Sonsuz kaynak Silsile-i Şerife

Eklenme Tarihi: 23.01.2019 09:55:00 - Güncellenme Tarihi: 23.02.2020 13:26:55

      Çocukluk çağımda Şingâh camisinin devamlı müdavim namaz arkadaşım, gençlik çağımda Selçuklu mimarisi Ulu camiinde hatme halkası vekilim olmanın yanı sıra gerek baba mesleği tenekecilik ve sobacılık yaptığı kendi Işık atölyelerinde gerekse Ahmet Kırcoğlu?nun fırınında sofilerle birlikte hasbıhal ettiğimiz yarenbaşımızdır Bilhassa fiziki olarak da inci tanesi dişleriyle gülümseyen nurani bir yüz ve genç yaşta sünnet-i seniyye üzere olan  siyah sakalı ve mütevazi duruşuyla etrafını  kendine bend edebilecek bir mizaçta  ağabeyimizdi. Ancak gün gelir kendisinde birtakım hallerin zuhur etmesi hasebiyle onun bu haline anlam veremeyip aklını yitirdi diyenler olacaktır. O yine de bu tür söylentilere kulak asmayıp bu hal üzere olacaktır. Hiç kuşkusuz onun bu haini ancak sofiler anlayabilirdi. Nitekim sofiler çok iyi biliyordu ki tasavvuf kal değil haldir. Dolayısıyla halden ancak hal meclisinde bulunanlar anlayabilirdi. Ama bu demek değildir ki hal meclisinde bulunan her sofi hal sahibiydi. Hal sahibi olmak binlerce sofiden belki bir kişide zuhur edecek istisnai bir durumdur. İşte sözünü ettiğimiz istisnai hal ehlinin kim olduğunu belki merak etmişsinizdir. O isim Abdulvehhab Işık ağabeyimizden başkası değil elbet. Her ne kadar onu kaybedeli epey yıl geçse de yinede hemşerilerimizin o ismi kolay kolay unutacaklarını sanmıyorum. 

