İnsan İnsanın Kurdu mu?

Eklenme Tarihi: 18.09.2019 08:58:00 - Güncellenme Tarihi: 17.02.2020 03:41:41

        İnsanlığın sürekli hız kesmez yükselen ihtirasları yüzünden, insan insanın kurdu olmuş durumda. Maalesef benlik histerisi insan ruhuna öyle nüfuz etmiş ki adeta bulaşıcı virüs gibi tüm insanlığı kuşatmış gözüküyor. Nasıl ki bir virüs sinsi sini ilerleyip tüm vücudu istila ettiğinde o vücut kolay kolay iflah olmaz ya, aynen öylede benlik hastalığı diyebileceğimiz kibir abideliği de o toplumun bir daha iflah olmayacak derecede içten içe çökerteceği muhakkak.

       Nicedir ?Biz? kelimesini lisanımıza almayalı epey yıllar geçti, onun yerine lisanımızda ?Ben? kelimesi var artık. Tabii kendini beğenmişliğin ifadesi diyebileceğimiz bu kelime dilimize yerleşince de küçüğünden gencine, gencinden büyüğüne, büyüğünden yaşlısına hemen herkes egosunu tatmin etmek için yarışır hale geldi. Hadi bu yarışın kazananı alt tabakadan küçük egocuklar kazansa belki gam yemeyiz, kazananı tahmin etmişsinizdir en üst kaymak tabakadan benlik davasında zirve yapmış küresel baronlar ve insan kurdu canavarlar kazanmakta.  Buna ister üst akıl diyelim ister insan kurdu canavarlar diyelim hiç fark etmez insanlıktan nasiplenmemiş oldukları o kadar her hallerinden besbelli ki, kendi alt tabakada ki alt ben hayranlarını bile köle yapmakta mahir usta canavarlardır.

           Peki ya kendilerini örnek almayıp onurlu duruş sergileyenler karşısında ne yaparlar? Hiç kuşkusuz kendilerine hayran olmayıp köle edemediği kesimler karşısında ise ?ölen ölür, kalan sağlar bizimdir? diyecek derecede de pişkindirler. Yetmedi ferman padişahındır ültimatomuyla gözdağı vereceklerdir. Tabii burada ferman padişahındır ifadesinden kastedilen elbette ki bizim başbuğ hakanlarımız ve padişahlarımız değil, bilakis dünyayı avam kamerasından yöneten küresel baronlar, küresel Soroslar ve küresel insan avcılarıdır elbet. Baksanıza modern çağ dedikleri çağ, aslında Soros?a, küresel aktörlere, İngiliz Kraliyet ailesinin çıkarlarını gözetmeye yönelik bir çağdır. Şayet bu aktörlerin onların hizmetine amade olunursa ne ala,  yok eğer tekerleklerine çomak sokmaya kalkışılırsa sen misin bunu bize yapan hemen hakkından gelip dünyayı o onurlu duruş sergileyenlere zindan edeceklerdir. Nede olsa onurlu duruş sergileyecek insanların nesli tükenmiş sayılır, niye zindan etmesinler ki, devir onların devri, baksanıza ego düşkünü bir sürü insan meşhur olmak için etraflarında pervane olup modern köle olmaya razılar zaten. Dolayısıyla şuan borularının öttüğü bir çağdayız. Bu yüzden insan avcıları küresel boyutta çok rahatlıkla cirit atabiliyorlar da.  Ne diyelim, hal böyle olunca da etrafımız şuan kendini şan şöhret uğruna küresel güçlere pazarlayıp boyun eğenlerden geçilmez olmaktadır.

