AYASOFYA

Eklenme Tarihi: 08.10.2017 20:29:04 - Güncellenme Tarihi: 17.02.2020 03:46:59

Kızılelma, fethedilecek toprakların menzilini belirleyen tek pusulamızdır. Zira Osmanlı Kızılelma pusulası sayesinde Doğu Roma?nın tek varisi olmaya hak kazandı. Tabii İstanbul fethedilince, bu kez Kızılelma meşalemiz ordunun gideceği yeri belirlemek üzere Saint Pierre Kilisesinin kubbesine oturur. Bu öyle hiç sönmeyen bir meşaledir ki;  yaklaştıkça uzaklaşan, uzaklaştıkça da kendine yaklaştıran ülkümüz olur da.  İyi ki de böyle bir ülkü edindik,  böylece sadece Doğu Romanın varisi olmakla yetinmedik Batı Romanın coğrafi ve siyasi yapısına da talip olduk. Hele atalarımız bir şeyi ülkü edinmeye dursun, hemen Topkapı sarayında Bab-üs-saade önünde Sure-i Feth kıraat eyleyip usul usul Fatihalar eşliğinde besmeleyle ötelere kanat çırparda.

            İşte sevenlerin tutku gözlerinde ışıl ışıl parıldayan Kızılelma aşkımız budur. Hiç kuşkusuz bu aşkın mayasında Horasan Erenlerin nefesi vardır. Derken aşkın nefesiyle önce Anadolu?yu vatan ediniriz, sonrasında Evladı Fatihan yurdu Tuna boylarına kadar uzanıp Nizam-ı âlem için şaha kalkarız. 

         Evet, Ayasofya İstanbul?un fethi öncesinde Kızılelma sembolümüzdü. Tâ ki, Fatih Sultan Mehmet İstanbul'u fetheder,  işte o zaman Ayasofya bir rüya değil hakikatin tâ kendisi mabedimiz olur.  Hiç kuşkusuz Kızılelma Ayasofya kubbesinde çakılı kalmayacaktır. Dedik ya dur durak bilmeyen atalarımız bu kez Kızılelma?yı Edirne?den Filibe, Sofya, Niş üzerinden Belgrat?a, oradan Nazlı Budin?e ve en nihayet Roma'ya (Saint Pierre)  sıçratacaklardır.  Ancak bu sıçrama da bir yere kadardır,  yani Roma?ya kadardır.  Olsun Roma feth olunmasa da yinede Roma yerinde durdukça Kızılelma bu kez bizi Nizam-ı âlem için çağıracaktır. İşte o gün bugündür Kızılelma?mız Saint Pierre Kilisesinin kubbesi üstünden çağırdıkça âleme nizam vermek ülküsü biricik davamız olur da.

           Malumunuz ilk Kızılelma meşalemiz Fatih?in Akşemseddin?le Ayasofya?ya birlikte girdiğinde Bizans?ın saf altından yapılmış kızıl topu, yani kızıl küresini Kızılelma?ya çevirmekle alev alır.  İyi ki de alev almış Kanuni devrinde Şarlken olayı vuku bulunca birbirini takip eden Beç (Viyana) ve Almanya Kızılelmaları teşekkül eder.  Şayet Viyana?da Beç Kalesi feth edilseydi kızılelma?nın varacağı menzil hiç kuşkusuz Batı Roma toprakları olacaktı. Yinede her şeye rağmen o gün, bugündür ?Kızılelma?  bizim ölesiye sevdamızdır. Nasıl sevdamız olmasın ki,   bikere o sevda içerisinde Resûlullah?ın (s.a.v)?in  ?Ümmetimden Kayser?in (İstanbul) şehrine gaza edenler af olacaktır? hadis-i şerifiyle işaret ettiği müjde vardır. Derken Peygamberimiz (s.a.v)?in o kutlu müjdesinde ?Kayser?in şehri fethedildi. Orada ezan okunmadıkça kıyamet kopmayacaktır? diye belirttiği beyanıyla da bu sevdamız aşkın gözyaşına dönüşür de. Bu öyle aşkın gözyaşı sevdasıdır ki; Hz. Muaviye?nin sevk ettiği ordu içerisinde Hz. Ebû Eyyüb Ensarî?nin (Halid bin Zeyd) muhasara esnasında İstanbul surlarına yakın bir yerde şahadet şerbeti içmesine de vesile olur.  Ve o aşkın gözyaşı sevdası etkisini gösterirde. Nasıl mı? İşte İstanbul?un fethi müteakip Fatih Sultan Mehmed?in ricası üzere şehit düştüğü yerin Akşemseddin Hazretleri?nin işaret edip merkadının ortaya çıkmasıyla elbet. İlginçtir o yüce Sahabe?nin merkadının bulunmasıyla birlikte Osmanlı Nizam-ı âlem için sefer eyleyecektir.