        Evet, O genç yaşta Bayburt?ta vekillik görevini yüklendi yüklenmesine ama hala içinde bir şeylerin eksik olduğunu hissediyordu. Doğrusu neyin eksik neyin fazla olması gerektiğini kendisi de bilmiyordu. İşte bu haletiruhiye içerisinde birde bunun üstüne bir takım yaşadığı sıkıntılarda eklenince memleketinden uzaklaşmak arzusu bürür. Konaklayacağı şehir İstanbul?dur artık. Ancak burada da rahat olamayacaktır,  öyle ki kendisi büyük bir okyanusa sürüklendiğini hissedecektir. Her şeye rağmen yine de bir şeyler yapmak gerekiyordu. Nitekim Tahtakale?de Selamet? işhanında Zeki Karapınar?la birlikte ortak duvar saati işine koyulur da. Fakat bu işe koyuluşta ruhunda kopan fırtınayı durdurmaya yetmeyecektir. Zira İstanbul?da ilk memuriyet hayatına başladığım yıllarda içinde kopan fırtınayı benimle paylaştığında fark ettim. İşte bu paylaşımının vesilesiyle hem kendi işyerimde hem de işhanında kendisine iğne vurmak nasip oldu. Hiç unutmam bir gün yine işyerim Sultanahmet Sağlık Eğitim Merkezinde çalıştığım odamda kendi ellerimle pişirdiğim kuru fasulyeyi ikram edip yemeğimizi yedikten sonra bana derdini açtığında geçirdiği hal durumunu şöyle dile getirmişti:  ?Bak Selim?im iyi dinle beni,  şayet bu iğneyi belli araklarla vurulmazsam kendimde garip haller oluyor. Öyle ki çoluk çocuğumdan uzaklaşacak derecede deli divane bir halde kendimi dışarılara atıyorum. Dahası kendimden geçip zapt edilemeyecek duruma düşüyorum. Hatta bir seferinde Çengelköy?deki evine beni misafir ettiğinde meramını şöyle dile getirmişti:  Bak Selim?im, yine aynı haller Menzilde de zuhur ettiğinde sofiler beni ancak sırt üstü yatırarak zar zor zapturapt altına alabilmişler. Neyse ki sabaha doğru sırtüstü bir halde Seyda Hz.leri yanıma vardığında üç kez ?Abdulvehhab, Abdulvehhab, Abdulvehhab kalk evladım? dediğinde ancak kendime gelebilmişim. Tabii Seyda Hz.lerinin dilinden ?Evladım? kelimesini duymuştu ya,  hemen sözlerinin devamında ? Vallahi Seyda?mın bana evladım demesine değil bir iğne yemeği bin iğne yemeğe razıyım? demekten kendini alamazda. Ne zaman ki meslek hayatımın ilk iki yılını İstanbul?da geçirip akabinde Balıkesir?e tayin oldum,  işte o zaman kendisiyle İstanbul?da geçirdiğim tüm hatıralar artık son anılarım olur. Gerçekten de Balıkesir?e tayin olduktan çok sonraları duymuştum ki doktorların kendisine tavsiye edip vurulması gereken iğnelerini ihmal ettiği bir anında kriz nöbetine tutulup ansızın ortadan kaybolduğudur. Bana gelen değişik rivayetler eşliğinde edindiğim en son bilgilere göre ardına düşmeyi deneyenler olmuş ama o bir türlü bulunamamış. Meğer soyadına uygun davranıp ışık hızıyla yedi kat göklerden yıldız misali karışıp Ebuzer El Gıfari misali ebediyete çoktan uğurlanmış bile. O biliyordu ki; hak yolcuları yolculuğun başında ve sonunda "Sefer der vatan" için vardır. Zaten insan her an Allah?ın gurbetindedir. Bu yüzden tüm aramalar, tüm çabalar boşa çıkacaktır,  kulağıma en son gelen bir habere göre de Adana?da kimsesizler mezarına defnolduğu yönünde bir yerde vuslata erdiğidir. Dahası o ?hamdım, piştim, yandım? evrelerini aşma aşama kaydetmenin heyecanıyla kalıcı dostlarının yanındadır.  Şimdi ondan geriye kalan tek teselli kaynağım saatçi dükkânına gidip gelmelerimde bana hediye ettiği İbrahim İnan?ın sohbet kasetidir.  Kaseti evde dinlediğimde tamda onun hal mizacıyla özdeş diyebileceğim bir sohbet bandını dinlemiş olduğumu fark ettim. Bana düşense İbrahim İnan?ın o hal dili anlatımını yazı diline çevirmek oldu. Madem öyle o hal dili sohbeti gelin hep birlikte seyri âlem eylemiş olalım:

    SONSUZ KAYNAK SİLSİLE-İ ŞERİFE

     Gerçekten de ulvi bir kaynak. Yeter ki kaynağın kıymetini bilelim.  Kıymet bilirsek o kaynağın gönül erleri bizden usanmaz da.  Malumunuz Peygamberimiz (s.a.v)?den itibaren Ümmet-i Muhammed?in büyük çoğunluğu bu kaynaktan beslenmektedir. Onların isimleri bile gönüllerimizi sulamaya yeter artar da. Madem öyle beslenilen kaynağın bugüne kadar gelen gönül sultanlarının isimlerini zikretmekle sohbeti koyulalım:

 ALTIN SİLSİLE:

 1- Hz. Ebû Bekir-i Sıddîk (r.a)

 2- Selman-ı Fârisî (r.a)

 3-  Ebû Muhammed Kasım(r.a)

 4-  İmam Ca?fer-i Sâdık (r.a)

 5- Bayezîd-ı Bistâmî (k.s)

 6- Ebü?l Hasan-ı Harakânî (k.s)

 7- Ebû Ali-i Fârmedi (k.s)

 8-  Hâce Yusuf-i Hemedânî (k.s)

 9- Abdülhâlik-ı Gücdüvânî (k.s)

10-  Hâce Ârif-i Rîvegeri (k.s)

11- Mahmud İncîrî Fağnevî (k.s)

12- Ali Râmîtenî (k.s)

13- Muhammed Baba Semmâsî (k.s)

14- Seyyid Emir Külâl (k.s)

15- Şah-ı Nakşibend (k.s)

16- Alâeddin Attâr (k.s)

17- Ya?kub-i Çerhî (k.s)

18- Ubeydullah Ahrâr (k.s)

19-  Mevlânâ Muhammed Zahid (k.s)

20- Derviş Muhammed Semerkandî (k.s)