         Şimdi gel de eseflenme,  baksanıza neydik ne olduk. Hadi batılıların huyudur, bunu bir derece anlayabiliyoruz, çünkü onların cibilliyetleri buna müsait, insanlık dışı muamelelere göz yummakta hiçbir beis duymuyorlar, peki ya bize ne oluyor? Oysa bizi onlardan farklı kılan âlemlere rahmet olarak gönderilen Yüce Peygamberimizin ?Komşusu açken tok yatan bizden değildir? beyanı doğrultusunda hayat biçimi ortaya koyan ümmet olmamızdır. Ama ne var ki, şimdi o derin idrak anlayışımızdan üzerimizde hiçbir eser kalmadı. Eser kalmaz elbet, ?Sizden biriniz kendisi için arzu edip istediği şeyi din kardeşi içinde arzu edip istemedikçe gerçek anlamda iman etmiş olamaz? hadis-i şerifin gereğini yerine getirmezsek olacağı buydu. Şimdi tamda sormak zamanıdır biz bu hale düşecek insanlar mıydık? Düşünsene bir zamanlar ne de güzel lokmamızı, aşımızı, tuzumuzu birlikte paylaşırdık, hakeza buna acımızı, sevincimizi paylaşmak da dâhildir.

            Evet, şu bir gerçek Allah?ın verdiği nimetler paylaşıldıkça daha da şükrümüz ve bereketimiz artmakta da. Hatta başarılarımızı paylaşmakta öyledir. Yani başarılar paylaşıldıkça bir anlam ifade eder, yoksa kendi kendimize paylaşılan başarılar kendi kendimizin egosunu tatmin etmekten öte bir anlam ifade etmeyecektir.  Öyle ya,  kendi başarımızı kendi dışımızdaki insanlara yansıtmadıktan sonra o başarıyla övünsek ne övünmesek ne, çünkü o başarı topluma mal olmamış başarıdır. Dolayısıyla hiçbir kıymeti harbiyesi olmayacaktır. Kaldı ki topluma mal olmasa da kendi tutsak alanında sınırlı kalmaya mahkûm bir başarıdır bu. Madem öyle,  sınırlı ve tutsak olana değil, ilmin sonu yoktur bilincinden hareketle sonsuz başarılara talip olmak gerekir. Aksi halde insan insanın kurdu olduğu egolar dünyası daha çok can yakacak demektir. Şöyle etrafımızda sırf kendi egosunu tatmin için yaşayanların hal vaziyetine baktığımızda bu hususta niçin endişe ettiğimize vicdan sahibi hemen herkes bize hak verecektir elbet. Kurtlar sofrasından hem nasıl endişe duymayalım ki,  baksanıza insanca Yüce Allah?ın lütfettiği eşrefi mahlûkat olmanın onurunu yaşamak varken bir hiç uğruna kurtlar sofrasında kendi kendimizi yüceltmeyi bir övünç abidesi olarak takdim etmenin peşindeyiz habire. Hadi kendi açmazlarımız neyse de, birde kurtlar sofrasında birde bunların üstüne insan haklarından dem vurup bize insanlık dersi vermeye kalkışmazlar mı? Asıl bizi derinden yaralayan onlardan ders alır duruma düşmemizdir. Hem de gözümüzün içine bakaraktan insan haklarından, özgürlüklerden,  çevrecilikten vs. dem vurmaktalar. Oysa hiç yalandan bize hariçten gazel okumasınlar, önce tarihten bugüne döktükleri kanların hesabını versinler, sonra samimi olup olmadıkları ortaya çıkar elbet. Bikere vahşi batı insan haklarından söz edebilmesi için şimdiye kadar işledikleri sayısız insanlık cinayetlerini ve pisliklerini temizlemeleri gerekir ki bize söz söyleme hakkı elde edebilsin. Maalesef vahşi batının çifte standart uygulamaları yeterince çirkin yüzünü ele veriyor zaten. Vahşi batı çifte standart uygulamalarına devam ede dursun,  bakalım onca ayan beyan sicillerinin bozuk olduğu ortada iken toplumların kanının emerekten elde ettikleri şan şöhret bir gün avuçlarından uçup gittiğinde o zaman ne yapacaklar? Bakalım o gün geldiğinde sığınacak bir liman bulacaklar mı? Hani her yükselişin bir düşüşü var denir ya hep bir gün elbet onlarda tökezlediğinde bir bakmışsın hor gördükleri mazlum ülke halklarının önünde el pençe divan durup aman diler hale gelmişler. Gerçi o günler geldiğinde ne yüzle aman dileyecekler o da üzerinde kafa yorulması gereken apayrı bir muamma konudur. Her ne kadar muamma bir konu olsa da atalarımızın dile getirdikleri ?alma mazlumun ahını çıkar aheste aheste? gerçeğiyle yüzleştiklerinde iki seçenekten: artık yaşamanın ne anlamı var deyip ya intihar edecekler, ya da mazlumun önünde diz çöküp boyun eğeceklerdir. Böylece zulüm asla payidar olamaz hakikati bir kez daha tepelerine balyoz gibi inmiş olacaktır. Zulmü ister barbar ülkeler, ister küresel baronlar isterse diktatörler metot edinsin, hiç boşa kürek sallamasınlar tarihe şöyle dönüp baksınlar izinden gittikleri insan avcılarının tarihin harabelerine gömüldüklerini göreceklerdir. Dolayısıyla buradan biz onlara en son: ne oldum değil ne olacaklarını bir düşünmelerini tavsiye ederiz. Yok, bizi küçümseyip siz kim tavsiye etmek kim diyorlarsa, bilsinler ki onları hazin bir akıbet beklemekte. Öyle ki arkalarından tek bir kişinin bile rahmet okumadığı ve yâd etmediği bir hazin sondur bu. Yani zihinlerden, belleklerden silinip yok olacaklardır. Oysa tarihte yaşananlardan ibret alsalardı tıpkı insanlığa ışık saçmış bizim atalarımız gibi onlarda unutulmaz olacaklardı. Acı ama gerçek, gel gör ki görünen manzara hiçte iç açıcı bir manzara değil. Baksanıza bugün olmuş halen ülkeler ülkelerin kuyusunu kazmakta,  insanlarda insanların kurdu olup iliklerine kadar sömürmekte.  Öyle sömürü düzeni kurulmuş ki, kurtlar sofrasında pastadan dilim koparabildiysen ne ala,  koparamadıysan resmen adama yüz üstü sürün diyorlar. Ama düşünmedikleri bir şey var, o da bir gün gelip mazlumların ahı tuttuğunda bu kez kendilerinde yüz üstü sürünerekten aheste aheste çıkacaktır.

