Babasının 'içli çocuğu', Osmanlı'nın 34. padişahı: Sultan Abdülhamid Han

Osmanlı İmparatorluğu'nun 34. padişahı Sultan İkinci Abdülhamid Han, 176 yıl önce bugün dünyaya geldi. 33 yıllık görevi boyunca vatanına ve milletine hizmet eden Sultan Abdülhamid, milli ve yerli değerlerin kaybolmaması için mücadele etti. Dünyanın dört bir yanındaki mazlumlara el uzatan Sultan, bugün hala hayranlıkla anılan bir çok eser ve projenin de öncüsü.
Eklenme Tarihi: 21.09.2018 10:00:00 - Güncellenme Tarihi: 21.09.2018 09:55:19

Tanzimat’tan ikinci Meşrutiyet'e, imparatorluğun en çalkantılı yıllarında tahta çıkan bir padişah. İkinci Abdülhamid Han. 21 Eylül 1842’de İstanbul’da Çırağan Sarayında dünyaya geldi. Abdülmecid’in eşi Tirimüjgan Hatun’dan olan ikinci oğludur. Annesi henüz o 11 yaşında iken vefat etti.

Abdülhamid doğduğunda sarayda mu’tad olan merasim tekrarlandı. Sultan Mecid, Babıali’ye bir Hat-tı Hümayün gönderdi. Yedi gün, yedi gece beşer nöbet top atıldı. Evlerin önünde kandiller yakılarak şenlikler yapıldı.

ABDÜLHAMİD 176 YAŞINDA

Osmanlı Devleti'nin 34'üncü padişahı Sultan Abdülhamid Han, 176 yıl önce bugün dünyaya geldi. 33 yıllık hükümdarlığı boyunca milletine hizmet eden Abdülhamid Han, milli ve yerli değerlerin kalkınması için mücadele etti.

Dönemin şairlerinden Tali Sultan Abdülhamid'in doğumunu şu dizelerle müjdelemişti:

- Kıldı tevellüd müjde kim şehzademiz Abdülhamid

- Fer verdi geldi aleme şehzademiz Abdülhamid.

"İÇLİ ÇOCUĞUM"

Sultan, Kırım Harbi’nde İstanbul’a gelen Nihal Hanım ve Dilbercanan Hanım gibi sarayın tecrübeli kalfalarının elinde büyüdü. Bu iki hanım, sultanın hükümdarlığına da şahitlik ettiler. Sessiz sakin bir çocuk olan Abdülhamid’i babası Abdülmecid, “İçli çocuğum” diye severdi.

Şehzade Abdülhamid, kendisinden iki yaş büyük biraderi Murad ile beraber 1846 yılında Haydarpaşa sahrasında okuma merasimleri ve sünnet merasimleri yapıldı.

ATTIĞI OK ŞAŞIRMAKSIZIN İSABET EDERDİ

Abdülhamid şehzadeliğinde gayet cesur ve serbestti. Kırlarda gezinmekten zevk alırdı. Ata binerdi. Hem de atların en sertine biner ve saatlerce gezerdi. Bahçelerinde kuşlar, tavuklar, hindiler besler bakımlarıyla meşgul olurdu. Sarayda ise kendine ait marangozhanesinde oymacılıkla uğraşırdı.

Sultan İkinci Abdülhamid Han, hayvanları arasında en çok papağanını severdi. Sarayın etrafında gezerek olan biteni haber veren bu papağan, Sultan geçerken, "Padişahım çok yaşa" diye bağırırdı.

Yemek zamanı muntazamdı. Acıkmadan yemek yemezdi. Uykusu hafif, vücudu zinde ve çevikti. Hafızası çok kuvvetliydi. Gençliğinde her sabah günde beşer darbe artırarak mermeri tokatlama, yay çekme kılıç kalkan kullanma idmanları yapardı. Kılıç kullanmakta fevkalede mahirdi.

Üst üste attığı on oku hiç şaşırmaksızın hedefine isabet ettirmesiyle meşhurdu.

PİYANO VE YABANCI DİL EĞİTİMİ ALDI

Amatör olarak suluboya, yağlıboya resimleri de yapardı. Bazı resimlerde sedef parçaları kullanır, bunları manzara arasına serpiştirerek tezyin ederdi. Sultan biraderi Murad ile ihtişamlı bir tahsil gördü. Yabanı dil eğitimlerinin yanı sıra piyano ve batı musikisi eğitimlerini tamamladı.

Sultan Abdülhamid’in kısaya yakın orta boylu, nahif omuzlarının genişliği mutedil fakat biraz öne eğik, teni esmer, çehresi uzunca, kaş kemikleri çıkık, yanakları çökük, burnu yüzüne nisbetle büyük ve uzuncaydı.

ZERAFET SAHİBİ SULTAN

Abdülhamid zerafete meftundu. Temiz ve itinalı giyinmenin hayatta bir intizam ifade ettiğini söylerdi. İnsanların kıyafetlerinde ihmal göstermelerinin kendilerinde fikri intizam bulunmayışından ileri geldiğine inanırdı.

Sıhhatine itina gösterdiği için çalışma saatleri, yemek saatleri, istirahat saatleri son derece muntazamdı. Geceleri erken yatar, sabahları erken kalkar, sabah banyosunu ihmal etmezdi. Saçları sağdan ayrılmış olarak taradı. Hereke kumaşından kıyafetler giyerdi.

Beyaz eldiven giyer, arabada kılıcını bacaklarının arasına alarak ellerini üzerinde tutardı.

Yıldız Sarayı’nda çok zengin bir kütüphane kurdu. Ecdadı içerisinde en çok Yavuz Selim Han’ı severdi. Sultan Abdülhamid’in mütemadiyen kullandığı cümlelerden biri "Şüphe basiretin başıdır" idi.

Sultan Abdülhamid, Endonezya’dan Doğu Türkistan’a, Yemen’den Güney Afrika’ya kadar bütün mazlumlarının yardımına koştu, bütün mazlumlara el uzattı.

Bugün hala hayranı olan bir çok eser ve projenin öncüsü olan Sultan Abdülhamid Han 10 Şubat 1918’de vefat etti.

"BİZİ BIRAKIP NEREYE GİDİYORSUN?"

33 yıllık saltanatında ne yazık ki dostundan çok düşmanı oldu. En büyük dostuysa daima hizmet ettiği millettiydi.

Naaşı götürülürken yüz binlerce insan, "Bizi bırakıp nereye gidiyorsun Ey Ulu Hakan!" nidaları ve gözyaşlarıyla Sultan'ı uğurladı.



Kaynak: Yeni Şafak/Yeni Akit

http://www.enpolitik.com/haber/199459/babasinin-icli-cocugu-osmanlinin-34-padisahi-sultan-abdulhamid-han.html

Sizin Yorumunuz:

*
*