Kürtlerin soy kütüğü

Eklenme Tarihi: 17.05.2018 08:57:00 - Güncellenme Tarihi: 03.06.2020 23:10:31

        Kürt meselesi, yıllardır Türkiye?nin gündeminden hiç düşmeyen en kritik konulardan biridir. Öyle ki Kürt konusu, sadece Türkiye Kürtlerini değil, Irak ve Suriye Kürtlerini de kapsayan bir husustur. Maalesef bu konuda geçmişte bir takım yanlış izlenen politikaların vebalini kimlik krizine dönüşen bir süreç yaşayarak ödüyoruz. Yıllarca bölge insanına tek kimlik dayatma yöntem izlenmesi neticesinde devletle bölge halkı arasında büyük bir güven aşınımı ve bunalımı doğurmuştu. Belli ki din, mezhep, meşreb, etnik köken gibi kimlikler üzerinde ameliyat yapmaya pek gelinmiyor. Şu bir gerçek ister dini, ister mezhebi, ister meşrebi, ister etnik kimlik olsun tüm bu unsurları tek bir potada eritmek veya hizaya çekmekle bir yere varılamaz. Ama gel gör ki Kürt meselesini çoğulcu ve sivil bir anlayışla çözmek varken militer kolluk kuvvetlerle çözeceğimizi sanmışız.

            Sadece Kürtlük konusu mu, hiç kuşkusuz sloganik Türklük konusu da öyledir.  Nitekim bugünkü Türklük tarifi resmi ideoloji ve oryantalist aydınlar tarafından siyasi, sosyal ve kültürel açıdan ele alınmayıp sadece etnik açıdan değerlendirildiği içindir bir türlü bağrımızda taşıdığımız tüm etnik unsurlarla kardeşçe candan kucaklaşamıyoruz. Oysa etnik bir Türkçü anlayışıyla ne Kürt, ne Laz, ne Çerkez, ne Abaza, ne şu, ne bu hiçbir etnik unsurla gerçek anlamda gönül bağı kurulamaz. O halde meseleyi kültürel, sosyal, coğrafi, ekonomik, idari, siyasi ve dış boyutlarıyla analiz etmek mecburiyetimiz var. Aksi halde tek tip anlayışla meseleyi daha da karmaşık hale getirmiş oluyoruz. Zira çağdaş sosyoloji her türlü meseleye çok yönlü perspektif bir bakışla yaklaşmakta, doğrusuda zaten budur. Kaldı ki tek tip yaklaşımlardan kim hayır bulmuş ki bizde bulalım. Bakınız Osmanlı döneminde tüm etnik unsurlarla 600 sene birlikte yaşamışız da.  Ne var ki Osmanlı bakiyesi üzerine kurulan Genç Türkiye?mizin bilhassa milli şef döneminde yapılan suni ayırımlar yüzünden şu an gelinen noktada bile gündemimizin baş odağında Güneydoğu meselesi vardır. Üstelik odak noktası olmak bu bölgenin sadece coğrafi konumu veya tarihi dokusu ile sınırlı değil, buna insan faktörü de dâhildir.  Değim yerindeyse Kürt insanı düşman odak olarak sunulabiliyor. Bilerek ya da bilmeyerek hemen herkes Kürt etnisitesini kaşıyabiliyor.  Derken herkesin odaklandığı mesele bir anda etnik Kürtçülük ve siyasi Kürtçülük türünden maraz bir boyut olarak karşımıza çıkmaktadır. Tabii bu demek değildir ki her konu gündeme gelip tartışılmasın, elbette tartışılacak.  Ancak 2023 Yeni Türkiye hedefine kilitlenmişken bu meselenin iki de bir kaşınıp önümüze konulması doğrusu bizim üzerimizden hesap yapan birtakım mihrakların varlığını akla düşürüyor.  Hatta sürüsüne bereket bu mesele üzerinde kuyruğa girmiş halde aşırı boyutta teori üretme yarışına girenler var.  Nasıl mı?  İşte bu yarış içerisinde sürülen teorilerden birkaçı şunlardır:

            -Aryen Kürt nazariyesi

            - Guti Kürt nazariyesi (halk dilinde Guti/Gurti/Gut ve Kut diye telaffuz edilir)

            -  Karduk Kürt nazariyesi,

            - Med Kürt nazariyesi,

            - Kürt Karrada nazariyesi,

            - Kürt-Gut nazariyesi vs.

            Bakınız Hilmi Göktürk'ün "Kürtlerin Soy Kütüğü ve Boy Tarihi" adlı eserinde ileri sürülen teorilerle ilgili geniş bilgiler yer almaktadır. İşte bu teorilere şöyle bir göz attığımızda Kürtlerin bir millet mi, bir boy mu, yoksa bir ırk mı hususunda kanaat sahibi olabiliyoruz.  Şöyle ki:

        Aryen Kürt nazariyesi savunucularından Mehrdad R. İzady Kürtlerin kökenini Aryen topluluklarla ilişkilendirmeye çalışmış ama böyle bir topluluğun var olup olmadığı konusunda herhangi bir belge ortaya koyamamıştır. Dolayısıyla bu teori hayali bir ırk tasarımı üzerine kurgulanmış bir teoridir.

      Guti Kürt tezi savunucularından E.A.Speiser ise; "Kürtler Gutilerle aynı ırktandır ve Gutiler Sümer ülkesinde yaşamakta" şeklinde bir görüş serd etmiştir. Tabii böyle bir görüşü es geçemeyiz,   ister istemez bu görüş karşısında zihnimize Kürtlerin M.Ö. 1900?1700 tarihleri arasında Süleymaniye yakınlarında yaşayan Lullu?i Kralı'na ait bir kitabede geçen Gutti halk topluluğu takılır.  Keza yine bir başka araştırmaya baktığımızda da; Asurlu Tıglat Plaser devrinde yazılmış iki kitabenin birinde Kuti, diğer tabletinde geçen Kurtie ifadelerini hatırlarız. Böylece kitabelerde geçen  "Gutti" ibaresinin Türkçe bir ifade olduğunu, yani yerleştikleri sahaya nispetle 'aşağı inen' anlamında kullanılmış bir kavram olduğu kanaati hâsıl olur bizde. Dahası Guti Kürt ibaresi toplumun yer değiştirmesiyle ilgili bir kavram gibi dursa da, bu kavram daha çok Kafkasya?nın kuzeyinden Ön Asya?ya inmiş güçlü bir Kuzey Asya kavmi görüşünü destekler nitelikte bir ibaredir. Kaldı ki, Gutilerin, Sami (Arap-Yahudi) ırka mensup olmadıkları yönünde genel kanaatte hâkimdir.  Hadi diyelim ki; Guti toplulukları Türk olmasa bile Asyatik bir kavim olduğu muhakkak.