          Şu bir gerçek bizim vahşi batıdan ve yüz üstü sürün diyenlerden farkımız düşenin elinden tutup ?Ensar? hissiyatıyla hareket etmemizdir. Allah?a şükür henüz bu hissiyat tam manasıyla tükenmiş sayılmaz. Nitekim Suriye mazlumlarına kucak açmamız bunun en bariz göstergesi, aten bize de o yaraşırdı zaten. Ümit ederiz ki bu hissiyat daim olsun. Daim olsun ki,  yarın bizim başımızda dara düştüğünde sığınacak bir limanımız, elimizden tutacak birileri olsun. Bakın, atalarımız yediden yetmişe tüm insanlığa kucak açtıkları içindir üç kıtada nizam-ı âlem olabilmişlerdir. Fakat gel gör ki yeni kuşak artık ne atalarının yolundan yürüyor ne de öğütlerine kulak veriyor. Şimdilik yeni kuşağın atalarıyla olan bağı sadece kuru kuruya üzerlerine toz kondurmamaktan ibarettir. Tabii toz kondurmamak iyi hoşta biz toz olduktan bunun ne anlamı var ki. Boşa övünmenin hiçbir fayda getirmeyeceği muhakkak. Hele birde bunun üzerine habire birbirimizin kuyusunu kazdığımızı düşündüğümüzde daha çok toz olacağız demektir. Öyle ya,  kuru kuruya övünüleceğine onların yolunu yol bilip izinden yürünse fena mı olur? İyi olur elbet, ama ne hazindir ki geldiğimiz noktada kişisel egolarımız toz kondurmadıklarımızın önünde ilerlemekte hep. İlginçtir hem bu nasıl toz kondurmamaksa dünya menfaati ağır bastığında bir bakmışsın yeni kuşak  ?boş ver ağam sadakatte neymiş, bağlılıkmış, itaatmiş, erdemlilik filan tüm bunlar mazide kaldı? diyebiliyor. Tabii ölçüsüzlüğün bu kadarının da baş tacı edilip insan insanın kurdu olduğu böylesi bir çağda bu tür söylemlerin gırla gitmesine şaşmamak gerekir, kayıp nesilden başka bir şey bekleyemezdik zaten. 