        Evet, Resûlullah (s.a.v)  İstanbul'un fethini  ?İstanbul muhakkak feth olunacaktır.  O?nu fetheden kumandan ne güzel kumandan ve o?nun askeri ne güzel askerdir? hadis-i şerifiyle müjdelerde İstanbul feth olunmaz mı?   Düşünsenize bu müjdeye nail olabilmek nice hükümdarlarımız can atmışsa da en nihayetinde bu şeref fetih Fatih Sultan Mehmet ve Akşemseddin ikilisine nasip olur.  Hiç kuşkusuz bu nasipten eli kabza tutmuş gazi alperenler, müderrisler, mollalar ve pir-i fani şeyhlerde kendi hissesine düşen payını alır.  

       Anlaşılan o dur ki, Fatih ve Akşemseddin, kazanılan fethin zahiri ve manevi önderidirler.  Fatih Sultan Mehmed?in hakkı da.  Bu müjdeye erişmek için günlerce fethe yönelik fizibilite çalışmalarının yanı sıra Akşemseddin?in eşiğini günlerce aşındırmayı ihmal etmeyip işaret bekleyecektir. Nihayet beklenen müjde gelir de.  Ve Akşemseddin fethi şöyle müjdeler:

        -?Yarın sabah şu kapıdan (Topkapı) hisara yürüyüş ola. İzni Huda ile Babı Zafer feth olup, ezan sedası ile sûrun içi dola. Gün doğmadan Gaziler sabah namazını hisar içinde kılalar.?

           Ve akabinde Akşemseddin son sözlerini şöyle bağlar:

          -?Begüm bu kalanın fetihi sen olasın, deyü âlem-i Şehzadelikte sana tebşir ettük.?  

          Tabii Fatih derhal bu müjde sözler üzerine gereğini yapıp Feth-i Mübin bir hayal değil hakikat olur.  Hele Fatih bu sevinçle ayağının tozuyla beyaz at üzerinde Topkapı?dan Kayser?e doğru Ayasofya?ya girdiğinde atından inip şükür secdesine varır. Akşemseddin ise ilk cuma namazını eda etmek üzere fethin manevi başbuğu Fatih adına hutbe irad edecektir.            Dile kolay, bu arada İstanbul fethedildiği gün pür dikkat tüm gözler Fatih?in üzerinde olup bilhassa Bizans halkı ne yapacak endişesine kapılacaktır. Oysa boşa endişeye kapılmışlar, Fatih bu ya, Ayasofya?ya girdiğinde Patriğe şöyle çağrıda bulunur:

        -?Ayağa kalk! Ben Sultan Mehmet! Sana ve arkadaşlarına ve bütün halka söylüyorum ki, bugünden itibaren artık ne hayatınız, ne de hürriyetiniz hususunda benim gazabımdan korkmayınız.? 

             Böylece fethin ruhu hürriyet fermanıyla çerçevesi çizilmiş olur.  Aynı zamanda bu çerçeve Bizans halkının gönlünü fetheden,   Patriği tayin himaye eden çerçevedir.  Öyle ki Lukas Notaras?un aklını başından alıp ?Latin serpuşu görmektense Türk sarığı görmek yeğdir? demekten kendini alamayacak çerçevedir bu.  Gerçekten de ecdadımız sadece inbanları bir arada tutmamış Sakarya?yı Tuna?dan, Dicle?yi de Nil?den ayrı tutmayarak nehirleri bile birbirine dost kılmıştır. Yetmedi Anadolu ve Rumeli yakaları, Osmanlı?nın karşılıklı iki güzide Beylerbeyi yakası olur da.  Derken bu anlayış çerçevesinde Bab-ı Âli yediden yetmişe herkesin baş tacıdır artık. Bu demektir ki bunda böyle Bab-ı Hümayundan Bab-üs-Selam?a kadar her ne devlet kapısı varsa hemen hepsi İstanbul?un Rumeli yakasında yer alıp insanlığa adaletiyle hizmet etmek için var olacaktır.  Keza Anadolu yakası Devlet-i Aliyye misyonunu sırtında taşıyacak göz bebek olur.  Tüm bunların ötesinde Fatih Sultan Mehmed?in dilinden dökülen çerçevesi bu geniş hürriyet fermanı, Yavuz Sultan Selim gibi gözü kara bir padişahı bile uymaya mecbur kalacağı ferman olur da.