       Malumunuz Ksenefon?da Karduk-Kürt teorisyeni bir araştırmacı, o da Karduların, Saka (İskit) soyundan M.Ö. 401 yıllarında küçük Asya'yı mesken tutmuş bir topluluk olabileceği yönünde bir görüş belirtmiştir.  Ama gel gör ki Türk (Turan)-Kardu tezine baktığımızda; Sümer eşik taşına işlendiği söylenen ?Kar-da-ka-lar? ile Yunanlı Xenophon'un (Ksenefon)  adından söz ettiği M.Ö. 401 yıllarında Doğu Anadolu?da dağlık bir bölgesinden geçerken Yunanlıların karşılaştıkları Kardukların aynı topluluk olmadığıdır. Keza Th. Nöldeke,  Hartmann'ın, Nisbach gibi şarkiyatçılar da, Kürt terimi ile Kardu terimi arasında etimolojik bir bağ kuramadıklarını, bilakis 'Kardoukhoi' ibaresinin çoğullaşmış halinin Ermenice ?Kardı-kh?nin karşılığı olduğunu belirtmişlerdir. Hatta kelimenin etimolojik kaynağına bakıldığında  ?kard + u? değil ?kord + u? olduğu görülür. Üstelik Asur Salnameleri?nde, ne Kardu, ne de Kürt kavramı vardır.  Madem böyle bir kavram yok,  o halde Kardukların İran, Arap ve Asurlularla bir ilişki kurulamayacağı söylenebilir. İlla bir ilişkiden söz edilecekse de Kardukların Ön Asya bir topluluk olduğunu dem vurmaktan ziyade M.Ö. Asya?dan Ortadoğu?ya göç etmiş bir topluluk olabileceğini demek daha doğru olur. 

         Bu arada bazı kaynaklar Selahaddin Eyyubi?nin Şeddadi aşiretinin Gence kolundan gelen büyük dedelerinden birinin Karduk/Kurduk ismiyle anılması hasebiyle Türk olduğu yönünde bir tez ileri sürülürken bir başka kaynaklarda ise Arap ve Kürt olduğu yönünde bir tez ileri sürülmekte. Sonuçta Selahaddin Eyyubi köken olarak hangi etnik unsurdan olursa olsun o bizim Kudüs Fatihimizdir, bu yetmez mi?

            Kürt-Karrad nazariyesi; "Kürtler Süleyman Peygamberin lanetlediği ve meclisinden kovulan Casad adında Cen veya şeytan soyundan türemiştir" iddiası üzerine kurulu bir teoridir. İşte bu nazariyeden hareketle Cen-Cin ibaresinin Kuran?da zikredilen Cinle alakalı ayetleriyle ilişkilendirilip Cin?in Süleyman Peygamber tarafından kovulduğu belirtilir. Öyle ki Hz. Süleyman?ın cariyelerini Şeytan Casadın hamile bırakması neticesinde doğan nesli dağlara sürgün ettiği tezi işlenir. Bu arada bir kısım Arap tarihçiler de boş durmayıp, onlarda Kürtleri "El Akrad Taifetün Minel Cin" diye addederler. Dahası bu ifade doğrultusunda Arapça 'Karrad' fiili ile 'Kürt' sözcüğü arasında bir ilişki kurulmaya çalışılıp böylece Kürtleri Türkçe literatürde yer alan göçer konar manasına gelen Ekrad olarak nitelerler.  Evet,  Arap tarihçiler böyle tanımlaya dursunlar bizim içimizde halen kökenini Araplığa dayandırmayı bir meziyet sananlar var. Oysa Peygamberimiz belirli bir ırkın Peygamberi değil, tüm Ümmet-i Muhammed'in peygamberidir. Tabi bir dönem Doğu ve Güneydoğu'daki yolun ulaşamadığı, okulun girmediği beldelerde yaşayan insanlarımıza kıro miro deyip onlara köklerini hatırlatacak gerekli eğitim ve hizmet götürülmezse olacağı buydu,  başka ne bekleyebilirdik ki.  Bakın bu husus Evliya Çelebi?nin de dikkatini çekmiş olsa gerek ki köklerini Araplığa dayandırmayı marifet sayan bu ahaliden bahsetmekten kendini alamamıştır.

        Bir başka dikkat çeken bir nazariye de hiç kuşkusuz Med-Kürt nazariyesidir.  Bilhassa bu nazariyenin yılmaz savunucuları, Kürtlerin M.Ö. 9. ve 10. asırlarda şarkı işgal edip büyük bir imparatorluk kuran Med'lerin soyundan, ya da Aryen?lerden geldikleri tezini ileri sürmüşlerdir.   Bilindiği üzere Ermenice Gurt  'hadim' manasına gelen bir ibare. Sadece Gurt ibaresi mi, elbette ki hayır. Hakeza Ermeni tarihçiler de   'Med'  ibaresi yerine 'Mar'  ibaresi kullanmakla açıkcası Medleri Perslerin ataları olduğu ima edilmiştir. Bize öyle geliyor ki, böyle bir imayla sanki  ?Med-Kürt-Ermeni?  üçlü sacayağı oluşturulmak isteniyor. Oysa Medler M.Ö. 6 - 7. yüzyıllarda İran merkezli bir devlet olarak sahne alıp Van bölgesine geldiklerinde buralarda sadece Ermeniler yerleşikti.  Öyle anlaşılıyor ki Med konusu daha çok su götürecek tez gibi duruyor, ama bu konuda genel kanaat;  Medler?in Kuzey Asya'dan geldikleri yönünde, yani asıl vatanlarının Azerbaycan olduğudur. Ancak şu da varki Medlerin M.Ö. 550 civarında Persler tarafından hükümranlıkları ortadan kaldırılmış bir topluluk olduğu yönünde değerlendirmeleri yabana atmamak gerekir. Bazen insan bunca teori üzerine teori geliştirme çabaları karşısında ister istemez şu soruyu kendine sormaktan edemiyor: acaba Diaspora Ermenileri "Med-Kürt-Ermeni? teorisine dayanarak mı PKK?yı habire desteklemekten geri durmuyorlar.  Doğrusu bu tür kuşkular bizi Abdullah Öcalan?ın Diaspora Ermenilerle bir bağlantısı olabileceğine dair çıkan bir takım söylentilerin yanlış değilse de zihinlerde bir takım soru işaretleri bıraktığı muhakkak. Zira Ermeni Asala örgütünün giriştiği eylemlere baktığımızda PKK?nın yaptığı eylemlerle aynı paralel kulvarda boy verdiği gözlemlenmekte,  hatta edinilen istihbarı bilgilerde bu yöndedir.  Muhtemeldir ki,  "Med-Kürt-Ermeni" üçlü sacayağı tezi Diaspora Ermenilerinin gizli emellerine hizmet etmek için ortaya atılmış bir tez gibi duruyor.  İcabında bu tür tezler sayesinde uluslararası lobi faaliyetlerini çok daha kolaylaştırabiliyor. Onlar lobi faaliyetleriyle uğraşa dursunlar aslında bizim Ermenilerle herhangi alıp vereceğimiz bir mesele yok. Zira Ermeniler Osmanlı şemsiyesi altında birlikte yaşadığımız bize bağlı hür Hıristiyan Millet-i Sadıka'mızdı.  Ne var ki Fransız ihtilali müteakip her ne oluyorsa menfi milliyetçilik rüzgârlarının içimizi kasıp kavurmasıyla birlikte bir anda tebaamız olmaktan çıkıp güya Ermeni soykırımı yaptığımız propagandası tüm dünya kamuoyunun gözü önünde işlenmeye başlanır da. Derken Ermeniyan Millet-i Sadık olmaktan çıkıp sürekli uluslararası platformda başımızı ağrıtan bir ülke olarak konumlandırılır.