           Evet, kendi egosunun tatmininden başka bir şey düşünmeyen ve kendi dışında insanlara eski kafa gözüyle bakan böyle bir seküler yapıdan ancak kayıp nesil çıkar. Tabii ki günümüz konjoktöründe böyle bir hastalıklı yapıdan mazinin o saf ve tertemiz adap, usul ve erkânını kendine model alıp uygulayacak erdemli insanların çıkması çok zor gözüküyor. Hele bu modeli günümüz pop gençliğe anlatmak deveye hendek atlatmaktan daha zor dersek yeridir.  Çünkü karşımızda öyle söz dinleyecek Asım?ın nesli yok artık, tamamen kayıp bir nesille muhatabız. En iyisi mi biz köklerimizi muhatap alıp bari kendimizi kurtarmanın yoluna bakalım, yoksa kayıp neslin dümeninde bizde hafıza kaybına uğrayabiliriz pekâlâ. Öyle ya madem ortalık allak bullak,  niye boşa nefes tüketelim ki. Önce kendimize bir söz geçirelim ki, sonra bizi gören bizde dirilebilsin.  

          Baksanıza ortalık öyle bir perişan halde ki yaşanılan hayatta dosttan ahbaptan kaçar olduk. Oldu ya, eski bir dostumuzu es kaza bir yolda görmüş olsak hemen hemen birçoğumuz yolumuzu değişiveririz. Maalesef artık bu hal üzereyiz,  hal hatır sormak hak getire çoktan rafa kaldırdık bile. Sadece işimiz düştüğünde belki o zaman hal hatır sormak ihtiyacı duyarız, bunun dışında varsa yoksa fütursuz ?yaşasın ego? çığlığı biricik değerdir. Oysa bir insan kendi egosuyla nereye kadar baş başa yaşayabilir ki, ancak mezara kadar baş başa kalabilir.  Yani egosu dışarıda bedeni mezarda olacaktır. Tabii bu arada naçiz bedenini de mezara gömecek adam bulabilirse öpsün başına koysun. Neyse ki şu fani dünyada her şeye rağmen kefenleyecek, namazı kıldırıp mezara gömecek birileri çıkabiliyor. Yoksa ben şuyum, ben buyum diye böbürlenenleri son yolculuğunda kim takar ki. Allah?tan merhametini yitirmemiş böyleleri varda dost düşman ayırmaksızın bu sayede son yolculuğumuzda uğurlanabiliyoruz. Gerçekten de bu denli mi iş ciddi boyutta derseniz, hiç abartısız şunu çok rahatlıkla ifade edebiliriz ki insanlar birbirinin kurdu olmaya devam ettiği müddetçe öyle bir zaman gelecek tabutlara omuz verecek insan bulunamayacak derecede iş ciddidir. İşte tamda bu noktada Necip Fazıl?ın ?Cenazemde olmasın çelengim top arabam. Tabutumu taşısın dört tam inanmış adam? vasiyeti mana kazanır da. 

        Hani hacı hacı?yı Mekke?de, sofi sofiyi Tekkede bulurmuş ya, aynen öyle de benlik davasıyla yatıp benlik davasıyla kalkan da ya nefsin ve şeytanın kucağında, ya da gayya çukurunda kendini bulacaktır. Dostoyevski?nin kulakları çınlasın; Tanrı yoksa her şey mubahtır dediği bir tufanı yaşıyoruz artık.  Gerçekten de helal haram nedir bilmeyen, dinden imandan bihaber insanların birbirinin ayağına kurşun sıktığı çağın vebası bir tufanıdır bu. Ama bu demek değildir ki tufan varsa kurtuluş gemimiz yoktur.  Allah-u Teâlâ nasıl ki tufanda inananlara Nuh?un Gemisini kurtuluş kılmışsa, bu çağda da kendini benlik davasına kaptırmayan istikamet sahibi kâmil insanları kurtuluş gemisi olarak vesile kılacaktır. Böylesi Peygamberin izini iz bilen zatların Ümmet-i Muhammmed için birer kurtuluş gemisi olacaklarına inancımız tam da. Yeter ki kurtuluşumuza vesile olacak o gemiden bize uzanan ellerden tutmak için gayret gösterelim azgın dalgalar bizi asla yutamayacaktır.