         Malum,  Yavuz Sultan Selim tahta oturduğunda yönünü hep doğuya doğru çevirmiş padişahımızdır. İyi ki öyle yapmış,  cephe gerisini sağlama almadan batıya ilerlemek ne işe yarardı ki. Böylece Osmanlı Yavuz?un bu arkayı sağlama alma sayesinde Nizam-ı âlem ülkümüz daha da bir anlam kazanacaktır.   Her neyse şimdi fermana gelelim. Yavuz?un haddine mi fermana uymamak,  bikere âlimlerin sözü o?nun içinde bağlayıcı hükümdür.  . Neymiş efendim Hıristiyanların bir takım densizliklerine binaen işledikleri kusurlarından dolayı hepsinin topyekûn başlarının kesilmesi gerekmiş. . Oysa Osmanlı devlet geleneğinde her gerektiren husus karşılık bulmaz önce hukukî yönüne bakılıp, sonra hüküm verilirdi.  Nitekim böyle bir mesele Şeyhül İslâm Zenbilli Ali Efendi'ye intikal ettiğinde Yavuz?a geçit vermeyecektir.   Ve Padişah?ı şöyle sorgular:

           -?Efendim bikere deden Fatih bu hususta Hıristiyanların mal ve canlarına dokunulmayacağına dair yazılı fermanı vardır. ?

          Yavuz:

           ?-Madem öyle,   hele fermanı getirsinler de bir göreyim? der.

          Ancak Zenbilli Ali Efendi fermanı getirtmek yerine cevaben:

              ?-Bu ferman bir yangında yanmıştır? der.

            İnat bu ya,  Yavuz bu kez:

           ?-Bu fermanı görmedikçe Hıristiyanların başını kesmekten vazgeçmem? der.

           Tabii Zenbilli Ali Efendi metanetini hiç bozmaz,  gayet soğukkanlı bir tarzda:

          ?-Acele buyurmayınız. Sonuçta ferman yandıysa da, fermanı hatırlayan iki Müslüman vardır elbet, onların şahitliği kâfidir ? der.

           Yavuz bu sözlerden de tam ikna olmaz şöyle karşılık verir:

           ?-Dedem Fatih, İstanbul?u feth edeli 70 yıl oldu. Bikere o yılları hatırlayacak adamın 90 yaşında olması gerekmez mi??

           Zenbilli Ali Efendi baktı olmayacak bu durumda:

          ? -Peki? der, bunun üzerine 90 yaşında iki ihtiyarı huzuruna çıkarıverir. Derken yaşlı adamların Şahadetleriyle (şahitlikleri ile) Yavuz Sultan Selim kararından vazgeçer. O?na da o yakışırdı zaten. Osmanlı bir hukuk devletiydi çünkü. Asla hukukun üstüne Padişahta olsa çıkamaz.  Kaldı ki nizamnameler, fermanlar örften sayılan umdelerdir.  Tabii bu arada bu gerçeklerden hareketle şimdi tarihimize ?astığı astık, kestiği kestik?? gözüyle bakanlara acaba ne demeli diye düşünmekte gerekir.

.          Her neyse yeniden Fatihin gerçekleştirdiği Feth-i Mübin'e döndüğümüzde Kızılelma şehri İstanbul Osmanlı payitahtın yeni başkenti olur da.  Ve bu güzel başkent Doğu Roma'dan sonra Roma-Bizans-İslam üçgeninde yer alan medeniyetlere beşiklik eden üçüncü Roma hale gelir bile. Derken Roma ve Bizans medeniyetlerinden sonra tek kalıcı mühür bizim olur.  Mührümüz himayemizde yaşayan her kim olursa olsun gerçek hürriyeti bizim iklimimizde tadacaktır. İspat mı? İşte F. Grenard?in  ?Osmanlı?lar hiçbir zaman milliyetler tezadı oluşturmadı? sözleri bunun bariz delilidir.