21- Hace Muhammed Emkenekî (k.s)

22- Hace Muhammed Bâkî-billâh (k.s)

23- İmam-ı Rabbânî (k.s)

24- Muhammed Ma?sum (k.s)

25- Mevlânâ Muhammed Seyfeddin (k.s)

26- Şeyh Seyyid Nur Muhammed Bedâûnî (k.s)

27- Mirza Mazhar Cân-ı Cânân (k.s)

28- Şeyh Abdullah-ı Dihlevî (k.s)

29- Mevlânâ Hâlid-i Bağdâdî (k.s)

30- Seyyid Abdullah Hakkârî (k.s)

31- Seyyid Taha Hakkârî (k.s)

32- Seyyid Sıbgatullah Arvâsî (k.s) (Gavs-ı Hizanî)

33- Şeyh Abdurrahman Tâhî (k.s)

34- Şeyh Fethullah Verkânisî (k.s)

35- Şeyh Muhammed Diyâeddin Nurşînî (k.s)

36- Şeyh Ahmed Haznevî (k.s)

37- Şeyh Seyyid Abdülhakim el Hüseyni (k.s) (Gavsi Bilvânisî)

38- Seyyid Muhammed Raşid (k.s)

39- Gavs-ı Sânî Seyyid Abdulbâki (k.s)

       Malumunuz, Peygamber (s.a.v.) bu yolun esaslarını Hz. Ebû Bekir-i Sıddîk (r.a)?a devretmiştir. İşte bu Tarikat-ı Aliye?nin ilk esasları mağaradayken şöyle verilmeye başlandı. Hicret yolculuğunda mağaraya sığınıldığında Hz. Ebû Bekir-i Sıddîk (r.a)?ın ayağını yılan soktuğunda canı çok yanmıştı, öyle ki; gözyaşları Rasulullah (s.a.v.)?in üzerine damlar da.

       Tabii Allah Resulünün dikkatinden kaçmaz, der ki:

     "- Ebu Bekir niye böyle oluyor?"

      Hz. Ebû Bekir-i Sıddîk (r.a):

     "-Ya Resulullah size malumdur, yılan lisanî hal ile:

     "-Sen niye deliğin önünü kapatırsın, çek ayağını oradan, oysa senelerdir bu anı bekliyordum"   dedi.

       Resulullah (s.a.v.), Hz. Ebû Bekir-i Sıddîk (r.a) canının yandığını bildiği için şöyle buyurur:

      "-Ya Ebu Bekir! Gönlünü benim gönlüme bağla ve rahat ol."

        İşte bu söz, Rabıtanın tarifidir ve bu tarikatın esası da Rabıta esası üzerine kuruludur. Nitekim Yunus Emre de bu yolu: ?Bir gönlün içine girmek" diye tarif etmiştir. Bakın yılan bile Peygamberimizi (s.a.v.)  görmek için senelerce beklemiş, yetmemiş o an geldiğinde Hz. Ebû Bekir-i Sıddîk (r.a)?ın canını acıtarak muradına ermiştir. Düşünsenize yılan yılanlığıyla muradına ererken, biz ne güne duruyoruz ki.  Öyle ya,  yol yakınken bizde sevgimizi artırıp muhabbete koşmalı.

       Seyda (k.s)'ın dediği gibi bu Tarikat-ı Nakşibendiye?nin zikir ve amelleri nefsin üzerine basmak içindir. Amelleri ve ibadetleri yerine getiren bir insan, bu tarikatta ne kazandığını bilmez.  Hatta insanın kendisinden bile kazandığı gizlidir. Hatta bir insan herhangi bir evliyaullaha sorsa ki;

     "-Allah'a ulaşmak nasıl bir şeydir?" Hiç kuşkusuz o evliyaullah?ın vereceği cevap:

     "-Allah'a ulaşmak iki adımdan ibarettir. Birinci adım nefsin tepesine basmak, ikinci adımda Allah?a ulaşmak"  olacaktır.