        Vesselam.

http://www.enpolitik.com/kose-yazisi/3404/insan-insanin-kurdu-mu

Sizin Yorumunuz:

*
*

Diğer Yazılar

12.02.2020 Hatme-İ Hacegân
05.02.2020 Ben Sana Bendim
29.01.2020 Ne Mutlu Murad Mürşit Bulana
22.01.2020 Mürşid Beyatı
15.01.2020 Bey'at
08.01.2020 Vesile Olmadan Vasıl Olunmaz
01.01.2020 Himmet
25.12.2019 Tasavvufi Âdâb
19.12.2019 Âdâb ve Usul
11.12.2019 Nigâh Dâşt
04.12.2019   BÂZ GEŞT
27.11.2019 Yâd Daşt
20.11.2019 Yâd Kerd
13.11.2019 Vukuf-i Kalbì ve Vukuf-i Adedì
06.11.2019 Nazar Ber Kadem
30.10.2019 Vukuf-İ Zamani Ve Huş Der Dem
23.10.2019 Sefer Der Vatan
16.10.2019 Halvet Der Encümen
09.10.2019 İlahi İdrak
02.10.2019 Denge Âlem
25.09.2019 İnsanlığın Kurtuluşu
18.09.2019 İnsan İnsanın Kurdu mu?
11.09.2019 Kendimizi Keşfetmek
04.09.2019 Nurani Letaifler İnsan Göğsünde Kodlu
28.08.2019 Özgürlük Meşalesi İnsan Ruhunda Gizli
21.08.2019 Kendini Arayan İnsan
14.08.2019 Kâlù Belâ?da Verilen Söz
07.08.2019 Yıldız Falı Ve Gayb?dan Haber Vermek
31.07.2019 Melek, Şeytan ve Cin
24.07.2019 Şeytan ve Cehennem
17.07.2019 Ölüm Kar Beyaz
10.07.2019 Dünya Evinden Mahşere
03.07.2019 Dünya Fani Ahiret Baki
26.06.2019 Son Nefeste Pişman Olsan Ne Olmasan Ne
19.06.2019 İman Hem Nur Hem Kuvvet
12.06.2019 Zikir, Fikir, Şükür
04.06.2019 Zikir En Güzel Sermaye
29.05.2019 Tevbe Candan Olmalı ki Nasuh Gerçekleşsin
22.05.2019 Hürriyetin İlk Kapısı Tevbe
15.05.2019 Mürşid Odur ki İrşad Ede
08.05.2019 İrşad Olunmadan İrşad Edilmez
01.05.2019 Asıl Dava Nefsi Islah Etmektir
24.04.2019 Allah için Yol Gösterenler
18.04.2019 Şeriat, Tarikat, Marifet ve Hakikat
10.04.2019 Tarikat-ı Aliye
03.04.2019 Mehdi (r.a)
27.03.2019 Cemaat ve imamet
20.03.2019 Fitne katilden beterdir
12.03.2019 Bu ezanlar ki şehâdetleri dinin temeli
06.03.2019 Bedduaya lanet, duaya davet
27.02.2019 Hizmet nimettir
20.02.2019 Şeyh O?dur ki yolun başından sonunu göre
13.02.2019 Ölmek için doğunuz
06.02.2019 Halvette şöhret, şöhrette ise afet vardır
30.01.2019 Daha bizim hazinelerimizin kapısını çalan olmadı
23.01.2019 Sonsuz kaynak Silsile-i Şerife
16.01.2019 Has bahçenin gülleri
09.01.2019 Gavs-ı Bilvanisi Abdulhakim-el Hüseyni
01.01.2019 Menzil'deki ışık: Seyda
26.12.2018 Güneş balçıkla sıvanamaz
19.12.2018 Bediüzzaman?ın Seyda-i Nurşin tutkusu