         Hadi Ermeni Diasporasının huyudur, bunu anladıkta peki ya şu Ankara Siyasaldan mezun olup, sonra dağa çıkan Öcalan?a ne demeli,  icabında Ermenilerin avukatlığına soyunup Khaldilerin Ermenilerin atası bir zırva beyanda bulunabiliyor. Doğrusu zırva tevil götürmez bu tip beyanların arka planda sinsice Urartu-Ermeni ilişkilendirilme kurulumunun bir başka sacayağının parçası olabileceğini akla düşürmezde değil. Neyse ki Ermeniler şimdilik böyle bir iddiaya kulak kabartmamış gözüküyor. Besbelli ki Urartuları Ermeni ırkından gösterme gayreti daha çok siyasal Kürtçü aydınların işine yaramakta.  Onlar iddia ede dursun, kazın ayağı hiçte öyle değil. Çünkü Urartularla ilgili Van kitabelerine baktığımızda Urartu dili Hint-Avrupa ve Sami (Arap) dilleri kategorisine dâhil olmadığı net açık ortada duruyor. Madem zırvada sınır tanımıyorlar, hiç olmazsa Urartuların soy bağını İran ve Arap kavimlerin dışındaki kavimlere dayasalar belki kendi kendilerini inkâr edecek duruma düşmezlerdi.  Zaten kendi kendileriyle çelişmeye dursunlar bir bakmışsın başka arayışlara yelken açabiliyorlar.  Her neyse bir başka aydın M. Oppert'te;   Med kavramını, vatan ve ülke anlamına gelen Türkçe ?mada? sözcüğü ile ilişkilendirmek suretiyle Medleri Turanî kavimler kategorisine dâhil eder.  M. Oppert bunla da kalmaz Med Krallarının adlarını kurcalayaraktan Aryenileşmiş Turanî adlarla bağlantı kurup Heredot?un adını verdiği Med aşiretlerinden en az ikisinin Turanî olduğunu dile getirmiştir. Şu da var ki M. Oppert ileri sürdüğü bu fikrinde yalnız değildir,  Fransız asıllı bilim adamı Lenorman?ın tezlerini kaynak kabul eden Nyfalvy?de Medlerin Turanî olduğu hususunda hem fikirdir.  Öyle ki Türk aydınımız Ord. Prof. Şemsettin Günaltay'da devletin asli unsurunu teşkil eden bu topluluğun Ön Turanî topluluk olduğunu dile getirmiştir. Bu arada N.J. Marr ve Jafetik okulu üyeleri de Kürtleri direk kafadan Gürcü asıllı ilan etmişlerdir.  Aslında bu malumun ilanı değil, tam aksine Kardukların Gürcü olabileceği tezine dayanarak ileri sürülmüş bir iddiadır.  Hatta iddianın ötesinde mesele daha da ileri boyutlara taşınıp güya Kürtler Gürcülerle bir şekilde beraber yaşayıp bir zaman sonrada beraberlikleri sona erip ayrı topluluklar olmuşlar. Jafetidologlar?ın tezlerine baktığımızda da onlarda meseleye dil yönünden yaklaşıp Kürtler başlangıçta Jafetik (Turanî-Yasefik) bir dil kullanırken daha sonraki aşamalarda İranlıların etkisi altına girmeleriyle birlikte dil değişimine uğradıkları yönünde kanaat belirtmişlerdir.  Ne diyelim, şayet bu tip görüşler doğru kabul edilirse Karduk tezinden hareketle Gürcülerin de Turanî bir kavim olduğu bir görüş ortaya çıkar.

              Her neyse,  yukarıda bahsedilen bilhassa Gut-i Kürt,  Kartuk-Kürt, Med-Kürt ve Kürt-Karrada başlığı altında ileri sürülen tezler üzerinde kafa yorduğumuzda sanki bu tezler tarihi gerçekleri açığa çıkarmak için ortaya atılmış gibi durmuyor, daha çok Türkiyede ve Ortadoğuda ayrılık tohumları ekmeye yönelik iddialar gibi duruyor.  Oysa tarihin dili iyi okunduğunda tarihi vesikalar 'Kürt' ibaresinin bir ulus olduğu iddiasını çürütmeye yetiyor. Maalesef gel gör ki,   tarihi vesikaları göz ardı edip birlikte bin yılı aşkındır yaşadığımız Kürt kardeşlerimizi habire kafaları karıştırılıp uyduruk bir tarihi zemin içerisinde kandırılmaya çalışılmakta.

