Yıldız Falı Ve Gayb?dan Haber Vermek

Eklenme Tarihi: 07.08.2019 08:48:00 - Güncellenme Tarihi: 16.07.2020 03:16:17

         Evrende güneş, ay, yıldız. gezegen her ne nesne varsa her biri yüklendikleri misyon doğrultusunda seyri âlem eyledikleri malum. Tabii bu demek değildir ki, her nesne kendi yörüngesinde veya bir başka nesnenin etrafında seyri âlem eylemekle her şeyi yönetmeye muktedir durumda. Muktedir olamaz, çünkü tüm âlemlerin mutlak kumanda idaresi Yüce Allah?ın elindedir. Hatta O?nun iradesi dışında bir yaprak bile dahi kıpırdayamaz. Madem öyle,   bir kısım insanlar nasıl olurda nasıl kendisini idare etmekten aciz nesnelerden medet umar doğrusu şaşmamak elde değil. Hiç boşa yorulmasınlar,  tarihten günümüze burçlardan, yıldızlardan, ay ya da güneş tutulmasından kim ne gelecek kurgusu kurabilmiş ki,  çağımız insanı da kurabilsin. Düşünsenize bunlardan mesela burç murç adı her ne olursa olsun sonuçta o da diğer gök cisimleri gibi kendini yönetmekten aciz olup asla ilahi kanunun çizdiği çerçeve dışına çıkamaz. Malum, her yaratılan nesne yüklenmiş olduğu misyon üzere varlık göstermekte olup biz bunların ancak bize bildirilen kadarıyla anlam çıkartabiliyoruz.  Bu demektir ki bildirilmeyen kısmını zorlamak hem haddi aşmak olur hem de her nesneye bakışımızda bir takım anlam kaymalarını da beraberinde getirecektir. Bakın,  haddi aşmamamız hususunda Yüce Allah (c.c) ?De ki, göklerde olsun yerlerde olsun Allah?tan başka hiç kimse gaybı bilemez? (Neml 65)  beyan buyururken, Allah Resulü  (s.a.v)?de ümmetini vahiy ışığında ?Bir kimse bir kâhine giderek onun söylediklerini tasdik ederse Muhammed?e indirilenleri inkâr etmiş olur?  diye uyarmaktadır. 

     İşte yukarıda zikredilen ayet ve hadis-i şerifin mana ve ruhundan da anlaşıldığı üzere yok kâhinmiş, yok falcıymış, yok şuymuş, yok buymuş hangi müneccim olursa olsun güya bize gaipten haber getirdiğini söylüyorsa biliniz ki asla bu tür haberlerin aslı astarı yoktur. Dolayısıyla bu tip haberlere kanmak ahmaklık olur. Hem önümüzde başvuracağımız Kur?an ve Sünnet kaynağımız dururken gayb haberlere niye kanılsın ki?  Kaldı ki Kur?an ve Sünnet gayb âlemiyle de ilgili merakımızı giderecek ölçüde bizi yeterince bilgilendiriyor zaten. Dolayısıyla daha fazlasına merak salmak abesle iştigal olur. Daha fazlasını eşeleyenlerin düştükleri durum besbelli, adeta şeytana yoldaşlık yapmaktalar. Onlar şeytana yoldaşlık yapa dursun,  bize sadece ?Mutlak gaybı ancak Allah bilir? hükmü çerçevesinde hareket etmek düşer. Elbette ki mutlak gayb âleminden tezahür eden bir kısım haberlere başta Peygamberimiz (s.a.v) olmak üzere Sahabe-i Kiram, Tabiun ve ilmiyle amil olmuş feraset ehli veli kullarda vakıf olabiliyor. Ancak bu ?Allah bildirirse bildirir? manasına vakıf olmaktır.  

           Müberra Dinimizde ister adına kâhinlik diyelim ister müneccim, isterse falcılık ya da yıldıznameci denilsin hiç fark etmez bunlara asla cevaz yoktur. Ama gel gör ki cevaz olmamasına rağmen hem falcılık yaparım diyen var hem de fal baktıran var.  Şayet bir insan Kur?an?ın hükmüne rağmen halen inadım inat ?Yıldız falıma baktıracağım? diyorsa vay haline, bu düpedüz kendisini şirkin kollarına atmak olur. Bakın,  Efendimiz (s.a.v) bir gün ashabıyla sohbet ederken o esnada bir yıldız kaymasına gözler odaklanır.  Tabii oradakiler hemen bunu birinin öldüğüne ya da doğduğuna yorumlarlar. Bunun üzerine Allah Resulü şöyle der:

       ?-Şunu iyi biliniz ki yıldız, ne bir kimsenin ölümü ne de doğumu için kayar. Ancak Rabbimiz bir konuda hüküm verince, Arş?ı taşıyan melekler tesbih ederler. Sonra onların altında bulunan gök ehli tesbih eder. Nihayet bu tesbih bizim dünyamıza kadar ulaşır. Sonra Arş?ı taşıyan meleklerin altında bulunan gök ehli, haberin ne olduğunu soruşturarak Arş?ı taşıyan meleklere; ?Rabbimiz ne buyurdu?? derler. Onlar da bu hükmü kendilerine haber verirler. Her gök ehli diğer gök ehline durumu bildirir. Nihayet haber dünya göğünde bulunanlara kadar ulaşır. Cinler bu haberi kulak hırsızlığı yaparak çalarlar da, bunun üzerine kovalanırlar. Onların bu şekilde getirdikleri haber haktır. Ancak kendileri değişiklik yapıp,  artırma eksiltmede bulunurlar? (Müslim, Ahmed b. Hanbel).