          Yavuz ve Zenbilli Ali Efendi arasında geçen karşılıklı münazarayı anladıkta peki ya Kanuni?  Hiç kuşkusuz Kanuni?de, Ebussuud Efendi?nin engeline takılacaktır. Takılması da gayet tabii durumdur. Çünkü Osmanlı?da ulema ve ümera kanun ve nizamnamelerin hazırlanmasında tek başvurulacak merciidir. Yani, bugünkü anlamda Avrupa?nın meclisten beklediği yasama faaliyetini,  Osmanlı o gün ulema ve ümeradan bekliyordu.  Bu demektir ki o günün dünyasında bizim ulema ve ümeramız aslında ehli hal akd çatısı altında yer almış istişare heyeti bir  meclisti.. Şimdi gel de böylesi etkin konumda ehli hal akd meclisinin verdiği kararlara harfiyen uyulmasın, ne mümkün.  Nitekim Kanunî,  kiliseleri camiye tahvil etme niyetini açığa vurduğunda Yavuz?da olduğu gibi o da Ebussuud Efendi?nin engeline takılıp Fatih?in Patrikhane?ye verdiği ahitnameye dayanarak bu arzusu boşa çıkartılır.

              Evet,  Kızılelma önce Ayasofya kubbesinde parlayan bir hilalimizdi,  sonrasında ise Saint Pierre?nin kubbesine konmuş bir nizam-ı âlem meşalesidir.  Öyle anlaşılıyor ki Kızılelma,  tıpkı gökteki yıldızlar gibi gecenin karanlığında yücelerden kaydıkça bu gün Ayasaofya kubbesinde, yarın Saint Pierre kilisesi kubbesinde,  icabında bir başka zamanda farklı kubbeye konmuş aşk ateşi meşalemiz olabiliyor. Ancak geldiğimiz aşamada sanki yaşadığımız aşk ateşi heyecanımıza bihaller olmuş olsa gerek ki Kızılelma bu kez yanı başımıza konmuş gözüküyor. Yani Kızılelma?yı artık uzaklarda aramaya gerek kalmadı gibi,  ilk kez tarihi seyri şaşırtırcasına yanı başımızdadır. Acı ama gerçek bu. Her ne kadar her yıl İstanbul?un fethi kutlamalarıyla coşar kendimizden geçsek de halen  ?Ayasofya?  yanı başımızda müzedir.  Dolayısıyla Kızılelma tekrar doğduğu yer Ayasofya?nın kubbesine oturmuş durumda. Sevinsek mi üzülsek mi bilinmez ama şu bir gerçek Ayasofya'yı kendi kendimize mahkûm etmişiz durumdayız. Artık Kızılelma ne Viyana, ne İtalya, ne şu ne de bu,   kelimenin tam anlamıyla doğduğu yer Ayasofya?dır.                                 

        Meğer çarmıha gerilen sadece Hz. İsa (a.s) değilmiş, gerilen tarihmiş. Besbelli ki tarihten geriye sadece kala kala içi boş camiler, ezansız minareler ve ruhu alınmış taş yığınları kalmıştır. Hadi bunlar neyse de Ayasofya?mıza müze demelerine ne demeli. Nasıl müzeyse dört başı mamur minareleriyle karşımızda bizi selamlıyor adeta. Yok eğer, siz bakmayın öyle minareli görünümüne,  o yinede müzedir diyorsanız, biliniz ki buna kargalar bile güler.  Hadi yuttuk diyelim,  içine girdiğimizde ne doğru dürüst müzelik eşya ne de müze havası verecek en ufak işaret taşı var.  Belli ki dert dava başka, güya akıllarınca fethin sembolü Ayasofya?yı gönüllerden sileceklerini sanıyorlar.  

         Onlar içi boş Ayasofya?mızı bu haliyle müze diyerekten gönüllerde sile durmaya çalışsınlar,  hiç boşa heveslenmesinler da içimizde var olan Peygamber sevgisi tükenmediği müddetçe Ayasofya her halükarda tarihi hafızamız olacaktır.  Her ne kadar eşey zamandır ruhumuzdan çok şeyler kaybetmiş olsak bile sonuçta Peygamber müjdesine mazhar olmuş Fatihin evlatlarıyız ya, bu yetmez mi? Elbet gün ola harman ola,  bir gün gelir aklımızı başımıza toplayıp aslımıza döndüğümüzde yeniden dünyanın Nizam-ı âlem Kızılelma?sı olacağımız muhakkak.  Buna inancımız tam da.           