            Gelin bir de Kürt meselesini milliyetçi aydınların zaviyesinden bakıp değerlendirmeye çalışalım. Bakın, Dr. M. Şükrü Sekban "Kürt Meselesi" adlı kitabında; "Kürt" adını verdiği insan topluluklarının 'Turanî' olduklarından bahisle Alman araştırmacıların tezlerine görderme yapıp bu tezleri referans olarak gösterir.  Hakeza Seyyid Ahmet Arvasi?de bu doğrultuda  "Doğu Anadolu Gerçeği" adlı eserinde; ?Bir uyruk ve bir boy olarak 'Kürt' kelimesinin tarihte ilk defa Yenisey'deki Göktürk (Kök Türükler) kitabelerinde (Elegeş yazıtında) rastlıyoruz. Sözü edilen Kürt Uyruğu, Göktürkler içinde yaşıyordu ve beylerinin adı 'Alp Urungu' idi. Bir Türk kültür merkezi olan Herat'tan üç fersah yukarıda Herirud nehrinin sol sahilinde Timuriler devrinde pek meşhur olan 'Ulenknişın'dır. Görüldüğü üzere Türkçemizde bu kelime bulunmaktadır. Burada Kürt ibaresi bir ırk veya millet anlamını ifade etmez? deyip Yenisey kitabe kaynaklı bir görüş ortaya koymuştur.

            Anlaşılan o ki, Kürt kavramına hem içeriden hem dışarıdan sadece anlam yüklenmekle kalınmamış bunlara ilaveten kar yığını, çığ, dallarından yay, ayva ağacı gibi tanımlamalarda getirilmiştir. Hatta 'Kürüd' ibaresi şeklinde yazılana Merih gezegeni denmiştir.  Bu hususta daha başka çalışmalara baktığımızda ise;

            -Kazakçada Kürt ibaresi: Kalın kar yığını,

            -Şark Türkçesi'nde Kürt ibaresi: Çığ,

            -Tarançilerde Kürt ibaresi: Yeni yağmış kar,

            -Çavuşça'da Kürt ibaresi; Karların saçak çıkıntısı,

            -Kazan Tararcası'nda Kürt ibaresi: Kar yığını,

            -Uygurca 'Kürtük' ibaresi: Kar denizi,

            -Karakırgızlar, Soyonlar, Yakutlar ve Teleütler'de   'Kürdük' ibaresi: Kar yığını tarzında dillendirildiğini görürüz.

             Madem öyle, bu tanımlamalardan hareketle diyebiliriz ki; 'Kürt' ibaresi ne bir ırk, ne de bir millettir,  daha çok tarih boyunca değişik türden boylarla bir arada bulunmuş bir topluluk gibi gözüküyor. Bakın, Hakan Özoğul; ?Osmanlı Devleti ve Kürt Milliyetçiliği? adlı eserinde Kürt kavramının 20. yüzyıla kadar siyasi manada kullanılmadığı, bu kavramın daha önce Araplar tarafından kullanıldığına dikkat çekip Kürtlerin kendilerini ?Kürt? olarak telaffuz etmeyip bilakis bölge, vadi,  aşiret ve kabile isimleriyle andıklarını belirtir. Böylece  ?Mem u Zin? de yer alan Kürt tanımını günümüz argümanlarla ilişkilendirmenin güç olduğunu demeye getirir.

            Kürt lehçesi

            Kürtçe bir dil midir değilmi dir öteden beri tartışılır hep.  Aslında Doğu ve Güneydoğuda konuşulan bu dil için   'ağız' aksanı dersek yeridir.  Sanki ortada bir dil yok gibi,  sadece Kürt ağzı vardır. Üstelik bir değil pek çok ağız var.  Yetmedi,  Kürt ağızların da kendi içerisinde değişikliğe uğramış birçok lehçeleri söz konusudur. Ne varki Kürt dili ve Kürt alfabesinden dem vuranlar,  tüm dünyada kullanılan cümle dizisini (sentaks yapısını)  unutmuş gözüküyorlar.  Nasıl mı? İşte Ari, Sami, Hindu, Arap dillerine cümle dizisine bir bakın cümlenin başında fiil (yüklem), sonunda fail (özne)  görülecektir. Ama Türk dili ve Kürt ağzı böyle değildir,   cümlede önce fail (özne),  sonra fiil (yüklem) vardır.  Dahası Türk dili ve Kürt ağzı bu yönüyle diğer kavim dillerinden ayrılıp cümle dizisi birlikteliğine sahiplerdir.  Ancak burada şu sual akla gelebilir, madem Türk ve Kürt sentaks yapısında uyumluluk var, o halde Kürt ağzı da nereden çıktı diyebilirsiniz. Muhtemeldir ki Kürtler tarihte hangi topluluklarla beraber bulunmuşlarsa bu buluştukları pek çok kavimlerin dillerin söz yığınları birikiminden ağızlar edinmişlerdir.  Hadi lehçe farklılıklarını anladıkta peki ya şu Kürt ağzını oluşturan Farsça-Arapça, Türkçe-Farsça, Türkçe-Arapça ya da hepsinin karışımına ne demeli.  Anlaşılan o ki tüm bu karışımlar eşliğinde ağız diliyle de kalınmamış zaman içerisinde dal budak salıp Kurmançça, Zazaca,  Kırmançça, Gorani ve Sorani gibi Kürt lehçelerde sahne almıştır.  Öyle ki Kürt ağzından dal budak salan bu denli lehçe veya şive çeşitliliği sanki Türk, Arap ve Fars kültür dairelerinden ödünç alınmış bir çeşitlilik gibi gözüküyor. Bize öyle geliyor ki çetin coğrafi şartların doğurduğu göç hareketleri Kürt ağzını doğrudan etkileyip çeşitliliğe yol açmıştır. Tabii bu bizim kanaatimiz. Kürt kardeşlerimiz bu kanaate iştirak etmeyebilir, hakkıdır.  Buna saygı duymak gerekir.  Bize düşen bu kanaati illa kabul görsün tarzında dayatmamaktır. Hele şükür artık başımızda yasakçı bir devlet zihniyeti yok, bilakis Kürt kardeşlerimizin talepleri doğrultusunda ana dilde kurs, ana dilde televizyon, ana dilde şarkı gibi birçok faaliyetlere özgürlük tanıyan bir hizmetkâr devlet var.  Sakın ola ki devletin bu tür uygulamaları bir lütuf olarak algılanmasın, bu coğrafyanın havasını teneffüs eden her bir vatandaşın en tabii hakkıdır zaten. Dil ya da ağız hiç fark etmez, bu tür taleplerin devlet tarafından yerine getirilmesinde hiçbir sakınca yoktur. Ne var ki bir kısım aydınlar bu tür taleplerin yerine getirilmesini taviz olarak değerlendirip ?ipin ucunu bir kaçırırsak arkası gelir? diyorlar. Onlar diye dursun devletimiz geçte olsa bu tür kaygıların yersiz olduğunu fark etmiş durumda, artık bölge halkının talepleri görmezden gelinmiyor. Bakın Askeri Paşalarımızın bir kısmı görevde bulundukları yıllarda güvenlik saikı refleksiyle bir tutum izlerken emekli olduktan sonra bu tutumlarının doğru olmadığını itiraf edip görüş değiştirebilmişlerdir. Artık hamasi söylemlerle bir yere varılmayacağını hemen herkes fark etmiş durumda.  Nasıl fark etmesin ki, Türkiye'mizin neredeyse her karış toprağında İngilizce dil kursları gırla giderken, ama vatandaşın ana dili kursa tabi sözkonusu olduğunda derhal kafalarda bölünme algısı oluşturulabiliyor. Neyse ki devletimiz eski statükocu zihniyette bir devlet değil, bilakis 2023 Türkiye?sini hedef edinmiş,  özgürlüklerden yana vatandaşın konuştuğu dile,  giydiği elbiseye, söylediği şarkıya son derece hürmetkâr bir devlettir.  Hatta hürmetin ötesinde vatandaştan gelen talepleri karşılamak için canhıraş çalışan bir devletimiz var. Zaten toplumsal talepleri yerine getirmek devletin asli görevidir,  vatandaş bu hakkı kullanır ya da kullanmaz o vatandaşın bileceği bir husus. Dolayısıyla geçte olsa devletimizin TRT Kurdî kanalını devreye sokması, Kürtçenin seçmeli ders olarak okutulması ve Kürtçe dil kursları açması yönünde attığı adımları kayda değer buluyoruz. Düşünsenize eski Türkiye'de bir zamanlar Kürtçe müzik, Kürtçe dil kursu,  Kürtçe televizyon, Kürtçe köy ve şehir isimleri kullanmak,  Kürtçe hukuki savunma hakkı,  Kürtçe miting, Kürtçe afiş ve Kürtçe pankart asmak yasaktı.  Hele şükür ki yasakların maraz doğurduğu anlaşıldı da bu tür uygulamalara son verildi. Bu demektir ki yasaklar rafa kaldırılınca kıyamet kopmuyormuş,  tam aksine normalleşiyoruz, tabii anlayana.  Yinede her şey bitmiş sayılmaz,  önümüzdeki yıllarda daha pek çok konuda atılacak adımlar var.