         Evet, anlaşılan o ki; bir yıldızın kayması ya da bir başka gök hadisesinin yaşanmış olması fiziki olaydan öte bir anlam ifade etmiyor. O halde yıldız kaymasına odaklanmak yerine asıl bizim için hak ve hakikat yolunda ayağımızın kaymamasına odaklanmamız daha çok mühim bir hadise olacaktır.  Allah korusun hele bir insanın Hak yolunda ayağı kaymaya görsün, ne yıldız kaymasının ne de güneş ve ay tutulmasının hiçbir fayda getirmeyeceği muhakkak.  Şüphe yoktur ki insana yegâne fayda getirecek olan şey sırat-ı müstakim üzere bir yol takip etmektir. Müneccimlerden kendimizi koruyup emniyette olmamız için sırat-ı müstakim üzere olmaya mecburuz da.  Nitekim Resul-i Ekrem (s.av) şöyle der; ?Yıldızlar semanın emniyetidir. Yıldızlar gitti mi, vaat edilen şey semaya gelir. Bende Ashabım için bir emniyetim. Ben gittim mi, onlara vaat edilen şey gelecektir. Ashabımda ümmetim için bir emniyettir. Ashabım gitti mi ümmetime vaat edilen şey gelir.? (Müslim, Fedailu?s- Sahabe, 207)

          Şu bir gerçek yıldızların durumuna bakaraktan yıldız falcılığına soyunanlar her devirde olduğu gibi bu devirde de var olmaları gayet tabiidir. Gayet tabii durumun dışında asıl anormal olan şey bunlara umut bağlanmasıdır. Oysa illa da birşeye umut bağlanacaksa Allah Resulünün bizatihi ?yıldızlarım? diye taltif ettiği Ashab-ı Kiramın ervahı ve onların izinden iz sürenlerin ruhaniyetleri bize umut olarak yeter artar da. Nitekim Allah Resulü ?Ashabım gökteki yıldızlar gibidir,  hangisine uyarsanız hidayete erersiniz? buyuruyor. Keza hidayete vesile olma noktasında Allah dostları da öyledir. Onlarda Ümmet-i Muhammed?in kurtuluşu için çırpınan yıldızlarımızdır. Hatta onlar daha da fazlası övgüye layıktırlar.  Öyle ki onlar hakkında gece gaflet uykusundan Ümmet-i Muhammed?in uyanmasına vesile olan seher yıldızı bülbülleridir diye taltifte bulunursak yeridir. Niye taltifte bulunmayalım ki,  baksanıza kâhinler (müneccimler)  habire yıldızlara bakaraktan umut tacirliği yapıp insanların itikadıyla oynarken,  Evliyaullah ise tam aksine seher vaktinde müntesiplerine ?Sofi haydi kalk namaza? deyip bülbül olmaktalar.  Zira bunun tatbikini Menzil?de görmek mümkün de.  Madem öyle,  önümüzde iki seçenek var: Ya müneccimlere (sihirbazlara) uyup gaflet deryasına dalacağız,  ya da hakiki yıldız rehberlerin izini iz sürüp haydin felaha diyeceğiz.

        Belki şunu diyebilirsiniz sihir haktır diye. Evet, sihir hak olmasına hak ama, bu durum sihir yapmanın caiz olduğu anlamına gelmez.  Bir başka ifadeyle bir şeyin hak olması ya da varlığı o işi yapılacak anlamına gelmez. Bu düpedüz sihrin varlığını sihirbazlığa dönüştürmek olur. Dolayısıyla sapla samanı birbirine karıştırmamak gerekir. Zira Rabbül Âlemin bu hususta şöyle buyurmakta: ?Süleyman (a.s)?ın saltanatı aleyhine şeytanların okudukları şeye (sihre) tabii oldular. Hz. Süleyman sihir yapıp kâfir olmadı. Fakat şeytanlar insanlara sihir öğrettiklerinden kâfir oldular. Onlar Babil'de ki Harut ile Marut isimli iki meleğe indirilen şeyleri öğretiyorlardı?  (Bakara/102).  

         İşte ayet-i celileden de anlaşıldığı üzere şeytanlar yedi kat gökleri dolaşırken,  semadaki meleklerin sözlerine kulak kabartaraktan bir takım haberleri kâhinlere aktarırlardı. Tabii kâhinlik bu ya, onlarda kendilerine ulaşan haber kırıntılarına bire bin katarak insanlara duyuracaklardır. Sadece duyursalar gam yemeyiz, duyurmakla kalmayıp yalan yanlış haberleri yazılı hale getirdiler de. Neyse ki Hz. Süleyman (a.s) tüm bu yalan yanlış kayıt altına alınmış kitapları bir sanduka içerisinde toplayıp oturduğu tahtın altında muhafaza altına alacaktır. Ve bu hususta şöyle ferman buyurur da;

        ?Her kim ki bundan böyle şeytanların hariçten gazel okudukları gaybı haberlere tabii olup etrafa yayarsa bilinsin ki kellesini uçururum.?

           Nitekim bu ferman yankı bulup maksat hâsıl olur da. Ancak tâki Hz. Süleyman (a.s) vefat eder,  işte o zaman bu mesele yeniden alev alacaktır.  Hatta ardından Süleyman (a.s)?ın büyük bir sihirbaz olduğu şayiası yayılır bile.  Ve Yüce Allah (c.c) kullarına  hakikati şöyle bildirirde: ?Ve onlar, Süleyman?ın mülkü aleyhine uydurdukları şeylerin ardına düştüler. Oysa Süleyman asla küfre düşmedi. Sadece şeytanlar düştüler? (Bakara 102).        