        Hz. Ebû Bekir-i Sıddîk (r.anh)?dan şecere, Selman-ı Fârisî (r.a)?a devr olunur. Selman-ı Fârisî (r.a)?da Ebû Muhammed Kasım(r.a)?a devreder. Ondan da İmam Ca?fer-i Sâdık (r.a)?a intikal eder. İmam Ca?fer-i Sâdık (r.a) ilk kez bu yolu Hz. Ebû Bekir-i Sıddîk (r.a) ve Hz. Ali (k.v)?in nisbetlerini kendinde toplayan zattır. Ve aynı zamanda İmam-ı Azam'ın üstadıdır. İmam-ı Azam onun hakkında şöyle der: "Hayatımın son iki-üç senesinde İmam-ı Ca?fer-i Sâdık (r.a)?la görüşebildim ve onu tanımasaydım Numan helak olurdu."

      Gavs-ı Bilvanisi (k.s)  de bu anlamda şöyle der:

      "-Ben Şah-ı Hazne'nin yanına gitmezden önce âlimdim ve Seyyiddim. Fakat Şah-ı Hazne'nin yanına gitmeseydim imansız gideceğimden korkardım." Ve sözlerini şöyle bağlar;

        "-Biz her geleni tarikata alıyoruz. Aslında her gelen tarikata alınmaz. Fakat şimdi zaman o zamanki zaman değil. Zaman artık imanı kurtarma zamanı olmuş. Yeter ki insanlar gelsin, olur ya belki kurtulur. O halde Şah-ı Hazne'nin adını her tarafa yayın. Velev ki, o adam tarikata girmese bile o yolu anlatın, olur ya belki o sohbeti dinlediği için kurtulur."

      Seyda (k.s) ise şöyle der:

     "-Bu devirde insan köyünde oturduğu zaman, Müslümanların ne hale geldiğini pek göremiyor. İnsan şöyle bir dünyayı gezsin tozsun dolaşsın da İslam?ın ne hale geldiğini bir görsün. Bu devirde bir insan da bin insanın gücü olsa, o insanın bu zulmet bataklığına batmaması imkânsız gibi bir şey olmuş. Bir insan bu Saadat?ın elini tuttuğu zaman belki kurtulur.

            "İmam Ca?fer-i Sâdık (r.a)'dan bu Tarikatı Aliye?nin nispeti Bayezîd-ı Bistâmî (k.s)?e devr olunur. Bayezîd-ı Bistâmî (k.s) aslında üveysdir. Yani Ruhaniyetle terbiye olmuştur. İmam Ca?fer-i Sâdık (r.a)'ı dünya gözüyle görmemiştir.

       Beyazıd-ı Bestami (k.s), bir gün daracık yolda giderken bir köpekle karşılaşmış. Tam o sırada köpek silkinmiş. Tabii Bayezîd-ı Bistâmî (k.s) eteklerini toplamış, üzerine necis sıçramasın diye. Derken köpek hal lisanıyla dile gelmiş;

     "-Ya Bayezîd-ı Bistâmî! Benim üzerimden sıçrayan kiri bir tutam suyla temizleyebilirdin. Peki, kendini benden üstün görmekle, gönlüne düşen kiri nasıl temizleyeceksin?"

      Yine Bayezîd-ı Bistâmî (k.s), bir gün yolda giderken çocukları oyun oynarken görüyor. Çamurla oynuyorlarmış, ufacık ufacık heykel türü bir şeyler yapıyorlarmış. Merak etmiş, çocuklara sormuş;

     "-Ne yapıyorsunuz" diye.

       Çocuklar da:

        "-Ayşe anamızla Peygamber Efendimiz (s.a.v.)?i evlendiriyoruz." demişler. Bayezîd-ı Bistâmî (k.s) bunun üzerine öfkelenir:

      "-Hadi öyle şey mi olur" demiş, ardından bastonuyla oyunu dağıtmış. Tabii birazdan Bayezîd-ı Bistâmî (k.s)?yi şiddetli bir sıkıntı bastığında murakabeye dalar ve kendisine murakabe halde ruhaniyetten;

            "-O çocukların derhal gönlünü al. Onların o oyunları, bize olan muhabbetlerinden dolayıdır. Çocukların o kadar halini de hoş gör"  uyarısı bir anda kendisini kendine getirmeye yeter artar bile.

           İşte murakabe anında gelen bu söz öyle etkisini gösterir ki, millet bir bakıyor ki Bayezîd-ı Bistâmî (k.s) çocuklarla çamur oynamakta.