           Peki, Kızılelma heyecanımızı bu denli zaafa uğratıp törpüleyen olaylar neydi?  Malum,  bu iş için zinde güçler önce 1927 yılında 1057 sayılı kanunu çıkartmakla işe koyuldular, sonra Tuğra kanunu maddelerinden hareketle Osman Oğulları?na ait her ne varsa pek çok sanat eseri ve kitabeleri yok edilmeye çalışılmıştır. Yetmedi tarihler 1934 yılını gösterdiğinde Ayasofya devrin Maarif Vekili Abidin Özmen?in teklifiyle İsmet İnönü hükümeti tarafından müze haline getirilmiştir. Daha da yetmedi Ayasofya?nın etrafında ki dört başı mamur minarelerini yıkmayı düşünmüşlerdir. Neyse ki İbrahim Hakkı Konyalı?nın raporu yıkımdan vazgeçilmesine yetecektir. Bakın o rapor ne diyor:   ?Ayasofya?yı büyük mimarımız Sinan payandalarla takviye etti. Sultan II. Selim, hantal görünüşlü Ayasofya?nın kubbesinin kaymaması için poyraz tarafına iki kalın minare daha yaptırdı.  Kıble tarafındaki minarelerde, destek vazifesi görürler. Eğer bu minareler yıkılırsa ana kubbe hemen çöker...?

        Evet, bu rapor yıkımı durdurmaya yetmiştir. Fakat ne var ki, bazı vakıf binaları ve vaktiyle Fatih?in yaptırıp da oğlu II. Beyazıt?ın genişlettiği medresenin yıktırılması önlenememiştir.

           İşte Resûlullah (s.a.v)?in Kayser dediği İstanbul,  tarihten bugüne iç ve dış mihrakların merceği altındadır. Nitekim Fatih Sultan Mehmed?den son Halife Abdülmecit dönemi ve Cumhuriyet?in ilk on yılına kadar cami ödevi yapmış olmasına rağmen bir bakıyorsun 1934?de müze haline getirilebiliyor. Belli ki uzun soluklu bir koşuşturmanın sonucunda bu tarihe denk getirilerek müzeleştirme kararı alınmış. Müzeleştirdiler de ne oldu,   yine rahat değiller.  Olur ya,  tekrar cami olur endişesiyle gözleri uyku tutmaz haldeler.  Hatta Kızılelma tekrar ötelere sıçrar mı endişesi tüm benliklerini sarmış durumda da.

         Bizim açımızdan da hadiseye baktığımızda ise Ayasofya suskun ve gönüllerde mahzun haldedir. Nasıl mahzun kalmasın ki, kendi kendine müzelik misyonu verilmiş olması yetmemiş gibi birde buna ilaveten dans gösterilerine sahnelik, mekânlık ve konukluk etme misyonu da eklenmiştir. Maalesef 1995 yılında işbaşına gelen hükümet, bu cürümü işlemişte.  Fakat bunu yaparken halkın bu denli tepkisiyle karşı karşıya kalacaklarını hiç hesap edememişlerdir.  Bu yüzden yaptıklarıyla kala kalmışlardır.. Hani evdeki hesap çarşıya uymaz derler ya aynen öylede sonunda kamuoyunun sağduyusu galip geldiğinde hevesleri kursaklarında kalır.  Dedik ya her ne kadar şimdiye kadar milli heyecanımızla oynansa da işte görüyorsunuz bu gibi durumlarda özümüze dönüp tepki gösterebiliyoruz. Hiç boşa yırtınmasınlar onlar müze, müze dedikçe Ayasofya?da hal lisanîyle bizi cami cami diye çağıracaktır. Bu çağrıya icabet etmeye mecburuz da. Çünkü zinde güçler habire arka planda Kudüs?,  Şam?ı, Bağdat?, Mekke?yi gözüne kestirip en nihayetinde İstanbul?u da esir alma hesabı içerisine girmiş durumdalar. Allah korusun bu kutsal mekânlarımız bir bir elimizden uçuverse halimiz nice olur. Madem öyle bu kirli hesapları boşa çıkartmak düşer bize. Bunun içinde ayağı yere basan hamlelerde bulunmak gerekir.  Allah korusun, aksi takdirde Kızılelma?larımızı kendi ellerimizle tarihin harabelerine mahkûm etmiş oluruz.  .