             Peki ya Cinler? Malum Cinlerde göklerden gelen birtakım sırlara kulak kabartaraktan haber uçuruyorlardı. Ne diyelim, nankörlüğün bu kadarına da pes doğrusu,  Allah?tan daha ne istiyorlar bir takım bilgilere vakıf olmaları için imkân tanınmış bile. Ama gel gör ki cin taifesi bunu suiistimal edip onlarda şeytanın yaptıklarını aratmayacaklardır. Gayb âleminden koparabildikleri haberleri bir takım yerlere aktardılar da ne oldu, sanki başları göğe mi erdi,  tam aksine Allah Resulüne risaletin tevdi edilmesiyle birlikte Allah?ın tanıdığı tüm imkânlar ellerinden alınıp yerlerde çöplerde sürünür hale geldiler. Malumunuz gök kapılarının cin taifesine kapanması hadisesi Resul-i Ekrem (s.a.v)?in Ukaz panayırına gittiği senede vuku bulacaktır. Öyle ki vuku bulduğunda başlarına sanki gökten yıldız düşmüşçesine nefes nefese kalıp soluğu mensubu bulundukları kavmin yanında alacaklardır. Besbelli ki başlarına çarpan yıldız bizim bildiğimizin dışında bir şey tabii ki anlayana o yıldız âlemlere rahmet olarak gönderilen ?Adı Güzel, Kendi Güzel Hz. Muhammed (s.a.v)?den başka değildi elbet.  Nitekim sığındıkları kavmin eşrafı anlamakta gecikmezler de.  Nasıl mı? Soluk soluğa karşılarına dikilen arkadaşlarının bitap düşmüş hallerinden sezeceklerdir. Derken onları bu vaziyette gördüklerinde:

       ?-Hayrola nedir bu haliniz, sert bir kayaya çarpmış bir haldesiniz,  sizi bu hale getiren çok önemli biri olsa gerektir,  o her kimse tez elden doğu ile batı arası karış karış aransın bakalım neyin nesi kimmiş bir görelim? demekten kendilerini alamayacaklardır.

          Gerçekten de yer gök taranıp doğu ve batı arasında bir hayli mekik dokuduklarında bir anda gözler pür dikkat Nahle denen yerde Allah Resulünün namaz kıldırdığı bir topluluk üzerine odaklanacaklardır. Nasıl pür dikkat kesilmesinler ki, O?nun mübarek dilinden tane tane dökülen ayetlerin okuyuşuna yakından şahit olup mest olurlar da. Ve en nihayet kendi aralarında müşavere ettiklerinde;

      ?- İşte bize gök kapılarının kapanmasına neden olan o?dur? deyip iman edeceklerdir.  Akabinde Allah?a şirk koşmayacaklarına dair yemin ederler de.

        Böylece bu hadiseyle birlikte sema kapılarının cinlere kapatılmış olduğu teyit edilmiş olur. Nitekim Yüce Allah nüzul eylediği ayetler de bu mesele şöyle yankı bulur:

        ?Doğrusu biz (cinler) göğü yokladık;  fakat onun, kuvvetli bekçilerle ve alev huzmeleriyle doldurulmuş bulduk. Oysa biz onun bazı kısımlarında dinlemek için oturacak yerler oturuyorduk. Fakat şimdi kim dinlemek istese, kendisini gözetleyen bir alev huzmesi buluyor. Bilmiyoruz, yeryüzündekilere kötülük mü murat edildi, yoksa Rabbleri onlara bir hayır mı diledi? (Cin,8?10).

        ?Doğrusu biz dünya göğünü bir süsle, yıldızlarla süsledik. Ve onu inatçı her şeytandan koruduk. Onlar Mele-i Alayı dinleyemezler. Her taraftan kovulup atılırlar, uzaklaştırılırlar. Onlara ardı arkası kesilmez bir azap vardır. Ancak bir sözü kapan olursa, onu da delip geçen alevli yıldızlar takip eder? (Saffat,6?10).

        ?And olsun ki, yakın göğü kandillerle donattık, Onlara şeytanların taşlanmasını sağladık ve şeytanlara çılgın alev azabını hazırladık? (Mülk, 5).

         ?And olsun ki biz gökte burçlar yaptık ve onları bakanlar için donattık. Ve onları, kovulmuş her şeytandan koruduk. Ancak kulak hırsızlığı yapan olursa, apaçık görülen bir ateş onu kovalar? (Hicr,16?18).     

BİR ŞEYİ UĞUR YA DA UĞURSUZLUK ADDETMEK

          Ümmetin itikadına hale getirecek bir başka meselede zamanı, eşyayı ya da bir başka olguyu uğurlu ve uğursuzluk olarak addetmektir.  Oysa Peygamberimiz (s.a.v) bu hususta ümmetini şöyle uyarmıştır:?Tıyere?nin (uğursuzluk) aslı yoktur. Onun en iyisi faldır.? Evet,  zaman, mekân, eşya her ne olursa olsun bunların hiçbiri uğur getirecek unsurlar değildir. Dahası böyle şeyler ehlisünnet akaidimizi bozacak türden bir başka şeytani tuzaklardır. Bilerek ya da bilmeyerek hiç fark etmez  'şu uğur getirir ya da getirmez'  şeklinde tüm atfedilen unsurlar oysaki sağır ve dilsizdir.  Dolayısıyla kendisi üzerinde etki izi bırakmayan bir suni varlık ya da nesne üzerinden ne uğurdan bahsedebiliriz ne de uğursuzluktan. Şayet bir şeyden bahsedeceksek, o da sadece uğur ve uğursuzluk paranoyasına kapılmış insanların açmazlarından bahsedebiliriz. Baksanıza kimileri zamanı, kimileri hayvanı, kimileri eşyayı uğurlu addedip kendi kendine gelin güvey olurken, kimileride tüm bu unsurları uğursuzluk addedip çıkmaz sokaklarda kendi kendine debelenip yiyip bitirebiliyor.  Derken her iki durumda da bu tip insanlar uğur ve uğursuzluk ekseni üzerinde ömürlerini boşa geçirip hayatlarını zehir etmekteler. Allah aşkına bu nasıl bir sığ anlayıştır ki, sayılar, kahve falları, günler, isimler uğurluluk ya da uğursuzluk konusu olabiliyor.  Oysa uğurlu günüm, uğurlu sayım, uğurlu ismim gibi avuntularla vakit harcanacağına sıratı müstakim üzere bir hayat için vakit harcansa fenamı olur? Elbette fena olmaz, çünkü birinde ömrü heder etmek vardır diğerinde ise ?vukuf-i zaman?, yani vaktini iyi değerlendirmek vardır.  Hem kim vaktini boşa harcayarak fayda görmüş ki bizde fayda görelim. Olacak olan besbelli, bir hiç uğruna deli saçması oyundan başka birşey görülmeyecektir. Hele bir insan bazı şeyleri takıntı yapmaya bir görsün, Allah?a kulluk vazifesini ihmal edip akaid dışı batıl inançlara dalacağı muhakkak.  Bu arada falcılar ve cinlere de gün doğup,  güya aslı astarı olmayan gaybdan haber getirdiklerini fısıldayacaklardır. Onlar fısıldaya dursun bize düşen yalan yanlış gayb haberlerine kulak asmamaktır. Hani derler ya fısıltı ocak batırır diye, aynen öyle de bilhassa kahve falı ortamları en çok fısıldanan yerler olması hasebiyle buralardan uzak kalmakta fayda vardır. Aksi halde İslam öncesi cahiliye adetleri yeniden baş belamız olur.  Kaldı ki bu tip takıntı ve avuntulara dinimiz asla cevaz vermez. Nitekim Peygamber Efendimiz (s.a.v) bu hususta şöyle  beyan buyurmuşlardır:?Üç şey cahiliye adetlerindendir: soy sopa kötü konuşmak ve ölü için saçını başını yolarak ağlamak, bir de nev?lerden yağmur ummak olduğunu..? (Buhari, Müslim).