12.12.2018 Hepimiz aynı kıbleye yönelmiş hizmetkârlarız
05.12.2018 Cahilin Abidi de Sofisi de hüsrandadır
28.11.2018 Ortak payda İslam?dır
21.11.2018 Ne mutlu kıymet bilene
14.11.2018 Bir şafak yürüyüşü
09.11.2018 Gül nesil evladın Sabr-ı Cemil metaneti
31.10.2018 Gönüller Sultanı Seyda
24.10.2018 Seyda Hazretleri'nin hayat serüveni
18.10.2018 Seyda (K.S)?ın anısına röportaj
10.10.2018 Minye?den Menzil?e
03.10.2018 İlimsiz tasavvuf asla!
26.09.2018 Zehirli şırınga suikasti
19.09.2018 Ayet ve slogan
12.09.2018 12 Eylül din mazlumu
06.09.2018 Selçuk Özdağ ve Yusufiye çilesi
30.08.2018 Namık Kemal Zeybek ve ülkü yolu
21.08.2018 Muhsin Başkan ve istişare
16.08.2018 Kop Tipisi ışığı Osman Okutmuş
09.08.2018 MHP ve ülkü yolu eğitimcisi Yılmaz Saka
02.08.2018 Biricik nur yüzlü kızım Merve Nur
26.07.2018 Hey gidi üniversite yılları
20.07.2018 Memleket hasreti
16.07.2018 Rüzgâr eken fırtına biçer
12.07.2018 Artık yeni Türkiye vakti
05.07.2018 Bunalımdan çıkış vakti
28.06.2018 İki kutuplu bakıştan çıkma vakti
21.06.2018 Popülizmi tarihe gömme vakti
14.06.2018 Çokluk içinde birlik vakti
06.06.2018 Vakit aşkın gözyaşı birlik vakti
30.05.2018 Ahmet Er ağabeyimizin gönül dünyası
24.05.2018 Hepimiz aynı kilimin desenleriyiz
17.05.2018 Kürtlerin soy kütüğü
11.05.2018 Türk-kürt Rabia'yız
03.05.2018 Dünden bugüne balans ayarı
26.04.2018 Fanatizm mi, diriliş mi?
19.04.2018 Fundamentalizm ve FETÖ belası
12.04.2018 Etnosantrizm ve Narsizim Canavarı
06.04.2018 Gelin canlar bir olalım
29.03.2018 Canlı bomba tedhişçiligi
22.03.2018 Terörizm
15.03.2018 Şiddet
08.03.2018 Dünden bugüne provokasyonlar
02.03.2018 28 Şubat Postmodern Darbe ve İrtica
25.02.2018 Yusuf Yüzlüler
19.02.2018 Ülkü kervanı
12.02.2018 Ülkü yolu
04.02.2018 Îlay-ı Kelimetullah davası
28.01.2018 Zaferle Değil, Seferle Yükümlüyüz
21.01.2018 OSMANLI ÜLKÜSÜ
14.01.2018 ÜÇ TUĞ?LU HİLÂL
14.01.2018 Bir şafak yürüyüşü
07.01.2018 MİKRO NİZAM-I ÂLEM
01.01.2018 NİZAM-I ÂLEM?İN FİKRİ TEMELLERİ
27.12.2017 MEHMET AKİF ERSOY
24.12.2017 NİZAM-I ÂLEM ÜLKÜSÜ
17.12.2017 HZ. ALİ VE NİZAM-I ÂLEM
10.12.2017 NİZAM-I ÂLEM?E SOSYOLOJİK BAKIŞ
03.12.2017 ANARŞİ ÂLEM Mİ? NİZAM-I ÂLEM Mİ?
26.11.2017 İMPARATORLUKTAN KÜRESELLEŞMEYE
19.11.2017 YERELLİKTEN NİZAM-I ÂLEME