        Bunca yaşanan acı tecrübelerden sonra şunu iyice anladık ki;  sırf güvenlik önlemleriyle Kürt meselesi çözüm bulmuyor, illa ki barışçıl yöntemlere de ağırlık vermek gerekiyor.  Bakın barışçı yöntemler devreye girmesiyle birlikte 2013 yılın başlarından 2015 ortalarına süren süreçte şehit cenazeleri yurdun dört bir yanına gelmez olmuştu.  Maalesef iç ve dış mihraklar baktılar ki barışçıl çözümlerle Türk-Kürt kardeş olacak, hemen Suruç?ta, Diyarbakır'da,  Ankara Garında gerçekleştirdikleri canlı bomba ve katliamlarla çözüm sürecini akamete uğrattılar.  Yani 2015 Kasım seçimleri öncesi 2-3 yıllık sakin ve huzurlu bir havadan sonra Türkiye yeniden kanlı eylemlere sahne oldu. Allah?tan devlet bu tür saldıralar karşısında hiçbir acziyete düşmeden inlerine girecek kadar kararlığını gösterip gereken dersi vermiştir.  Öyle bir ders verdi ki;   PKK tarihinde böylesine bozguna uğramamıştı.  Tek hesap edemedikleri bir şey vardı,  o da can Türkiye?miz  artık eski Türkiye değildi,   Yeni Türkiye?de yazılımı tamamen bize ait insansız hava uçakları, milli Altay tanklarımız,  Göktürk uydumuz, son derece teknolojik donanıma haiz silahlarımızın varlığıdır. Daha da hesap edemedikleri bir şey daha vardı ki, o da hiç kuşkusuz devletin görünen gücü diyebileceğimiz tüm emniyet teşkilatı birimleri ve Türk Silahlı Kuvvetlerinin milletimizle el ele gönül gönüle vererek ortaya müthiş dayanışma örneği koymalarıdır.  İşte bu müthiş dayanışmadır ki,  kurguladıkları tüm planlar ters tepip sonlarını hazırlamaya yetmiştir. Evet,  karşılarında eski derin devlet klikleri yoktu,  artık kendini milletine adamış gerektiğinde Yunus olan, gerektiğinde Yavuz olabilen bir devlet vardır. Senmisin milletine kendini adamış devletin şefkat elini kırmaya,  o zaman devletin bu noktada Yavuzca  tavır sergilemesi kaçınılmazdır. Ta ki silahları bırakıp ya da toprağa gömüp betonlar, hiç kuşkusuz devletin şefkat eli yeniden Hızır gibi yetişirde.  

           Madem Devletimiz 2015 Kasım seçimi öncesi tüm planları bozdu, o halde yeniden el ele, gönül gönüle verip kalıcı normalleşmeye yönelik adımları atmak zamanıdır.  Yeter ki bölünme korkusunu zihnimizden atalım yarınlarımız aydınlık olacaktır. Her ne kadar çözüm süreci buzdolabında dondurulmaya alınsa da sular durulduktan sonra kaldığı yerden devam etmeli.  2023 Yeni Türkiye Hedefine doğru giden yolda bunu yapmaya mecburuz da.   Hedefi olmayanların derdi davası belli,  kana kan,  dişe diş, cana can almaktır, biz onlar gibi olamayız elbet.  Onlar çok iyi biliyor ki kan bittiğinde dava mava diye ortada bir şey kalmayacak,  beslendikleri rantta bitmiş olacak. İşte çözüm sürecini ikide bir baltalamalarının arkasında yatan sır bu tür kaygılar ve çıkar ilişkileridir,   asla onların evlat acısı, anaların gözyaşı umurlarında olmaz, varsa yoksa onlar için içi boş kof davaları mühimdir.