      Bakın Allah Resulü bir gün yağmurlu havanın ardından sahabeye şu suali tevdi eder:

- Rabbiniz ne buyurdu biliyor musunuz?

      Ashab cevaben şöyle der:

- Allah ve Resulü bilir, biz bilmeyiz.

       Bunun üzerine Rasulullah (s.a.v) şöyle beyan buyurur:

        -Allah buyurdu ki: Kullarımdan bazısı mümin, bazısı da kâfir olarak sabahladı. Kim, ?Allah?ın fazlı rahmetiyle yağmura kavuştuk' dediyse işte o bana iman etmiş, yıldızı reddetmiştir. Her kimde ?Filan ve falan yıldızın nev?i sebebiyle yağmura kavuştuk? dedi ise o da beni reddetmiş, yıldıza iman etmiş olur? (Buhari, Müslim).

        Yine bir defasında da devenin sütü sağılması gerekiyordu ki, o arada bu iş için talipli aranır. Tabii bunu duyan bir adam yerinden kalkıverir. Allah Resulü adını sorunca adım ?Mürre? der. Allah Resulü bunun üzerine; otur dedi. Bu kez bir başkası kalktı onun da ismini sorunca, o da adım ?Harb? dedi, ona da otur dedi. Bir başkası kalkınca ona da ismi soruldu, o da cevaben Ya?iş dedi. Bunun üzerine Habib-i Akrem (s.a.v) ona tebessüm ederek;  deveyi sen sağ dedi (Muvatt). İşte hadisi şerifte geçen Mürre acı demek, Harb savaş anlamında, Ya?iş ise yaşamak manasına geliyordu. Tabii ki ?Mürre? ve ?Harb? uğursuzluk anlamında reddedilmiş değildi, sadece üçüncü isim hayra vesileyi çağrıştırdığı içindir devenin sağımı Ya?iş?e tevdi edilmiştir. Dolayısıyla isim deyip geçmeyelim, zaten bir babanın evladı üzerinde olan haklarından biride evladına güzel bir isim koyma hakkıdır. Öyle ya, Esmaül Hüsna güzel isimler demek, o halde bizde 99 ismin yüzü suyu hürmetine her şeyi güzel görmeye çalışalım ki akıbetimiz hayr olsun. Dikkat edin hayr olsun dedik uğur getirsin demedik. Çünkü her şeyi hayra yormakta fayda var. Nitekim Efendimiz (s.a.v); ?İsimlerin en hayırlısı Abdullah, Abdurrahman, Haris (evi, evlad-u ıyali için çalışan) ve Hemmam?dır (hayır düşünen), isimlerin şerlileri ise Harb ve Mürre?dir? (Et-Temhid, 24/72)  diye buyurmuşlardır.

        Ümmetin itikadına hale getirecek bir başka meselede ?zaman? kavramıyla alakalı haddi aşan konuşmalardır. Öyle ki; bir çocuğun eğitimi ile gereken ihtimamı göstermeyen ebeveynler bir bakıyorsun çareyi kendi ilgilenmeyişinin kılıfı olarak ?Eeh ne yapalım zamane çocuğu? yaftasına sığınmakta buluyor. Hakeza ibadetlerde de gevşeklik gösterildiğinde ?Eeh ne yapalım ahir zamandayız, ancak bu kadarı olabiliyor? deyip bu kez çareyi kendince ahir zamanın ardına sığınmakta görüyor. Oysa Peygamberimiz (s.a.v) bir hadis-i şerifte ümmetini şöyle uyarmakta:  ?Dehr?e (zaman) sövmeyin. Zira Dehr Allah?tır? (Buhari, Müslim, Ahmed b. Hanbel).  Madem öyle yaşanılan zamanı bahane ederek hiç kimse işin içinden sıyıramaz. Hem sudan bahanelerle nereye kadar gemimizi yürütebiliriz ki. Hele işin içinde bir de zaman olunca akan sular dururda.  Zira zamanı da mekânı da var eden O'dur. Zaten her ne varsa o?ndandır. Ve O?ndan olduğu Kur?an?ı Muciz?ül Beyanda şöyle izah edilir: ?De ki Göklerde ve yerde olanlar kimindir? De ki: Allah?ındır (En?am,12), Gecede ve gündüzde barınan ne varsa O?nundur? (En?am,13).  Ayetten de anlaşıldığı üzere tüm cümle âlem O'nunla anlam kazanmakta.  O halde anlamlarımızı bahanelerimize kılıf olarak kullanmayalım, aksi halde kendi kuyumuzu kendimiz kazmış oluruz.