12.11.2017 BEDEVİLİKTEN HADARİLİĞE MEDENİYET?TEN NİZAM-I ÂLEM?E
05.11.2017 KUL DEVŞİRME SİSTEMİ
27.10.2017 PİRİ REİS VE DÜNYA HARİTASI
19.10.2017 BİLGE KRAL ALİYA İZZET BEGOVİÇ
15.10.2017 ŞAVKI HİLAL MOSTAR KÖPRÜSÜ
08.10.2017 AYASOFYA
01.10.2017 AKŞEMSEDDİN VE FATİH
24.09.2017 HACI BAYRAM-I VELİ
17.09.2017 BİR MİZAH DEHASI NASREDDİN HOCA
10.09.2017 İMAM-I GAZALİ
03.09.2017 AHİ EVRAN VE AHİLİK
25.08.2017 HÜNKÂR HACI BEKTAŞ-I VELİ
18.08.2017 MEVLANA
11.08.2017 YUNUS EMRE
04.08.2017 SELÇUKLU?NUN DOĞUŞU
28.07.2017 ÂL-İ SELÇUK LİDERİ SELÇUK BEY
21.07.2017 ARSLAN YABGU
14.07.2017 SULTAN TUĞRUL BEY
08.07.2017 ALPARSLAN VE BÂTÎNİLİK
01.07.2017 SELÇUKLU?NUN YÜKSELİŞİ VE YIKILIŞI
24.06.2017 MOĞOL KASIRGASI
19.06.2017 Fİ?LEYLETİ?L-KADR
10.06.2017 ŞEHR-İ HİLÂL RAMAZAN
07.06.2017 ÖLÜM BİR MİHRİBAN
30.05.2017 BİR GÖNÜL ADAMI AHMET ER
29.05.2017 FETİH RUHU
19.05.2017 TÜRK-İSLAM MEDENİYETİ
12.05.2017 YA DEVLET BAŞA, YA KUZGUN LEŞE
06.05.2017 HAKANLARIN ŞEREFLENDİRDİĞİ DÜNYA
28.04.2017 ULU HAKAN ABDÜLHAMİD HAN
22.04.2017 ANKARA ANKARA OLALI BÖYLE BAŞ OLMAMIŞTI
17.04.2017 BİR DEĞİŞİM ÖNDERİ ÖZAL
08.04.2017 BAŞBUĞ BAŞKANLIK İÇİN TABİİ Kİ ?EVET?
01.04.2017 BAŞBUĞ BAŞKANLIK
24.03.2017 MUHSİN BAŞKAN'IN SONSUZLUĞA YOLCULUĞU
21.03.2017 NEVRUZ VE HIDRELLEZ
18.03.2017 TÜRKLER VE İSLÂMİYET
11.03.2017 YAFES NESLİ: TÜRK
04.03.2017 İLK MÜSLÜMAN TÜRK HAKANI: SATUK BUĞRA HAN
25.02.2017 YALNIZ KURT
18.02.2017 KAFKAS KARTALI ŞEYH ŞAMİL
11.02.2017 ŞEYH ALİ SEMERKANDİ
04.02.2017 ORTA ASYANIN IŞIK KANDİLİ ŞEHİRLER
27.01.2017 İKİ IŞIK KANDİLİ: İMAM-I RABBANİ VE ABDULHALİK-I GÜCDÜVÂNÎ
21.01.2017 ŞARKIN TÜRK HAKANI: TİMURLENK
14.01.2017 PÎR-İ TÜRKİSTAN
07.01.2017 AHMED YESEVÎ VE ALPERENLERİ
31.12.2016 AH BUHARA! AH SEMERKAND! AH YESİ! AH HİVA! SANA NE KADAR HASRETİZ!
24.12.2016 ATA YURT ORTA ASYA
17.12.2016 GÖKLERİN YILDIZI ALİ KUŞÇU
10.12.2016 KÂDIZÂDE-İ RÛMÎ
02.12.2016 BİLGE İNSAN ULUĞ BEY
27.11.2016 ZEMAHŞERÎ
20.11.2016 EBU NASR FARABİ
14.11.2016 BİRÛNİ
07.11.2016 ŞEYHÜ?R-REİS İBN-İ SİNA
30.10.2016 MATEMATİĞİN PİRİ CEBİR
24.10.2016 DİLDE FİKİRDE İŞTE BİRLİK-IV
17.10.2016 DİLDE, FİKİRDE, İŞTE BİRLİK-III
13.10.2016 DİLDE, FİKİRDE, İŞTE BİRLİK-II
09.10.2016 DİLDE, FİKİRDE, İŞTE BİRLİK-I
22.09.2016 ÖLÜRÜM TÜRKİYEM