         Her neyse onlar kan ve rant davası güde dursunlar biz bu arada şunun bilincinde olmamız icab eder; 'Kürt dili' ya da bir başka dil teorileriyle bir topluluğun milliyeti belirlenemez. Nasıl mı? İşte Bulgarlar Türk soyundan ama Türkçe konuşmazlar.  Keza bir başka benzer örnekte antropolojik farklılıktır. Örneğin Yakutlar Türkçe konuşur ama antropolojik bakımdan Türk tasnifine girmezler. O halde bir ülkenin antropolojik yapısı ya da konuştuğu dile bakaraktan soy sop faslına girmek doğru bir yaklaşım sayılmaz.  Kaldı ki dünya üzerinde saf ırk,  ya da saf dile dayalı bir millet yok ki. Maalesef içimizde birtakım bölücü mihraklar Kürt ağzında ağırlıklı olarak yer alan Farsça kelimelerden hareketle Kürtleri ayrı millettenmiş gibi gösterme çabası içerisindeler. Ama her ne hikmetse Kürt ağzında yer alan Türkçe ve Arapça kelimeleri es geçmekteler. Hadi diyelim ki bunu görmezden geldiler,  peki şu yukarıda belirttiğimiz Kürt ve Türk dili sentaks diziliminin birbiriyle uyumlu olmasına ne buyururlar acaba. Dolayısıyla Kürt konusunu sırf dil, sırf ırk kriterleriyle çözemeyiz. Çözümün adresi bellidir, yani Türk Kürt kardeşliğidir. Kardeşliğin dışında hiçbir sihirli formül aramaya gerek yok, sonuçta hepimiz Ben-i Âdemiz. O halde halkımızın dillendirdiği o  ?Türk-Kürt kardeştir, bunu bozan kalleştir? gür sedasını ilan etmekte fayda var.

             Yenisey kitabeleri

         Katılırsınız ya da katılmazsanız Yenisey kitabelerinde geçen ifadeler pas geçilecek bilgiler değil.  Gerçekten de Seyyid Ahmet Arvasi Türk-İslâm Ülküsü (I. cilt)  adlı kitabında o bilgileri şöyle dile getirir: "Yenisey'de yapılan kazılarda Kürt İlhanı Alp Urungu'nun mezar taşı, bugün Orta Asya'dadır ve kitabesi Türkçedir. Doğu Anadolu toprakları kazıldıkça yerden Akkoyunlu ve Kara koyunlu heykelleri çıkmakta.  Doğu Anadolu'da yolun gitmediği yerlere Arap ve Fars dili girmiş, mektup ulaştırabildiğimiz yerler Türklüklerini korumuş bulunmaktadır.  Hatta Ahmet Arvasi söz konusu kitapta bunlada yetinmeyip bir takım edindiği bilgilere dayanarak son noktayı şöyle ortaya koyar; ?Şu halde Kürt diye anılan bu boy Turanî olup, Türk soyundan gelmektedir. İçinde ?Kürüt? kelimesi geçen bu belge karşısında bölücülerin susması gerekmez mi? Zira Göktürk alfabesi ile yazılmış 12 satırlık kitabede; ?Kürt El-Kan Alp Urungu, altunlug keşiğim bandım belde, elim tokuz kırk yaşım? denmektedir.?  Peki, bu ifadeler ne anlama gelmekte?  Bakın Namık Orkun  ?Eski Türk Yazıları? (C.1) eserinde bu ifadeler şöyle tercüme edilir: "Kürt İlhanı Alp Urungu'yum. Altunlu okluğumu bağladım belde, elimde devletim, otuz dokuz yaşında öldüm" (Kürt elinin hanı Alp Urungu Altunlu olduğunun bağladım belde ülkem. Otuz Dokuz Yaşımda).

        İşte yukarıda ifade edilen satırlar iyi analiz edildiğinde gayet açık ve net, Kürtlerin soy kütüğü kitabelerde yerini bulmuş gözüküyor.  Dedik ya kabul eder ya da etmezsiniz bu tür ilmi araştırmalar ve kitabeler Kürtlerin millet olduğu teorisini çürütecek cinstendir. Dahası birlik beraberliğimizi çekemeyen birtakım iç ve dış mihrakların tüm Doğu ve Güneydoğuyu kapsayan hat üzerinde 5000 yıl öncesinden bugüne kadar Ari dil grubuna bağlı Kürtçe konuşan her topluluğu Kürdistan bayrağı altında tek devlet yapma planlarını yerle bir edecek cinsten kitabedir. Bakın Türkler Malazgirt zaferi öncesinde Anadolu'ya geldiklerinde pek çok farklı kültür ve soydan topluluklarla karşılaştılar. Yani Türkler daha Anadolu?ya daha ayak basmadan buralara daha öncesinden Hurriler, Hititler, Urartular, Persler, Medler, Makedonyalılar, Sakalar, Hazar Türkleri, Müslüman Araplar ve Bizanslılar gelmişler ve her bir gelen topluluğun da kısa veya uzun dönemli hâkimiyetleri olmuş.  Derken buralara en son kalıcı mührü Malazgirt zaferiyle birlikte biz vurmuşuz.  İyi ki de Anadolu kapıları Türklere açıldı da Doğu ve Güneydoğu Anadolu havzasında boy veren her türden oluşan kültür ve medeniyet topluluklarına beşiklik etmişiz. İlginçtir iyi has beşiklik etmişizde her ne hikmetse söz konusu toplulukların konuştuğu dillerle ilgili arşiv taramalarında epey belgeye rastlanmasına rağmen bu topluluklar arasında Kürt ağzıyla alakalı ne bir Kürtçe bir metin,  ne bir kitabe,  ne de herhangi bir vesika var.  Tek bir belge var, o da malum Anadolu toprakları dışında, yani Seyyid Ahmet Arvasi?nin  ?Doğu Anadolu Gerçeği? kitabında adını andığı belirttiği sadece Orta Asya'da ki Göktürk alfabesiyle kaleme alınmış Yenisey anıt kitabeleri var.  Üstelik sözü edilen o kitabede geçen  'Kürt' ibaresi de Turanî bir içerik taşımakta, yani ortada Göktürklerin (Kök Türükler) himayesinde boy vermiş Kürt Uruğu mevzubahis konusudur. Ki,   bu Kürt Uruğu ilhanının adı Alp Urungu'dur.  İşte kitabede yer alan   'Kürt Uruğu ilhanı Alp Urungu' ifadesi bir takım fitne ve fesat odaklarının uykusunu kaçırmaya yeter artar da.   Evet, kelimenin tam anlamıyla Yenisey'de yapılan kazılarda ortaya çıkan mezar taşında ismi geçen Alp Urungu  "Turanî" boydan,  yani Kürt Uruğu bir ilhandır. Besbelli ki Yenisey'deki o kitabede geçen o isim ortada durdukça Kürtlerin ayrı bir millet olduğunu söylemek hiçte kolay olmayacaktır. Madem aklın yolu bir,  o halde Türk Kürt kardeşliğinden söz etmek varken başka yollara sapmanın ne anlamı var ki.  Nitekim bu hususta Alparslan Türkeş?in ?Kürt ne kadar Kürtse Türk de o kadar Kürt dür, Türk ne kadar Türkse Kürt de o kadar Türk?tür? sözleri meramımızı anlatmaya yeter artar da.