        İşte bu gerçeklerden hareketle hakkımızda ezelde tayin edilmiş ömür müddetimiz ve zaman dilimimiz neyse ona razı olup kulluk noktasında ne yapabiliriz onun derdiyle hem hal olmak gerekir. Kaldı ki misafir olarak geldiğimiz şu fani dünyada sadece insan konaklamayacak,  ona eşlik edecek cemadat, nebatat, hayvanatta konaklayacaktır. Beraber konaklamaya mecburuz da. Çünkü tüm mahlûkat insana hizmet etmek için vardır, insan ise eşrefi mahlûkat olmanın gereği Allah?a ibadet edip ?abd? olmak için vardır. Madem tüm zaman ve mekânlar insana hizmet için varlar o halde Allah?a abd olmak varken zamana sövmek niye. Kaldı ki zaman ömrümüzden su misali akıp gidiyor da,  dolayısıyla zamanla uğraşmak yerine vaktimizi en iyi şekilde değerlendirmek en büyük sermayemiz olacaktır. Belli ki atalarımız ?Vakit nakittir? diye boşa nefes tüketmemişler. Hakeza mekân içinde aynı şeyleri söyleyebiliriz. Zira büyüklerimiz, ?Dünyada mekân, ahrette iman? derken boşa dememişler elbet. Ancak mülk edindiğimiz mekânlar, şayet alınların secde ettiği mekânlarsa bir değer kazanacaktır. Bunun dışında şatafatlı mekânların bir mümin için hiçbir değeri yoktur. O halde şu dünyanın aldatıcı mekânların cazibesine kapılmadan asıl bizim için  ?sefer der vatanı?  mesken tutmak çok önem arz edecektir. Bakmayın siz öyle şu dünyanın şatafatlı görüntüsüne, aslında gerçekte iyi incelendiğinde görüntüsü bile canlıdan canlıya değişen aldatıcı cazibesi söz konusudur. Yani bu demektir ki konakladığımız dünyanın görüntüleri de görecelidir. Mesela yılan ve kertenkele gibi canlılar derinlik boyutundan mahrum oldukları içindir eşyayı fotoğraf karesine düşen şeklindeki gibi görürler.  Eşrefi mahlûkat olarak yaratılan insana yakışan göreceli görüntülerin aldatıcı cazibesine kapılmak değil,  ahret yurdunda Cemalullah?ı temaşa edeceği güne hazırlıklı olmak yakışır.  

           Evet,  şu dünyada temaşa ettiğimiz hemen hemen tüm görüntüler üç boyutla sınırlı tutulmuştur. İşte bu yüzden Yunus misali ?Bir ben var birde benden içeru? deriz de. Bir başka ifadeyle gördüğümüze fizik derken, görmediğimize de fizik ötesi deriz. İşte Miraç hadisesi bunun en bariz delili zaten. Miraç bir anlamda hem zaman hem de mekân kavramına bir başka boyut kazandıran mucizevî bir yükseliştir. Derken namaz müminin miracı olarak mana kazanır da. Yeter ki namaz hakkıyla eda edilsin Kâbe bir başka boyutta göz önüne gelir de. Nitekim bu durum  (üç boyutu aşacak hamle) İstanbul?un fethi müteakip Akşemseddin ve Fatih?in birlikteliğinde kılınan namazın ilk tekbir getirilişinde yaşanmış da. 

      Tabii bitmedi,  dahası var elbet. Yani yeryüzü ile gök arasında daha nice sırlarına vakıf olamadığımız varlıklarla donatıldığı da bir vaka. Ama bunlardan bihaberiz. Çünkü boyutlarımız farklı.  Nasıl ki santrifüj içerisindeki tüplerin devri daimi yükseldikçe bir süre sonra görünmez hale gelirler, aynen öyle de meleklerde santrifüj misali çok hızlı hareket ettiklerinden bir başka boyut konumda bize görünmez olurlar. O halde etrafımızda pervane olmuş nice görünmez varlıkları niye göremiyoruz diye kendi kendimize dert edinmemize gerek yoktur,  hem zaten görmek üstümüze vazife değil ki dert yanalım.  Dedik ya burada önemli olan görmek değil varlıklarına inanmak bizim için çok mühimdir. Öyle ya,  bir şeyi görememek sonuçta var olmadığı anlamına gelmiyor. Nitekim Allah Teâlâ; ?O semaların ve arzın arasındakilerin Rabbi?dir. Ve doğuların Rabbi?dir?? (Saffat suresi ayet?5) diye beyan buyurmakla kullarına hem boyutların sırrını hatırlatmakta hem de üç boyuttan farklı boyutlarında var olabileceğine dikkatimizi çekmektedir. Böylece Kur'an sayesinde tüm zaman ve mekânların kendine özgü boyutlarının var olabileceğinin idrakine ermiş oluruz da. Hatta bu arada aklımıza zamanın bir saat dilimi olmanın ötesinde bir başka dördüncü boyut bir mekân olduğu düşmezde değil dersek yeridir.

