Sevgililer Günü Şiiri

Eklenme Tarihi: 14.02.2020 09:02:05 - Güncellenme Tarihi: 29.03.2020 04:52:45

Merhabalar, yine ben!

Evet biliyorum, yeni yazımı yayınlayalı sadece 2 gün oldu, merak etmeyin gündemi konuşmaya gelmedim bu kez. Malumunuzdur toplum olarak güzelliklerden, estetikten ve sanattan giderek uzaklaşıyoruz. Hayat damarlarımızdan biri kopuyor anlayacağınız…

Bugün 14 Şubat Sevgililer Günü. Esasında bu özel günlerin klişe olduğunu düşünsem de, bugün farklı bir şey paylaşmak istedim sizinle. Ben kalem çevirmeye şiirle başladım, köşe yazarlığından önce şiirle yoğruldum ve 2 tane şiir kitabı yayımladım. İlki 2016’da, ikincisi 2018’de çıktı ve ben kitaplardan sonra haftalık köşe yazarlarına yoğunlaştım. En son yeni şiirimi de bundan 1 sene 1 ay önce Ocak 2019’da paylaştım. Şiirin yeri, anlamı benim için bambaşka. Köşe yazarlığı yapmayı ne kadar çok seviyorsam şiiri okumayı da şiir yazmaya çalışmayı da o kadar çok seviyorum.

14 Şubat hasebiyle 1 sene 1 ay sonra ilk kez yeni bir şiiri burada, Enpolitik’teki köşemde paylaşmak istedim bu girizgah da işte onun için.

İnanın yeni bir şiiri paylaşmakta olduğum için çok mutlu ve heyecanlıyım. Umarım yeni şiirimi, Sevgililer Günü Şiiri’ni beğenirsiniz. Ben yazarken duygu cümbüşünü hakkıyla tattım, umarım sizler de okurken tadarsınız.

Aşk deniz suyuna benzer, içtikçe içesiniz gelir, içtikçe yanmaya devam edersiniz ama yansanız da kendinizi içmekten alıkoyamazsınız. Bu yeni şiirimi bu yüzden aşkı tadan herkese hediye etmek istiyorum.

Benden sizlere küçük ve şairane bir sevgililer günü hediyesi…

 

SEVGİLİLER GÜNÜ ŞİİRİ

 

Yaş keseleri hastalıklı sarnıçların deliğinden sızıyor öldürdüklerim

Kurşunca deşiyor dik başlı plağı güldüklerim, oyuk bak kemiklerim

Kambur uğultuların diş gıcırtılarından korkuyor benim kirpilerim

Varlığın ve yokluğun diyalektiğinde kayboldu bak tüm bildiklerim

 

Kulakları sağır ihtiyar o radyo çivi çakıyor bileklerine ılık çilentinin

İplik iplik tutuşan yatağın bel acıtan yanına uzanıyor senin silüetin

İs kokulu atlıkarıncanın sırtında uyuklarken tavana yansıyor ellerin

Yaprakları ölü ağaçların gövdesinde yalan öyküler söylüyor benliğin

 

Yavru örümceklerle geziniyorsun aklımın terasında, parmak ucunda

Çocukça dağınıklığın ortasında bir aşk şarkısı bulaşıyor omuzlarına

Morlu turunculu sanrısal bir gramofonun makberinden müsemma

Zırhın suretine kanma zira kimi duvarlar gökkuşağı saklar ardında

 

Ve hasılı gelip de pastellerin barok dansı daha diri kaldığında bana kıyasla

O gün dönümünde dik başlı plağı ve morlu turunculu gramofonu unutma

O terasta burunlarını okşadığın vahşi çiçeklerin tembihlerini getir hatırına

Donuk, ıssız, ışıksız yollarda çatlarken dudakların adımı bir dua gibi fısılda

Önce uğrayıp ciğerlerine sonra kalbine giden nefes gibi solu beni daima

Omuzlarına bulaşmış bir aşk şarkısı gibi fısılda beni kadehindeki kırmızıya

Ve hasılı gelip de pastellerin barok dansı daha diri kaldığında bana kıyasla

Zırhların suretine aldanma kimi duvarlar gökkuşağı saklar ardında, unutma…

http://www.enpolitik.com/kose-yazisi/3744/sevgililer-gunu-siiri

Sizin Yorumunuz:

*
*

Diğer Yazılar