ESKİ TÜRKLER’DE EN ÜSTÜN TANRI “ÜLGEN”
Didar Ezgi Özdağ

ESKİ TÜRKLER’DE EN ÜSTÜN TANRI “ÜLGEN”

 

Eski Türkler ’de Gök Tanrı inancı tek bir yaratıcıyı temsil etmektedir.

Eliade, yüksekliğin kendi başına kutsal sayıldığını, arkaik toplulukların birçok yüce tanrısının “Yukarıdaki”, “Gökteki” ya da sadece “Gök” gibi adlar taşıdığını ifade etmektedir (Eliade, 1999: 549).  Dolayısıyla Türk inanç sistemi içerisinde Gök Tengri dediğimiz kültün bu şekilde tanımlanabildiğini söyleyebiliriz.

Türkler, gökyüzünü evrenin yaratıcısı olarak görmüşlerdir. Bu nedenle onu ilahi bir güçle ilişkilendirmişlerdir. Bu ilahi güç onları tüm kötülüklerden korumaktadır. Aynı zamanda yalnızca kendilerine ait değildir, evrenseldir.

Onlara göre en üstün Tanrı Ülgen’dir. Güney Altay Şamanistleri tarafından Kuday olarak adlandırılmaktadır.

 

                                        

 

Bazı kaynaklara göre Ülgen; ulu ve büyük anlamına gelmektedir.

Yıldızların üstünde yaşamakta ve insanlara çeşitli iyiliklerde bulunmaktadır.

Ayrıca, tıpkı bir insan biçiminde tasvir edilmektedir.

Yedi oğlu ve dokuz kızı bulunmaktadır. Oğulları;

Karşıt, Buura – Kan,  Yaşıl – Kan, Burca – Kan,  Karakuş (kartal), Baktı – Kan, ve Er kanım’dır.

Kızlarının hepsine ise ; Akkızlar veya Kıyanlar denilmektedir.

Ülgen gibi çocukları da insanlara iyilikte bulunan tanrılardır.

Ve şaman ayinleri sırasında sıklıkla karşımıza çıkmaktadırlar. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DİĞER YAZILAR
Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500