KÂHİNLER

           Malumunuz kâhinlik iddiasıyla ortaya çıkanlar insanların duygularını istismar etmekte pekte mahirler. Dışarıdan bakıldığında sanırsın ki çok büyük astrolog adamlar. Keza görünümleri de uzaylı adamlar gibi sanki. Hatta kullandıkları aletler de bildiğimiz teleskopik malzemelerinden farklı sanki sır küpü gibi malzemeler. Belki de pek çok insan bu görünüme aldanıp onların tıpkı geçmişte İslam âlimleri gibi rasathanede güneş, ay yıldız, burç gibi gök cisimlerini gözlemleyip astronomi ilmiyle uğraştıklarını sanmakta. Oysa kazın ayağı hiçte öyle değil.  İşleri güçleri hayal dünyalarında canlandırdıkları gök cisimlerinden kendince anlamlar uydurup güya insanların gelecek beklentilerine umut olmak için varlar. Aslında bu düpedüz duygu sömürüsü yapmaktan başka bir şey değildir. Şayet geleceğimize müsbet manada yön vermek istiyorsak, bu tip kendine hayrı olmayan insanların kapısını aşındırmak yerine Rasulüllah (s.a.v)?in bizatihi ?Ashabım yıldızlar gibidir, hangisine uyarsanız hidayet bulursunuz? (Suyuti, Cami?us- Sağir; Feyz?ul-Kadir 4/76; İbnu Abdi?l-Berr, Cami?ul-ilm, 2/91) diye işaret ettiği hak ve hakikat kapılarını aşındırıp ışıklarından faydalanmak  gerekir. Bakınız Rasulüllah (s.a.v)?e kâhinler meselesi sorulduğunda cevaben:

- Onlar hiçbir şey değildir buyurmuşlardır.

 Bu cevap üzerine oradakiler pek tatmin olmamış olsa gerekler ki bu kez:

        -Ey Allah?ın Resulü! Ama onlar bazen bize bir şeyler söylüyorlar ve söyledikleri doğru çıkıyor, peki buna ne dersiniz?

        Resul-i Ekrem (s.a.v)   nihai cevab olarak son noktayı şöyle koyar:

        -O söz cin?dendir. Cin onu kapar da, tavuğun gıdaklaması gibi dostunun kulağına gıdaklar. Bu suretle ona yüz yalandan daha fazlasını karıştırırlar (Müslim).

        Şimdi bu hadisi şeriften hareketle bir takım aklı evvel kimseler; ?Hani gök kapıları kapanmıştı, şimdi ne oldu? diyebilirler. Hâlbuki bir kısım Cin taifesinin bulundukları ortamda havayı kokladıklarında bazı bilgi kırıntılarına ulaşmaları onlara yeniden gök kapılarının açıldığı anlamına gelmez. Öyle olsa kâhinler içinde aynı şeylerin söylenmesi gerekirdi. Oysa kâhinlerde cinlerden farklı olarak bir takım mantık kurgulamasından hareketle bazı bulgu izlerine yakaladıklarında bir takım şeyleri tutturabiliyorlar. Fakat bu tutturma her daim isabet etmeyebiliyor. Dolayısıyla kırk yılın başında herhangi bir şey tutturmuş olsalar da bu Toto,  Loto ve Piyango gibi bir tutturma olur ki, asla bu tür şeyler bizim için ölçü olamaz. Bizim için ölçü bellidir. Nitekim ölçümüzü belirleyen Resul-i Ekrem (s.a.v);  Falcıyı, kâhin?i onaylayan kimselerin kırk gün namazlarının kabul edilmeyeceğini, Kur?an?ı inkâr etmiş sayılacaklarını ve cennete giremeyeceklerini bildirmiştir (Bkz. Ahmed b. Hanbel, Müslim, Ebu Davud, Tirmizi, İbn Mace). 

       Hele falcılık denen hadise umut tacirliğine dönüşmüşse Dinimizde asla bu kabul görmez. Nasıl kabul görsün ki,  insanları süslü yaldızlı laflarla umutlarını çalmak hangi vicdana sığar ki.   Nitekim Peygamber Efendimiz (s.a.v)?e fal nedir diye sorduklarında, ?Sizden birinin işittiği güzel sözdür? (Buhari)  tarzında son derece manidar bir cevap olarak karşılık bulacaktır.  Cevabın manidar bulunması gayet tabiidir. Çünkü Allah Teâlâ?nın bu hususta değişmez kat?i hükmü var:  

-Ey İman edenler şarap, kumar, dikili taşlar ve fal okları ancak şeytanın amelinden murdar işlerdir. Bunlardan kaçının ki muradınıza eresiniz. Şeytan şarapta ve kumarda aranıza düşmanlık ve kin düşürmek sizi Allah?ı anmaktan ve namazı kılmaktan alıkoymak ister. Artık son vermiyor musunuz?

         Aslında umuda yolculuk için gidilecek yol besbelli.  Kuşkusuz o yol sırat-ı müstakim yolundan başkası değildir.

           Vesselam.

https://www.enpolitik.com/kose-yazisi/3281/yildiz-fali-ve-gaybdan-haber-vermek

Sizin Yorumunuz:

*
*

Diğer Yazılar

09.07.2020 Vahy'in Soluğu
02.07.2020 Esma-ül Hüsna
25.06.2020 Kader-i İlahi
18.06.2020 İmtihan Hayatın Bir Gerçeği
11.06.2020 İçi Başka Dışı Başka
04.06.2020 Gel Kardeşim Bir Olalım
28.05.2020 Sıla-i Rahim
21.05.2020 Ey Yolcu! Yolculuk Nereye?
14.05.2020 Niyet Hayır Akibet Hayır
07.05.2020 Gönüllü Açlık
30.04.2020 Amel-i Salih
23.04.2020 Günahın merkezi nefis mi?
16.04.2020 Çay Kahve Bahane, Gönül İlla Sohbet İster
09.04.2020 Ab-ı Hayat Tasavvuf
03.04.2020 Gündüz Gazetesi'nin Aydınlık Yüzü: Aziz Bal
01.04.2020 Aşk-ı Bendi
25.03.2020 Sofinin Dünyası
18.03.2020 Rabıta-i Şerife
11.03.2020 Arayan Bulur
04.03.2020   Suriye Ve Şah-ı Hazne
26.02.2020 Her Zamanın Bir Gavs'ı Var
19.02.2020 Evliyaullah
12.02.2020 Hatme-İ Hacegân
05.02.2020 Ben Sana Bendim
29.01.2020 Ne Mutlu Murad Mürşit Bulana
22.01.2020 Mürşid Beyatı
15.01.2020 Bey'at
08.01.2020 Vesile Olmadan Vasıl Olunmaz
01.01.2020 Himmet
25.12.2019 Tasavvufi Âdâb
19.12.2019 Âdâb ve Usul
11.12.2019 Nigâh Dâşt
04.12.2019   BÂZ GEŞT
27.11.2019 Yâd Daşt
20.11.2019 Yâd Kerd
13.11.2019 Vukuf-i Kalbì ve Vukuf-i Adedì
06.11.2019 Nazar Ber Kadem
30.10.2019 Vukuf-İ Zamani Ve Huş Der Dem
23.10.2019 Sefer Der Vatan
16.10.2019 Halvet Der Encümen
09.10.2019 İlahi İdrak
02.10.2019 Denge Âlem
25.09.2019 İnsanlığın Kurtuluşu
18.09.2019 İnsan İnsanın Kurdu mu?
11.09.2019 Kendimizi Keşfetmek
04.09.2019 Nurani Letaifler İnsan Göğsünde Kodlu
28.08.2019 Özgürlük Meşalesi İnsan Ruhunda Gizli
21.08.2019 Kendini Arayan İnsan
14.08.2019 Kâlù Belâ?da Verilen Söz
07.08.2019 Yıldız Falı Ve Gayb?dan Haber Vermek
31.07.2019 Melek, Şeytan ve Cin
24.07.2019 Şeytan ve Cehennem
17.07.2019 Ölüm Kar Beyaz
10.07.2019 Dünya Evinden Mahşere
03.07.2019 Dünya Fani Ahiret Baki
26.06.2019 Son Nefeste Pişman Olsan Ne Olmasan Ne
19.06.2019 İman Hem Nur Hem Kuvvet
12.06.2019 Zikir, Fikir, Şükür
04.06.2019 Zikir En Güzel Sermaye
29.05.2019 Tevbe Candan Olmalı ki Nasuh Gerçekleşsin
22.05.2019 Hürriyetin İlk Kapısı Tevbe
15.05.2019 Mürşid Odur ki İrşad Ede
08.05.2019 İrşad Olunmadan İrşad Edilmez
01.05.2019 Asıl Dava Nefsi Islah Etmektir
24.04.2019 Allah için Yol Gösterenler
18.04.2019 Şeriat, Tarikat, Marifet ve Hakikat
10.04.2019 Tarikat-ı Aliye
03.04.2019 Mehdi (r.a)
27.03.2019 Cemaat ve imamet
20.03.2019 Fitne katilden beterdir
12.03.2019 Bu ezanlar ki şehâdetleri dinin temeli
06.03.2019 Bedduaya lanet, duaya davet
27.02.2019 Hizmet nimettir
20.02.2019 Şeyh O?dur ki yolun başından sonunu göre
13.02.2019 Ölmek için doğunuz
06.02.2019 Halvette şöhret, şöhrette ise afet vardır
30.01.2019 Daha bizim hazinelerimizin kapısını çalan olmadı
23.01.2019 Sonsuz kaynak Silsile-i Şerife
16.01.2019 Has bahçenin gülleri
09.01.2019 Gavs-ı Bilvanisi Abdulhakim-el Hüseyni
01.01.2019 Menzil'deki ışık: Seyda
26.12.2018 Güneş balçıkla sıvanamaz
19.12.2018 Bediüzzaman?ın Seyda-i Nurşin tutkusu
12.12.2018 Hepimiz aynı kıbleye yönelmiş hizmetkârlarız
05.12.2018 Cahilin Abidi de Sofisi de hüsrandadır
28.11.2018 Ortak payda İslam?dır
21.11.2018 Ne mutlu kıymet bilene
14.11.2018 Bir şafak yürüyüşü
09.11.2018 Gül nesil evladın Sabr-ı Cemil metaneti
31.10.2018 Gönüller Sultanı Seyda
24.10.2018 Seyda Hazretleri'nin hayat serüveni
18.10.2018 Seyda (K.S)?ın anısına röportaj
10.10.2018 Minye?den Menzil?e
03.10.2018 İlimsiz tasavvuf asla!
26.09.2018 Zehirli şırınga suikasti
19.09.2018 Ayet ve slogan
12.09.2018 12 Eylül din mazlumu
06.09.2018 Selçuk Özdağ ve Yusufiye çilesi
30.08.2018 Namık Kemal Zeybek ve ülkü yolu
21.08.2018 Muhsin Başkan ve istişare
16.08.2018 Kop Tipisi ışığı Osman Okutmuş
09.08.2018 MHP ve ülkü yolu eğitimcisi Yılmaz Saka
02.08.2018 Biricik nur yüzlü kızım Merve Nur