          Sakın ola ki bir zatın Peygamber (s.a.v.) ile maneviyatta rabıta kurmasına şaşmayasınız. Şayet bir insan tarikattaysa, önce bir mürşidi kâmilin ne olduğunu, ne olması gerektiğini öğrenmeli. Nitekim Gavs-ı Bilvanis-î (k.s);

          "-Bir mürşit, müridinin, kadın bile olsa günde en az yirmi beş kez kalbini yoklamıyorsa, o mürşid, mürşid-i kâmil değildir gitsin dağda eşkıyalık yapsın ama boş yere milletin imanıyla oynamasın. Yine bir mürşid, Peygamber (s.a.v.)'in ervahıyla günde en az yirmi beş kere irtibat kuramıyorsa, o mürşid, mürşidi kâmil değil boşuna milletin imanına girmesin"  diye buyurmuştur. Tabii buradaki sözler Allah bildirirse bilir manasına sözlerdir, dolayısıyla hiç kimse aklın alamayacağı bu hal ehlinin söylediği sözleri çarpıtmaya kalkışmamasında fayda var deriz. İşte bu yüzden İmam-ı Rabbani (k.s) şöyle der:

      ?-Ne mutlu kendisine murat bir mürşit bulana." Yani bu söz, Allah?ın murad ettiği doğrultuda sevileni bulmak manasınadır. Dikkat edin demiyor ki, ne mutlu muradı olana, "Ne mutlu murat bir mürşid bulana" diyor.

       Kaldı ki Seyda (k.s)?ın dergâhına gelen sofiler, hep şu niyazda bulunurlar:

      "-Allah'a hamdı senalar olsun ki bu devirde Allah Teâlâ, bize öyle bir büyük nimet nasip etmiş ki ne kadar şükretsek azdır.? Hatta sofiler zaman zaman ?Acaba biz ne amel ettik, ne hayır işledikte Allah bu nimeti bize bahşetti" demekten kendilerini alamazlar da.  

      Gerçekten de çok şükretmek gerekir. Nasıl şükredilmesin ki, bakın eskiden insanlar bir mürşit aramaya koyulduklarında kimi binekle kimi yaya olarak uzun seneler diyar diyar gezip her türlü meşakkati göğüsledikten sonra ancak murad ettiği mürşidine kavuşabiliyormuş. Tabii bu arada kavuşmakla da iş bitmiyor kaza namazın var mı, kul borcun var mı gibi bir dizi imtihan aşamalarını da geçtikten sonra ancak o zaman dergâha kabulü gerçekleşebiliyormuş. Peki, günümüzde öyle mi, elbette değil, aynısı uygulansa dergâhta bir kişi kalmayacağı malum. Şimdi gelinen noktada ise ümmetin kurtuluşu söz konusu olduğundan dergâhın kapıları artık herkese açılabiliyor. 

      Bayezîd-ı Bistâmî (k.s)?de bu Tarikat-ı Nakşibendiyye nisbetini Ebü?l Hasan-ı Harakânî (k.s)?ye devreder. O da zamanın Gavsı olmakla birlikte üveysdi. Yani, Bayezîd-ı Bistâmî (k.s)?ı dünya gözüyle görmemişti. Ruhaniyetinden terbiye olmuştur. O?nun büyük bir zat olduğu şundan belli ki;

        Bayezîd-ı Bistâmî (k.s) dünyayı değiştirdiğinde, zamanın Sultanı ve Padişahı, Beyazıd-ı Bestami (k.s)?ın mezarını ziyarete gitmiş. O sırada mezarı başında Bayezîd-ı Bistâmî (k.s)?in dervişlerinden biri varmış. Padişah sofiye sormuş:

      "-Sizin şeyhiniz, hayattayken ne derdi?"

       Sofi cevap vermiş:

       "-Bizim şeyhimiz derdi ki: Bizi gören kurtuldu."

        Padişah itiraz etmiş:

        "-Hadi sende,  öyle şey mi olur. Madem öyle Ebu Cehil de Peygamberimiz (s.a.v)?i gördü. Şimdi o da mı cennetlik? Öyle şey olmaz."

       Derviş murakabeye dalıp şöyle cevap vermiş:

       "-Ebu Cehil Allah'ın Habib-i ve Peygamberi olarak görmedi. O?nu Abdullah?ın yetimi Muhammed olarak gördü."