            Vesselam.

        

https://www.enpolitik.com/kose-yazisi/2219/kurtlerin-soy-kutugu

Sizin Yorumunuz:

*
*

Diğer Yazılar

28.05.2020 Sıla-i Rahim
21.05.2020 Ey Yolcu! Yolculuk Nereye?
14.05.2020 Niyet Hayır Akibet Hayır
07.05.2020 Gönüllü Açlık
30.04.2020 Amel-i Salih
23.04.2020 Günahın merkezi nefis mi?
16.04.2020 Çay Kahve Bahane, Gönül İlla Sohbet İster
09.04.2020 Ab-ı Hayat Tasavvuf
03.04.2020 Gündüz Gazetesi'nin Aydınlık Yüzü: Aziz Bal
01.04.2020 Aşk-ı Bendi
25.03.2020 Sofinin Dünyası
18.03.2020 Rabıta-i Şerife
11.03.2020 Arayan Bulur
04.03.2020   Suriye Ve Şah-ı Hazne
26.02.2020 Her Zamanın Bir Gavs'ı Var
19.02.2020 Evliyaullah
12.02.2020 Hatme-İ Hacegân
05.02.2020 Ben Sana Bendim
29.01.2020 Ne Mutlu Murad Mürşit Bulana
22.01.2020 Mürşid Beyatı
15.01.2020 Bey'at
08.01.2020 Vesile Olmadan Vasıl Olunmaz
01.01.2020 Himmet
25.12.2019 Tasavvufi Âdâb
19.12.2019 Âdâb ve Usul
11.12.2019 Nigâh Dâşt
04.12.2019   BÂZ GEŞT
27.11.2019 Yâd Daşt
20.11.2019 Yâd Kerd
13.11.2019 Vukuf-i Kalbì ve Vukuf-i Adedì
06.11.2019 Nazar Ber Kadem
30.10.2019 Vukuf-İ Zamani Ve Huş Der Dem
23.10.2019 Sefer Der Vatan
16.10.2019 Halvet Der Encümen
09.10.2019 İlahi İdrak
02.10.2019 Denge Âlem
25.09.2019 İnsanlığın Kurtuluşu
18.09.2019 İnsan İnsanın Kurdu mu?
11.09.2019 Kendimizi Keşfetmek
04.09.2019 Nurani Letaifler İnsan Göğsünde Kodlu
28.08.2019 Özgürlük Meşalesi İnsan Ruhunda Gizli
21.08.2019 Kendini Arayan İnsan
14.08.2019 Kâlù Belâ?da Verilen Söz
07.08.2019 Yıldız Falı Ve Gayb?dan Haber Vermek
31.07.2019 Melek, Şeytan ve Cin
24.07.2019 Şeytan ve Cehennem
17.07.2019 Ölüm Kar Beyaz
10.07.2019 Dünya Evinden Mahşere
03.07.2019 Dünya Fani Ahiret Baki
26.06.2019 Son Nefeste Pişman Olsan Ne Olmasan Ne
19.06.2019 İman Hem Nur Hem Kuvvet
12.06.2019 Zikir, Fikir, Şükür
04.06.2019 Zikir En Güzel Sermaye
29.05.2019 Tevbe Candan Olmalı ki Nasuh Gerçekleşsin
22.05.2019 Hürriyetin İlk Kapısı Tevbe
15.05.2019 Mürşid Odur ki İrşad Ede
08.05.2019 İrşad Olunmadan İrşad Edilmez
01.05.2019 Asıl Dava Nefsi Islah Etmektir
24.04.2019 Allah için Yol Gösterenler
18.04.2019 Şeriat, Tarikat, Marifet ve Hakikat
10.04.2019 Tarikat-ı Aliye
03.04.2019 Mehdi (r.a)
27.03.2019 Cemaat ve imamet
20.03.2019 Fitne katilden beterdir
12.03.2019 Bu ezanlar ki şehâdetleri dinin temeli
06.03.2019 Bedduaya lanet, duaya davet
27.02.2019 Hizmet nimettir
20.02.2019 Şeyh O?dur ki yolun başından sonunu göre
13.02.2019 Ölmek için doğunuz
06.02.2019 Halvette şöhret, şöhrette ise afet vardır
30.01.2019 Daha bizim hazinelerimizin kapısını çalan olmadı
23.01.2019 Sonsuz kaynak Silsile-i Şerife
16.01.2019 Has bahçenin gülleri
09.01.2019 Gavs-ı Bilvanisi Abdulhakim-el Hüseyni
01.01.2019 Menzil'deki ışık: Seyda
26.12.2018 Güneş balçıkla sıvanamaz
19.12.2018 Bediüzzaman?ın Seyda-i Nurşin tutkusu
12.12.2018 Hepimiz aynı kıbleye yönelmiş hizmetkârlarız
05.12.2018 Cahilin Abidi de Sofisi de hüsrandadır
28.11.2018 Ortak payda İslam?dır
21.11.2018 Ne mutlu kıymet bilene
14.11.2018 Bir şafak yürüyüşü
09.11.2018 Gül nesil evladın Sabr-ı Cemil metaneti
31.10.2018 Gönüller Sultanı Seyda
24.10.2018 Seyda Hazretleri'nin hayat serüveni
18.10.2018 Seyda (K.S)?ın anısına röportaj
10.10.2018 Minye?den Menzil?e
03.10.2018 İlimsiz tasavvuf asla!
26.09.2018 Zehirli şırınga suikasti
19.09.2018 Ayet ve slogan
12.09.2018 12 Eylül din mazlumu
06.09.2018 Selçuk Özdağ ve Yusufiye çilesi
30.08.2018 Namık Kemal Zeybek ve ülkü yolu
21.08.2018 Muhsin Başkan ve istişare
16.08.2018 Kop Tipisi ışığı Osman Okutmuş
09.08.2018 MHP ve ülkü yolu eğitimcisi Yılmaz Saka
02.08.2018 Biricik nur yüzlü kızım Merve Nur
26.07.2018 Hey gidi üniversite yılları