         Bakın Papa VI. Paul ve etrafındaki zevatla birlikte İstanbul?a geldiğinde Ayasofya?da diz çöküp dua ederken, şayet söz konusu kendi insanımızsa kendi öz yurdunda parya muamelesi görüp namaz kılması engellenebiliyor. Şimdi buna hangi yürek dayanır ki.  İşte sırf bu yönüyle bakıldığında bile Ayasofya bizim gözümüzde halen mahzun ve öksüzdür. Öyle ki,  Fatih?in Akşemseddin'in birlikte eda ettiği ilk cuma namazı ?Kızılelma? dönüşmüş sevdadır. Bütün müminler bu Kızılelma?yı yüreklerinde hissedip Ayasofya?nın bir gün aslına döneceği günleri bekliyor. Öyle ya,   Papa VI. Paul?a tanınan hak, insanımızdan esirgenmemeli. Bu heyecanı görmezden gelenler, şunu iyi bilsinler ki; Ayasofya tarihi kimliğine kavuşacağı günleri iple çekiyor.

         Velhasıl;  Ayasofya aslına rücu edip ayağa kalktığında hiç kuşkusuz Kızılelma bir rüya değil, hakikat olacaktır.  Dedik ya,  gül ola harman ola,  kim bilir aydınlık şafaklar belki yarın, belki yarından da çok yakın.

         Vesselam. 

http://www.enpolitik.com/kose-yazisi/1587/ayasofya

Sizin Yorumunuz:

*
*

Diğer Yazılar

12.02.2020 Hatme-İ Hacegân
05.02.2020 Ben Sana Bendim
29.01.2020 Ne Mutlu Murad Mürşit Bulana
22.01.2020 Mürşid Beyatı
15.01.2020 Bey'at
08.01.2020 Vesile Olmadan Vasıl Olunmaz
01.01.2020 Himmet
25.12.2019 Tasavvufi Âdâb
19.12.2019 Âdâb ve Usul
11.12.2019 Nigâh Dâşt
04.12.2019   BÂZ GEŞT
27.11.2019 Yâd Daşt
20.11.2019 Yâd Kerd
13.11.2019 Vukuf-i Kalbì ve Vukuf-i Adedì
06.11.2019 Nazar Ber Kadem
30.10.2019 Vukuf-İ Zamani Ve Huş Der Dem
23.10.2019 Sefer Der Vatan
16.10.2019 Halvet Der Encümen
09.10.2019 İlahi İdrak
02.10.2019 Denge Âlem
25.09.2019 İnsanlığın Kurtuluşu
18.09.2019 İnsan İnsanın Kurdu mu?
11.09.2019 Kendimizi Keşfetmek
04.09.2019 Nurani Letaifler İnsan Göğsünde Kodlu
28.08.2019 Özgürlük Meşalesi İnsan Ruhunda Gizli
21.08.2019 Kendini Arayan İnsan
14.08.2019 Kâlù Belâ?da Verilen Söz
07.08.2019 Yıldız Falı Ve Gayb?dan Haber Vermek
31.07.2019 Melek, Şeytan ve Cin
24.07.2019 Şeytan ve Cehennem
17.07.2019 Ölüm Kar Beyaz
10.07.2019 Dünya Evinden Mahşere
03.07.2019 Dünya Fani Ahiret Baki
26.06.2019 Son Nefeste Pişman Olsan Ne Olmasan Ne
19.06.2019 İman Hem Nur Hem Kuvvet
12.06.2019 Zikir, Fikir, Şükür
04.06.2019 Zikir En Güzel Sermaye
29.05.2019 Tevbe Candan Olmalı ki Nasuh Gerçekleşsin
22.05.2019 Hürriyetin İlk Kapısı Tevbe
15.05.2019 Mürşid Odur ki İrşad Ede
08.05.2019 İrşad Olunmadan İrşad Edilmez
01.05.2019 Asıl Dava Nefsi Islah Etmektir
24.04.2019 Allah için Yol Gösterenler
18.04.2019 Şeriat, Tarikat, Marifet ve Hakikat
10.04.2019 Tarikat-ı Aliye
03.04.2019 Mehdi (r.a)
27.03.2019 Cemaat ve imamet
20.03.2019 Fitne katilden beterdir
12.03.2019 Bu ezanlar ki şehâdetleri dinin temeli
06.03.2019 Bedduaya lanet, duaya davet
27.02.2019 Hizmet nimettir
20.02.2019 Şeyh O?dur ki yolun başından sonunu göre
13.02.2019 Ölmek için doğunuz
06.02.2019 Halvette şöhret, şöhrette ise afet vardır
30.01.2019 Daha bizim hazinelerimizin kapısını çalan olmadı
23.01.2019 Sonsuz kaynak Silsile-i Şerife
16.01.2019 Has bahçenin gülleri
09.01.2019 Gavs-ı Bilvanisi Abdulhakim-el Hüseyni
01.01.2019 Menzil'deki ışık: Seyda
26.12.2018 Güneş balçıkla sıvanamaz
19.12.2018 Bediüzzaman?ın Seyda-i Nurşin tutkusu
12.12.2018 Hepimiz aynı kıbleye yönelmiş hizmetkârlarız
05.12.2018 Cahilin Abidi de Sofisi de hüsrandadır
28.11.2018 Ortak payda İslam?dır
21.11.2018 Ne mutlu kıymet bilene
14.11.2018 Bir şafak yürüyüşü
09.11.2018 Gül nesil evladın Sabr-ı Cemil metaneti
31.10.2018 Gönüller Sultanı Seyda
24.10.2018 Seyda Hazretleri'nin hayat serüveni
18.10.2018 Seyda (K.S)?ın anısına röportaj
10.10.2018 Minye?den Menzil?e
03.10.2018 İlimsiz tasavvuf asla!
26.09.2018 Zehirli şırınga suikasti
19.09.2018 Ayet ve slogan
12.09.2018 12 Eylül din mazlumu
06.09.2018 Selçuk Özdağ ve Yusufiye çilesi
30.08.2018 Namık Kemal Zeybek ve ülkü yolu
21.08.2018 Muhsin Başkan ve istişare
16.08.2018 Kop Tipisi ışığı Osman Okutmuş
09.08.2018 MHP ve ülkü yolu eğitimcisi Yılmaz Saka
02.08.2018 Biricik nur yüzlü kızım Merve Nur
26.07.2018 Hey gidi üniversite yılları
20.07.2018 Memleket hasreti
16.07.2018 Rüzgâr eken fırtına biçer
12.07.2018 Artık yeni Türkiye vakti
05.07.2018 Bunalımdan çıkış vakti
28.06.2018 İki kutuplu bakıştan çıkma vakti
21.06.2018 Popülizmi tarihe gömme vakti
14.06.2018 Çokluk içinde birlik vakti
06.06.2018 Vakit aşkın gözyaşı birlik vakti