       Gerçektende şayet Peygamber olarak görseydi o da kurtulacaktı. Demek ki; bir insan da birisini veli olduğunu bilir veya ona inanırsa, o insanda veli kullardan sayılacaktı. Ve bu yüzden derler ki: "Veliyi görende veli gibidir." Zira katılırsınız veya katılmazsınız bir veliyi görmek bir noktada iman nurunun kemalatına işarettir.

                 (Konunun devamı haftaya: Daha bizim kapımızın hazinelerini çalan olmadı başlığıyla devam edecek)

http://www.enpolitik.com/kose-yazisi/2781/sonsuz-kaynak-silsile-i-serife

Sizin Yorumunuz:

*
*

Diğer Yazılar

19.02.2020 Evliyaullah
12.02.2020 Hatme-İ Hacegân
05.02.2020 Ben Sana Bendim
29.01.2020 Ne Mutlu Murad Mürşit Bulana
22.01.2020 Mürşid Beyatı
15.01.2020 Bey'at
08.01.2020 Vesile Olmadan Vasıl Olunmaz
01.01.2020 Himmet
25.12.2019 Tasavvufi Âdâb
19.12.2019 Âdâb ve Usul
11.12.2019 Nigâh Dâşt
04.12.2019   BÂZ GEŞT
27.11.2019 Yâd Daşt
20.11.2019 Yâd Kerd
13.11.2019 Vukuf-i Kalbì ve Vukuf-i Adedì
06.11.2019 Nazar Ber Kadem
30.10.2019 Vukuf-İ Zamani Ve Huş Der Dem
23.10.2019 Sefer Der Vatan
16.10.2019 Halvet Der Encümen
09.10.2019 İlahi İdrak
02.10.2019 Denge Âlem
25.09.2019 İnsanlığın Kurtuluşu
18.09.2019 İnsan İnsanın Kurdu mu?
11.09.2019 Kendimizi Keşfetmek
04.09.2019 Nurani Letaifler İnsan Göğsünde Kodlu
28.08.2019 Özgürlük Meşalesi İnsan Ruhunda Gizli
21.08.2019 Kendini Arayan İnsan
14.08.2019 Kâlù Belâ?da Verilen Söz
07.08.2019 Yıldız Falı Ve Gayb?dan Haber Vermek
31.07.2019 Melek, Şeytan ve Cin
24.07.2019 Şeytan ve Cehennem
17.07.2019 Ölüm Kar Beyaz
10.07.2019 Dünya Evinden Mahşere
03.07.2019 Dünya Fani Ahiret Baki
26.06.2019 Son Nefeste Pişman Olsan Ne Olmasan Ne
19.06.2019 İman Hem Nur Hem Kuvvet
12.06.2019 Zikir, Fikir, Şükür
04.06.2019 Zikir En Güzel Sermaye
29.05.2019 Tevbe Candan Olmalı ki Nasuh Gerçekleşsin
22.05.2019 Hürriyetin İlk Kapısı Tevbe
15.05.2019 Mürşid Odur ki İrşad Ede
08.05.2019 İrşad Olunmadan İrşad Edilmez
01.05.2019 Asıl Dava Nefsi Islah Etmektir
24.04.2019 Allah için Yol Gösterenler
18.04.2019 Şeriat, Tarikat, Marifet ve Hakikat
10.04.2019 Tarikat-ı Aliye
03.04.2019 Mehdi (r.a)
27.03.2019 Cemaat ve imamet
20.03.2019 Fitne katilden beterdir
12.03.2019 Bu ezanlar ki şehâdetleri dinin temeli
06.03.2019 Bedduaya lanet, duaya davet
27.02.2019 Hizmet nimettir
20.02.2019 Şeyh O?dur ki yolun başından sonunu göre
13.02.2019 Ölmek için doğunuz
06.02.2019 Halvette şöhret, şöhrette ise afet vardır
