ALLAH’IM!

Rahman ve Rahim, Afüvv ve Gafur,

Ve sen, ey Tevvâb olan Allah’ım!

Şeytan, “kullarının yoluna çıkıp ihlâslı olanlar hariç, hepsini azdıracağım” dedi ve SEN, Âlemlerin Sahibi olan Yüce Rabbim;

“Ben de “tövbe” kapılarını ardına kadar açık tutacağım. Kullarımın son nefesine dek onların tövbelerini kabul edece­ğim” buyurdun!

Benim merhametli Rabbim, sevginle sarmaladığın ku­lunun, beden ülkesine bir de “gözyaşı” incilerini kondurdun, onun dünyasını tüm kirlerden yıkamak, arındırmak için!

Bu noktada “gözyaşlarımı” düşündüm Rabbim! Yağ­murlarla karıştırdım onları. Her bir damlasını Lâtif isminin tecellisi ile nazenin bir meleğin indirdiği “rahmet” ile, göz­lerimden akan “yaşları” birbirine karıştırdım Allah’ım! Ben tevbelerimle sana yöneldiğimde, ruh dünyamdaki gözyaşı sa­ğanağındaki yıkanışımı, şu yaşlı ve yorgun dünyanın Nisan yağmurlarıyla yıkanışına benzettim Rabbim!

Yağmurlar, atmosferdeki tüm kirleri yerküreye indiriyor ve “toprak ana”, vefalı toprak ana, bağrında gizliyor o kirleri, “Settar” isminin tecellisiyle! O ne vefâ ki Rabbim, kirleri yu­tuyor toprak ve “kir” değil “GÜL” çıkarıyor bağrından!

Seni, isimlerinle düşündükçe kulun eriyor YÂ RAB!

Sana kurbanım Rabbim!

Sana aşığım Rabbim!

Kapına kul, sana köleyim Yâ Rab!

Her yağmurun ardından sonsuzluk ufkunda bir “gökku­şağı” belirten Rabbim. Binbir renk cümbüşüyle, gizemli bir dünyadan yerküreye huzur ve mutluluk yağdırıyorsun Rab­bim!

Ben ve gözyaşlarım!

Ruh dünyamdaki med ve cezir dalgalarının dışarıya ak­seden billûr tanecikleri! Yağmurlar gibi yıkayın beni! Rabbi­me temizlenmiş, saflaşmış bir ruh ile gideyim sâyenizde!

“Yaşarmayan gözden sana sığınırım” diye dua ediyorum peygamberimin yol göstericiliği ile Rabbim!

Dağları, bembeyaz karlarla örtüp, Rahmetinin tecellisi güneşle sarmaladığında, o bembeyaz yorganı, bir gözyaşı seli gibi kıvrım kıvrım ırmaklara dönüştüren Rabbim! Beni de günahların ayazından, Tevvâb isminle, bağışlanma sahiline çıkar ve güneşin karları erittiği gibi, günahlarımı “Rahmet” potanda erit!

Erit ki Rabbim, sabahın ayazında, yeryüzü, sevgine ve bağışlamana uyanırken yeniden, yapraklar üzerindeki çiğ ta­neleri gibi yakışsın benim de inci tanelerim göz pınarlarıma!

Erit günahlarımı bir tanem, ruhumda yedi renkli gökku­şakları oluşsun, tövbelerimin kabulünü anlatsın bana, ruhumu saran huzur ve mutlulukla!

Sen TEVVÂB’sın ALLAH’ım!

Sen Rahman’sın ALLAH’ım!

Sen AFÜVV’sun Yâ Rabbim!

Varsın Allah’ım Varsın!

Birsin Allah’ım Birsin!

Sen Kerimsin, Sen Hakîm!

Sen Aliyy’sin, Sen Ganiyy!

Ben ise kulun ve aciz kölen!

Ama seni biliyor ve

Seni Seviyorum ALLAH’ım!

http://www.enpolitik.com/kose-yazisi/1350/allahim.html

Sizin Yorumunuz:

*
*

Diğer Yazılar

Diğer Yazılar