26.07.2018 Hey gidi üniversite yılları
20.07.2018 Memleket hasreti
16.07.2018 Rüzgâr eken fırtına biçer
12.07.2018 Artık yeni Türkiye vakti
05.07.2018 Bunalımdan çıkış vakti
28.06.2018 İki kutuplu bakıştan çıkma vakti
21.06.2018 Popülizmi tarihe gömme vakti
14.06.2018 Çokluk içinde birlik vakti
06.06.2018 Vakit aşkın gözyaşı birlik vakti
30.05.2018 Ahmet Er ağabeyimizin gönül dünyası
24.05.2018 Hepimiz aynı kilimin desenleriyiz
17.05.2018 Kürtlerin soy kütüğü
11.05.2018 Türk-kürt Rabia'yız
03.05.2018 Dünden bugüne balans ayarı
26.04.2018 Fanatizm mi, diriliş mi?
19.04.2018 Fundamentalizm ve FETÖ belası
12.04.2018 Etnosantrizm ve Narsizim Canavarı
06.04.2018 Gelin canlar bir olalım
29.03.2018 Canlı bomba tedhişçiligi
22.03.2018 Terörizm
15.03.2018 Şiddet
08.03.2018 Dünden bugüne provokasyonlar
02.03.2018 28 Şubat Postmodern Darbe ve İrtica
25.02.2018 Yusuf Yüzlüler
19.02.2018 Ülkü kervanı
12.02.2018 Ülkü yolu
04.02.2018 Îlay-ı Kelimetullah davası
28.01.2018 Zaferle Değil, Seferle Yükümlüyüz
21.01.2018 OSMANLI ÜLKÜSÜ
14.01.2018 ÜÇ TUĞ?LU HİLÂL
14.01.2018 Bir şafak yürüyüşü
07.01.2018 MİKRO NİZAM-I ÂLEM
01.01.2018 NİZAM-I ÂLEM?İN FİKRİ TEMELLERİ
27.12.2017 MEHMET AKİF ERSOY
24.12.2017 NİZAM-I ÂLEM ÜLKÜSÜ
17.12.2017 HZ. ALİ VE NİZAM-I ÂLEM
10.12.2017 NİZAM-I ÂLEM?E SOSYOLOJİK BAKIŞ
03.12.2017 ANARŞİ ÂLEM Mİ? NİZAM-I ÂLEM Mİ?
26.11.2017 İMPARATORLUKTAN KÜRESELLEŞMEYE
19.11.2017 YERELLİKTEN NİZAM-I ÂLEME
12.11.2017 BEDEVİLİKTEN HADARİLİĞE MEDENİYET?TEN NİZAM-I ÂLEM?E
05.11.2017 KUL DEVŞİRME SİSTEMİ
27.10.2017 PİRİ REİS VE DÜNYA HARİTASI
19.10.2017 BİLGE KRAL ALİYA İZZET BEGOVİÇ
15.10.2017 ŞAVKI HİLAL MOSTAR KÖPRÜSÜ
08.10.2017 AYASOFYA
01.10.2017 AKŞEMSEDDİN VE FATİH
24.09.2017 HACI BAYRAM-I VELİ
17.09.2017 BİR MİZAH DEHASI NASREDDİN HOCA
10.09.2017 İMAM-I GAZALİ
03.09.2017 AHİ EVRAN VE AHİLİK
25.08.2017 HÜNKÂR HACI BEKTAŞ-I VELİ
18.08.2017 MEVLANA
11.08.2017 YUNUS EMRE
04.08.2017 SELÇUKLU?NUN DOĞUŞU
28.07.2017 ÂL-İ SELÇUK LİDERİ SELÇUK BEY
21.07.2017 ARSLAN YABGU
14.07.2017 SULTAN TUĞRUL BEY
08.07.2017 ALPARSLAN VE BÂTÎNİLİK
01.07.2017 SELÇUKLU?NUN YÜKSELİŞİ VE YIKILIŞI
24.06.2017 MOĞOL KASIRGASI
19.06.2017 Fİ?LEYLETİ?L-KADR
10.06.2017 ŞEHR-İ HİLÂL RAMAZAN
07.06.2017 ÖLÜM BİR MİHRİBAN
30.05.2017 BİR GÖNÜL ADAMI AHMET ER
29.05.2017 FETİH RUHU
19.05.2017 TÜRK-İSLAM MEDENİYETİ
12.05.2017 YA DEVLET BAŞA, YA KUZGUN LEŞE
06.05.2017 HAKANLARIN ŞEREFLENDİRDİĞİ DÜNYA
28.04.2017 ULU HAKAN ABDÜLHAMİD HAN
22.04.2017 ANKARA ANKARA OLALI BÖYLE BAŞ OLMAMIŞTI
17.04.2017 BİR DEĞİŞİM ÖNDERİ ÖZAL
08.04.2017 BAŞBUĞ BAŞKANLIK İÇİN TABİİ Kİ ?EVET?
01.04.2017 BAŞBUĞ BAŞKANLIK
24.03.2017 MUHSİN BAŞKAN'IN SONSUZLUĞA YOLCULUĞU
21.03.2017 NEVRUZ VE HIDRELLEZ
18.03.2017 TÜRKLER VE İSLÂMİYET
11.03.2017 YAFES NESLİ: TÜRK
04.03.2017 İLK MÜSLÜMAN TÜRK HAKANI: SATUK BUĞRA HAN
25.02.2017 YALNIZ KURT
18.02.2017 KAFKAS KARTALI ŞEYH ŞAMİL
11.02.2017 ŞEYH ALİ SEMERKANDİ
04.02.2017 ORTA ASYANIN IŞIK KANDİLİ ŞEHİRLER
27.01.2017 İKİ IŞIK KANDİLİ: İMAM-I RABBANİ VE ABDULHALİK-I GÜCDÜVÂNÎ
21.01.2017 ŞARKIN TÜRK HAKANI: TİMURLENK
14.01.2017 PÎR-İ TÜRKİSTAN
07.01.2017 AHMED YESEVÎ VE ALPERENLERİ
31.12.2016 AH BUHARA! AH SEMERKAND! AH YESİ! AH HİVA! SANA NE KADAR HASRETİZ!
24.12.2016 ATA YURT ORTA ASYA
17.12.2016 GÖKLERİN YILDIZI ALİ KUŞÇU
10.12.2016 KÂDIZÂDE-İ RÛMÎ
02.12.2016 BİLGE İNSAN ULUĞ BEY
27.11.2016 ZEMAHŞERÎ
20.11.2016 EBU NASR FARABİ
14.11.2016 BİRÛNİ
07.11.2016 ŞEYHÜ?R-REİS İBN-İ SİNA
30.10.2016 MATEMATİĞİN PİRİ CEBİR
24.10.2016 DİLDE FİKİRDE İŞTE BİRLİK-IV
17.10.2016 DİLDE, FİKİRDE, İŞTE BİRLİK-III
13.10.2016 DİLDE, FİKİRDE, İŞTE BİRLİK-II
09.10.2016 DİLDE, FİKİRDE, İŞTE BİRLİK-I
22.09.2016 ÖLÜRÜM TÜRKİYEM