30.01.2019 Daha bizim hazinelerimizin kapısını çalan olmadı
23.01.2019 Sonsuz kaynak Silsile-i Şerife
16.01.2019 Has bahçenin gülleri
09.01.2019 Gavs-ı Bilvanisi Abdulhakim-el Hüseyni
01.01.2019 Menzil'deki ışık: Seyda
26.12.2018 Güneş balçıkla sıvanamaz
19.12.2018 Bediüzzaman?ın Seyda-i Nurşin tutkusu
12.12.2018 Hepimiz aynı kıbleye yönelmiş hizmetkârlarız
05.12.2018 Cahilin Abidi de Sofisi de hüsrandadır
28.11.2018 Ortak payda İslam?dır
21.11.2018 Ne mutlu kıymet bilene
14.11.2018 Bir şafak yürüyüşü
09.11.2018 Gül nesil evladın Sabr-ı Cemil metaneti
31.10.2018 Gönüller Sultanı Seyda
24.10.2018 Seyda Hazretleri'nin hayat serüveni
18.10.2018 Seyda (K.S)?ın anısına röportaj
10.10.2018 Minye?den Menzil?e
03.10.2018 İlimsiz tasavvuf asla!
26.09.2018 Zehirli şırınga suikasti
19.09.2018 Ayet ve slogan
12.09.2018 12 Eylül din mazlumu
06.09.2018 Selçuk Özdağ ve Yusufiye çilesi
30.08.2018 Namık Kemal Zeybek ve ülkü yolu
21.08.2018 Muhsin Başkan ve istişare
16.08.2018 Kop Tipisi ışığı Osman Okutmuş
09.08.2018 MHP ve ülkü yolu eğitimcisi Yılmaz Saka
02.08.2018 Biricik nur yüzlü kızım Merve Nur
26.07.2018 Hey gidi üniversite yılları
20.07.2018 Memleket hasreti
16.07.2018 Rüzgâr eken fırtına biçer
12.07.2018 Artık yeni Türkiye vakti
05.07.2018 Bunalımdan çıkış vakti
28.06.2018 İki kutuplu bakıştan çıkma vakti
21.06.2018 Popülizmi tarihe gömme vakti
14.06.2018 Çokluk içinde birlik vakti
06.06.2018 Vakit aşkın gözyaşı birlik vakti
30.05.2018 Ahmet Er ağabeyimizin gönül dünyası
24.05.2018 Hepimiz aynı kilimin desenleriyiz
17.05.2018 Kürtlerin soy kütüğü
11.05.2018 Türk-kürt Rabia'yız
03.05.2018 Dünden bugüne balans ayarı
26.04.2018 Fanatizm mi, diriliş mi?
19.04.2018 Fundamentalizm ve FETÖ belası
12.04.2018 Etnosantrizm ve Narsizim Canavarı
06.04.2018 Gelin canlar bir olalım
29.03.2018 Canlı bomba tedhişçiligi
22.03.2018 Terörizm
15.03.2018 Şiddet
08.03.2018 Dünden bugüne provokasyonlar
02.03.2018 28 Şubat Postmodern Darbe ve İrtica
25.02.2018 Yusuf Yüzlüler
19.02.2018 Ülkü kervanı
12.02.2018 Ülkü yolu
04.02.2018 Îlay-ı Kelimetullah davası
28.01.2018 Zaferle Değil, Seferle Yükümlüyüz
21.01.2018 OSMANLI ÜLKÜSÜ
14.01.2018 ÜÇ TUĞ?LU HİLÂL
14.01.2018 Bir şafak yürüyüşü
07.01.2018 MİKRO NİZAM-I ÂLEM
01.01.2018 NİZAM-I ÂLEM?İN FİKRİ TEMELLERİ
27.12.2017 MEHMET AKİF ERSOY
24.12.2017 NİZAM-I ÂLEM ÜLKÜSÜ
17.12.2017 HZ. ALİ VE NİZAM-I ÂLEM