30.05.2018 Ahmet Er ağabeyimizin gönül dünyası
24.05.2018 Hepimiz aynı kilimin desenleriyiz
17.05.2018 Kürtlerin soy kütüğü
11.05.2018 Türk-kürt Rabia'yız
03.05.2018 Dünden bugüne balans ayarı
26.04.2018 Fanatizm mi, diriliş mi?
19.04.2018 Fundamentalizm ve FETÖ belası
12.04.2018 Etnosantrizm ve Narsizim Canavarı
06.04.2018 Gelin canlar bir olalım
29.03.2018 Canlı bomba tedhişçiligi
22.03.2018 Terörizm
15.03.2018 Şiddet
08.03.2018 Dünden bugüne provokasyonlar
02.03.2018 28 Şubat Postmodern Darbe ve İrtica
25.02.2018 Yusuf Yüzlüler
19.02.2018 Ülkü kervanı
12.02.2018 Ülkü yolu
04.02.2018 Îlay-ı Kelimetullah davası
28.01.2018 Zaferle Değil, Seferle Yükümlüyüz
21.01.2018 OSMANLI ÜLKÜSÜ
14.01.2018 ÜÇ TUĞ?LU HİLÂL
14.01.2018 Bir şafak yürüyüşü
07.01.2018 MİKRO NİZAM-I ÂLEM
01.01.2018 NİZAM-I ÂLEM?İN FİKRİ TEMELLERİ
27.12.2017 MEHMET AKİF ERSOY
24.12.2017 NİZAM-I ÂLEM ÜLKÜSÜ
17.12.2017 HZ. ALİ VE NİZAM-I ÂLEM
10.12.2017 NİZAM-I ÂLEM?E SOSYOLOJİK BAKIŞ
03.12.2017 ANARŞİ ÂLEM Mİ? NİZAM-I ÂLEM Mİ?
26.11.2017 İMPARATORLUKTAN KÜRESELLEŞMEYE
19.11.2017 YERELLİKTEN NİZAM-I ÂLEME
12.11.2017 BEDEVİLİKTEN HADARİLİĞE MEDENİYET?TEN NİZAM-I ÂLEM?E
05.11.2017 KUL DEVŞİRME SİSTEMİ
27.10.2017 PİRİ REİS VE DÜNYA HARİTASI
19.10.2017 BİLGE KRAL ALİYA İZZET BEGOVİÇ
15.10.2017 ŞAVKI HİLAL MOSTAR KÖPRÜSÜ
08.10.2017 AYASOFYA
01.10.2017 AKŞEMSEDDİN VE FATİH
24.09.2017 HACI BAYRAM-I VELİ
17.09.2017 BİR MİZAH DEHASI NASREDDİN HOCA
10.09.2017 İMAM-I GAZALİ
03.09.2017 AHİ EVRAN VE AHİLİK
25.08.2017 HÜNKÂR HACI BEKTAŞ-I VELİ
18.08.2017 MEVLANA
11.08.2017 YUNUS EMRE
04.08.2017 SELÇUKLU?NUN DOĞUŞU
28.07.2017 ÂL-İ SELÇUK LİDERİ SELÇUK BEY
21.07.2017 ARSLAN YABGU
14.07.2017 SULTAN TUĞRUL BEY
08.07.2017 ALPARSLAN VE BÂTÎNİLİK
01.07.2017 SELÇUKLU?NUN YÜKSELİŞİ VE YIKILIŞI
24.06.2017 MOĞOL KASIRGASI
19.06.2017 Fİ?LEYLETİ?L-KADR
10.06.2017 ŞEHR-İ HİLÂL RAMAZAN
07.06.2017 ÖLÜM BİR MİHRİBAN
30.05.2017 BİR GÖNÜL ADAMI AHMET ER
29.05.2017 FETİH RUHU
19.05.2017 TÜRK-İSLAM MEDENİYETİ
12.05.2017 YA DEVLET BAŞA, YA KUZGUN LEŞE
06.05.2017 HAKANLARIN ŞEREFLENDİRDİĞİ DÜNYA
28.04.2017 ULU HAKAN ABDÜLHAMİD HAN
22.04.2017 ANKARA ANKARA OLALI BÖYLE BAŞ OLMAMIŞTI
17.04.2017 BİR DEĞİŞİM ÖNDERİ ÖZAL
08.04.2017 BAŞBUĞ BAŞKANLIK İÇİN TABİİ Kİ ?EVET?
01.04.2017 BAŞBUĞ BAŞKANLIK
24.03.2017 MUHSİN BAŞKAN'IN SONSUZLUĞA YOLCULUĞU
21.03.2017 NEVRUZ VE HIDRELLEZ
18.03.2017 TÜRKLER VE İSLÂMİYET
11.03.2017 YAFES NESLİ: TÜRK
04.03.2017 İLK MÜSLÜMAN TÜRK HAKANI: SATUK BUĞRA HAN
25.02.2017 YALNIZ KURT
18.02.2017 KAFKAS KARTALI ŞEYH ŞAMİL
11.02.2017 ŞEYH ALİ SEMERKANDİ
04.02.2017 ORTA ASYANIN IŞIK KANDİLİ ŞEHİRLER
27.01.2017 İKİ IŞIK KANDİLİ: İMAM-I RABBANİ VE ABDULHALİK-I GÜCDÜVÂNÎ
21.01.2017 ŞARKIN TÜRK HAKANI: TİMURLENK
14.01.2017 PÎR-İ TÜRKİSTAN
07.01.2017 AHMED YESEVÎ VE ALPERENLERİ
31.12.2016 AH BUHARA! AH SEMERKAND! AH YESİ! AH HİVA! SANA NE KADAR HASRETİZ!
24.12.2016 ATA YURT ORTA ASYA
17.12.2016 GÖKLERİN YILDIZI ALİ KUŞÇU
10.12.2016 KÂDIZÂDE-İ RÛMÎ
02.12.2016 BİLGE İNSAN ULUĞ BEY
27.11.2016 ZEMAHŞERÎ
20.11.2016 EBU NASR FARABİ
14.11.2016 BİRÛNİ
07.11.2016 ŞEYHÜ?R-REİS İBN-İ SİNA
30.10.2016 MATEMATİĞİN PİRİ CEBİR
24.10.2016 DİLDE FİKİRDE İŞTE BİRLİK-IV
17.10.2016 DİLDE, FİKİRDE, İŞTE BİRLİK-III
13.10.2016 DİLDE, FİKİRDE, İŞTE BİRLİK-II
09.10.2016 DİLDE, FİKİRDE, İŞTE BİRLİK-I
22.09.2016 ÖLÜRÜM TÜRKİYEM