20.07.2018 Memleket hasreti
16.07.2018 Rüzgâr eken fırtına biçer
12.07.2018 Artık yeni Türkiye vakti
05.07.2018 Bunalımdan çıkış vakti
28.06.2018 İki kutuplu bakıştan çıkma vakti
21.06.2018 Popülizmi tarihe gömme vakti
14.06.2018 Çokluk içinde birlik vakti
06.06.2018 Vakit aşkın gözyaşı birlik vakti
30.05.2018 Ahmet Er ağabeyimizin gönül dünyası
24.05.2018 Hepimiz aynı kilimin desenleriyiz
17.05.2018 Kürtlerin soy kütüğü
11.05.2018 Türk-kürt Rabia'yız
03.05.2018 Dünden bugüne balans ayarı
26.04.2018 Fanatizm mi, diriliş mi?
19.04.2018 Fundamentalizm ve FETÖ belası
12.04.2018 Etnosantrizm ve Narsizim Canavarı
06.04.2018 Gelin canlar bir olalım
29.03.2018 Canlı bomba tedhişçiligi
22.03.2018 Terörizm
15.03.2018 Şiddet
08.03.2018 Dünden bugüne provokasyonlar
02.03.2018 28 Şubat Postmodern Darbe ve İrtica
25.02.2018 Yusuf Yüzlüler
19.02.2018 Ülkü kervanı
12.02.2018 Ülkü yolu
04.02.2018 Îlay-ı Kelimetullah davası
28.01.2018 Zaferle Değil, Seferle Yükümlüyüz
21.01.2018 OSMANLI ÜLKÜSÜ
14.01.2018 ÜÇ TUĞ?LU HİLÂL
14.01.2018 Bir şafak yürüyüşü
07.01.2018 MİKRO NİZAM-I ÂLEM
01.01.2018 NİZAM-I ÂLEM?İN FİKRİ TEMELLERİ
27.12.2017 MEHMET AKİF ERSOY
24.12.2017 NİZAM-I ÂLEM ÜLKÜSÜ
17.12.2017 HZ. ALİ VE NİZAM-I ÂLEM
10.12.2017 NİZAM-I ÂLEM?E SOSYOLOJİK BAKIŞ
03.12.2017 ANARŞİ ÂLEM Mİ? NİZAM-I ÂLEM Mİ?
26.11.2017 İMPARATORLUKTAN KÜRESELLEŞMEYE
19.11.2017 YERELLİKTEN NİZAM-I ÂLEME
12.11.2017 BEDEVİLİKTEN HADARİLİĞE MEDENİYET?TEN NİZAM-I ÂLEM?E
05.11.2017 KUL DEVŞİRME SİSTEMİ
27.10.2017 PİRİ REİS VE DÜNYA HARİTASI
19.10.2017 BİLGE KRAL ALİYA İZZET BEGOVİÇ
15.10.2017 ŞAVKI HİLAL MOSTAR KÖPRÜSÜ
08.10.2017 AYASOFYA
01.10.2017 AKŞEMSEDDİN VE FATİH
24.09.2017 HACI BAYRAM-I VELİ
17.09.2017 BİR MİZAH DEHASI NASREDDİN HOCA
10.09.2017 İMAM-I GAZALİ
03.09.2017 AHİ EVRAN VE AHİLİK
25.08.2017 HÜNKÂR HACI BEKTAŞ-I VELİ
18.08.2017 MEVLANA
11.08.2017 YUNUS EMRE
04.08.2017 SELÇUKLU?NUN DOĞUŞU
28.07.2017 ÂL-İ SELÇUK LİDERİ SELÇUK BEY
21.07.2017 ARSLAN YABGU
14.07.2017 SULTAN TUĞRUL BEY
08.07.2017 ALPARSLAN VE BÂTÎNİLİK
01.07.2017 SELÇUKLU?NUN YÜKSELİŞİ VE YIKILIŞI
24.06.2017 MOĞOL KASIRGASI
19.06.2017 Fİ?LEYLETİ?L-KADR
10.06.2017 ŞEHR-İ HİLÂL RAMAZAN
07.06.2017 ÖLÜM BİR MİHRİBAN
30.05.2017 BİR GÖNÜL ADAMI AHMET ER
29.05.2017 FETİH RUHU
19.05.2017 TÜRK-İSLAM MEDENİYETİ
12.05.2017 YA DEVLET BAŞA, YA KUZGUN LEŞE
06.05.2017 HAKANLARIN ŞEREFLENDİRDİĞİ DÜNYA
28.04.2017 ULU HAKAN ABDÜLHAMİD HAN
22.04.2017 ANKARA ANKARA OLALI BÖYLE BAŞ OLMAMIŞTI
17.04.2017 BİR DEĞİŞİM ÖNDERİ ÖZAL
08.04.2017 BAŞBUĞ BAŞKANLIK İÇİN TABİİ Kİ ?EVET?
01.04.2017 BAŞBUĞ BAŞKANLIK
24.03.2017 MUHSİN BAŞKAN'IN SONSUZLUĞA YOLCULUĞU
21.03.2017 NEVRUZ VE HIDRELLEZ
18.03.2017 TÜRKLER VE İSLÂMİYET
11.03.2017 YAFES NESLİ: TÜRK
04.03.2017 İLK MÜSLÜMAN TÜRK HAKANI: SATUK BUĞRA HAN
25.02.2017 YALNIZ KURT
18.02.2017 KAFKAS KARTALI ŞEYH ŞAMİL
11.02.2017 ŞEYH ALİ SEMERKANDİ
04.02.2017 ORTA ASYANIN IŞIK KANDİLİ ŞEHİRLER
27.01.2017 İKİ IŞIK KANDİLİ: İMAM-I RABBANİ VE ABDULHALİK-I GÜCDÜVÂNÎ
21.01.2017 ŞARKIN TÜRK HAKANI: TİMURLENK
14.01.2017 PÎR-İ TÜRKİSTAN
07.01.2017 AHMED YESEVÎ VE ALPERENLERİ
31.12.2016 AH BUHARA! AH SEMERKAND! AH YESİ! AH HİVA! SANA NE KADAR HASRETİZ!
24.12.2016 ATA YURT ORTA ASYA
17.12.2016 GÖKLERİN YILDIZI ALİ KUŞÇU
10.12.2016 KÂDIZÂDE-İ RÛMÎ
02.12.2016 BİLGE İNSAN ULUĞ BEY
27.11.2016 ZEMAHŞERÎ
20.11.2016 EBU NASR FARABİ
14.11.2016 BİRÛNİ
07.11.2016 ŞEYHÜ?R-REİS İBN-İ SİNA
30.10.2016 MATEMATİĞİN PİRİ CEBİR
24.10.2016 DİLDE FİKİRDE İŞTE BİRLİK-IV
17.10.2016 DİLDE, FİKİRDE, İŞTE BİRLİK-III
13.10.2016 DİLDE, FİKİRDE, İŞTE BİRLİK-II
09.10.2016 DİLDE, FİKİRDE, İŞTE BİRLİK-I
22.09.2016 ÖLÜRÜM TÜRKİYEM