10.12.2017 NİZAM-I ÂLEM?E SOSYOLOJİK BAKIŞ
03.12.2017 ANARŞİ ÂLEM Mİ? NİZAM-I ÂLEM Mİ?
26.11.2017 İMPARATORLUKTAN KÜRESELLEŞMEYE
19.11.2017 YERELLİKTEN NİZAM-I ÂLEME
12.11.2017 BEDEVİLİKTEN HADARİLİĞE MEDENİYET?TEN NİZAM-I ÂLEM?E
05.11.2017 KUL DEVŞİRME SİSTEMİ
27.10.2017 PİRİ REİS VE DÜNYA HARİTASI
19.10.2017 BİLGE KRAL ALİYA İZZET BEGOVİÇ
15.10.2017 ŞAVKI HİLAL MOSTAR KÖPRÜSÜ
08.10.2017 AYASOFYA
01.10.2017 AKŞEMSEDDİN VE FATİH
24.09.2017 HACI BAYRAM-I VELİ
17.09.2017 BİR MİZAH DEHASI NASREDDİN HOCA
10.09.2017 İMAM-I GAZALİ
03.09.2017 AHİ EVRAN VE AHİLİK
25.08.2017 HÜNKÂR HACI BEKTAŞ-I VELİ
18.08.2017 MEVLANA
11.08.2017 YUNUS EMRE
04.08.2017 SELÇUKLU?NUN DOĞUŞU
28.07.2017 ÂL-İ SELÇUK LİDERİ SELÇUK BEY
21.07.2017 ARSLAN YABGU
14.07.2017 SULTAN TUĞRUL BEY
08.07.2017 ALPARSLAN VE BÂTÎNİLİK
01.07.2017 SELÇUKLU?NUN YÜKSELİŞİ VE YIKILIŞI
24.06.2017 MOĞOL KASIRGASI
19.06.2017 Fİ?LEYLETİ?L-KADR
10.06.2017 ŞEHR-İ HİLÂL RAMAZAN
07.06.2017 ÖLÜM BİR MİHRİBAN
30.05.2017 BİR GÖNÜL ADAMI AHMET ER
29.05.2017 FETİH RUHU
19.05.2017 TÜRK-İSLAM MEDENİYETİ
12.05.2017 YA DEVLET BAŞA, YA KUZGUN LEŞE
06.05.2017 HAKANLARIN ŞEREFLENDİRDİĞİ DÜNYA
28.04.2017 ULU HAKAN ABDÜLHAMİD HAN
22.04.2017 ANKARA ANKARA OLALI BÖYLE BAŞ OLMAMIŞTI
17.04.2017 BİR DEĞİŞİM ÖNDERİ ÖZAL
08.04.2017 BAŞBUĞ BAŞKANLIK İÇİN TABİİ Kİ ?EVET?
01.04.2017 BAŞBUĞ BAŞKANLIK
24.03.2017 MUHSİN BAŞKAN'IN SONSUZLUĞA YOLCULUĞU
21.03.2017 NEVRUZ VE HIDRELLEZ
18.03.2017 TÜRKLER VE İSLÂMİYET
11.03.2017 YAFES NESLİ: TÜRK
04.03.2017 İLK MÜSLÜMAN TÜRK HAKANI: SATUK BUĞRA HAN
25.02.2017 YALNIZ KURT
18.02.2017 KAFKAS KARTALI ŞEYH ŞAMİL
11.02.2017 ŞEYH ALİ SEMERKANDİ
04.02.2017 ORTA ASYANIN IŞIK KANDİLİ ŞEHİRLER
27.01.2017 İKİ IŞIK KANDİLİ: İMAM-I RABBANİ VE ABDULHALİK-I GÜCDÜVÂNÎ
21.01.2017 ŞARKIN TÜRK HAKANI: TİMURLENK
14.01.2017 PÎR-İ TÜRKİSTAN
07.01.2017 AHMED YESEVÎ VE ALPERENLERİ
31.12.2016 AH BUHARA! AH SEMERKAND! AH YESİ! AH HİVA! SANA NE KADAR HASRETİZ!
24.12.2016 ATA YURT ORTA ASYA
17.12.2016 GÖKLERİN YILDIZI ALİ KUŞÇU
10.12.2016 KÂDIZÂDE-İ RÛMÎ
02.12.2016 BİLGE İNSAN ULUĞ BEY
27.11.2016 ZEMAHŞERÎ
20.11.2016 EBU NASR FARABİ
14.11.2016 BİRÛNİ
07.11.2016 ŞEYHÜ?R-REİS İBN-İ SİNA
30.10.2016 MATEMATİĞİN PİRİ CEBİR
24.10.2016 DİLDE FİKİRDE İŞTE BİRLİK-IV
17.10.2016 DİLDE, FİKİRDE, İŞTE BİRLİK-III
13.10.2016 DİLDE, FİKİRDE, İŞTE BİRLİK-II
09.10.2016 DİLDE, FİKİRDE, İŞTE BİRLİK-I
22.09.2016 ÖLÜRÜM TÜRKİYEM